فکر میکردم منم که زیاد حساسم و منم که سخت میگیرم، رفتم و دورتر ایستادم و دیدم نه واقعا سخت بود! اگر قرار بود بی طرفانه جهان خودم را برانداز کنم و عملکرد خودم را به قضاوت بنشینم، به خودم حق میدادم. از دور خودم را دیدم و نگران شدم اگر دیگر نتوانم طاقت بیاورم چه؟ تحملم تمام شود و نخواهم ادامه بدهم چه؟ یکی مانده به پله ی آخر جا بزنم و قید همه چیز را بزنم چه؟! من سخت نمی گرفتم روزگاری که برای من مقدر شده بود واقعا سخت بود.

با همون حالی که می‌دونید گوشش بدید:)))

کاش آمدنت قسمتِ زندگی ما بشود ؛³¹³.

تو همان "هیچی" من هستی، که هرگاه کسی می‌گوید به چه فکر می‌کنی؟ می‌گویم "هیچی"

و به نامِ خدای الرحمن:))

_

زمان زیادی گذشت . . فهميدم هميشه اونى كه ميخواى نميشه . .! فهميدم هركسى كه باهاته الزاماً 'دوستت' نيست! فهميدم كسى كه تو نگاه اول ازش بدت مياد يه روزى ميشه صميمى ترين دوستت و بلعكس . ! هركى زبونش نرمه دلش گرم نيست . . هركى ميخنده، بدون درد و غم نيست ؛ ظاهر دليلى بر باطن نيست ، فهميدم بحث كردن با خيليا اشتباهه محضه . . فهميدم گاهى اوقات توو اوج شلوغى تنهاترينى!

کلاس داشته باشیی برقا هم برهه گوشیت هم 8 درصد باشهه من و این همه خوشبختی محالهههه🛐🚮.

پیچوندن کلاس✅

و به نامِ خدای الرحمن:))

_

آدما همیشه فکر می‌کنن میشه برگشت میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی که آدما بهش فکر نمی‌کنن اینه که هرچیزی یه زمانی داره، از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودش فرقی نداره، وقتی از زمانِ درستِ یه چیزی بگذره، دیگه هرکاری هم بکنی قابلِ جبران نیست. آدما همیشه اشتباه می‌کنن! :)