-نامه شماره پنج به آقای هیچکس- کنج کدام اتاق؛ درون کدام صندوق؛ روی کدام نیمکت؛ بالای کدام ساختمان؛ لابه‌لای گلبرگ های کدام گل پیدایش کنم؟ زندگی را میگویم آقای هیچ‌کس... زندگی را میگویم؛ شاید باید زغال کتری چوپان را هم نگاهی مینداختم. یا شاید هم به خنده سرخوشانه کودکان با دقت بیشتری گوش میسپردم. نمیدانم؛ نمیدانم. کلمه ها میآیند توی سرم و تا میخواهم برایت بگویمشان محو میشوند. تو کجا دنبالش گشته ای؟ بگذار حدس بزنم؛ حتماً رفته ای به ترک دست های پیر مرد نانوا خیره شده ای، شاید هم به انعکاس تصویر خودت درون شیشه دودی ماشین گوشه خیابان. خب تو فرق داری دیگر، کارهایت هم همیشه فرق دارد. زندگی را هم در چیز های متفاوتی میابی. نمیدانم؛ نمیدانم. #ساکنِ_صفحه_سفید #از_دفتر_هیام -خانومِ‌اِف-

آره خلاصه؛

[آدمیزاد تا کی میخوای راجع به چیزی که نسبت بهش جهل داری نظر بدی؟]

هارداسان...💔

از مسئولان مربوطه خواهشمندیم باگ ایجاد شده در نمایش بازدید هارا سریعاً برطرف نمایند:/

_

قسمت7️⃣: شخصیت پردازی|بخش سوم| ⬅️2- ساختار روانی شخصیت: شخصیت واقعی باید سه لایهٔ رفتاری داشته باشد: ◀️لایه‌ی بیرونی: رفتار ظاهری – گفتار، حرکات، سبک لباس، تعاملات اجتماعی. ◀️لایه‌ی میانی: احساساتِ پنهان – ترس، امید، شرم، عشق، نفرت. اینجا جایی است که اهداف درونی شکل می‌گیرند. این احساسات باید در واکنش‌های داستانی دیده شوند. ◀️لایه‌ی زیرین: تمایل‌های ناگفته و ناخودآگاه شخصیت؛ چیزهایی که حتی خودش نمی‌فهمد چرا انجام می‌دهد. در داستان‌های بزرگ، تغییر شخصیت دقیقاً در این لایه اتفاق می‌افتد. #مهندسیِ_قلم

من و دوستام کلاس نهم🗿 و رقیه که معتقد بود با خوردن اون پرتقال های کثیف بیماری لاعلاج میگیریم و می‌میریم:)))

برای تو و شعرهایی که همیشه زیر گوش یکدیگر، نجوا می‌کردیم.

مدام در سفر از خویشتن به خویشتنم:))))

things will get better.

سید مجید نقطه زن، جانِ تک تک نقطه هایی که ویران کردی،نزار ما برگه امتحانو ویران کنیم...