یهجایی همینگوی میگه: اگه تو این دنیا اتفاقی بین من و تو بیفته همدیگه رو از دست میدیم. اونوقت میفتیم دست دیگران. همینگوی در ادامه زیر لب گفته: حیف نیست که بیفتیم دست دیگران؟ همون.
به کنارت مینشینم و
بر زانوی تو اینچنین آرام به خواب میروم
کیستی که من اینگونه به جد، در دیار رویاهای خویش باتو درنگ میکنم؟