'!

‏متاسفانه همه فكر می كنن اگه خبری ازمون نيست حتما دورمون شلوغه يا داريم خوش می گذرونيم. ‏نمی دونن شايد داريم بدترين روزامونو تو تنهايي می گذرونیم

بعد از مدت ها عکسش را دیدم فهمیدم اصلا زیبا نیست رفتارش هم اصلا دلنشین نیست، و آدم های کنارش هم آدم های خوشبختی نیستند چرا باید از حضور یک آدم معمولی خوشحال باشند فاصله ی او از یک آدم خاص تا یک آدم معمولی فقط دوست داشتنِ من بود او معمولی شده بود.

- یک قبیله آفریقایی رسم جالبی دارد. وقتی کسی کار بدی میکند، توسط جمعیتی محاصره شده و به مدت دو روز فقط کارهای خوبی که انجام داده به خاطرش می آورند و ازش تشکر میکنند. آنها معتقدند هر شخصی خوب به دنیا می آید اما گاهی اشتباه می کند، قبیله با هم متحد میشوند تا او را به ماهیت واقعی خود برگردانند.

-کهکشان چشم ها.

‏عادت کردن به آدمها مثل یک طناب میمونه که دور گردنت گره میزنی و وقتی اون آدمها میرن، چهارپایه‌ی زیر پای تورو هم با خودشون میبرن.

گویند: مردمان، غمِ دیوانه میخورند دیوانه هم شدیم و غم ما کسی نخورد.

هیچ‌کدام از این غریبه‌ها جرئت حرف زدن باهم را نداشتند، چون همگی فقط به یک چیز فکر می‌کردند، و صحبت کردن از آن هم فقط بدترش می‌کرد.

دی ان ای خانواده نمیسازه

یه دوستی داشتم تو اوج حال خوب و بگو بخندهامون یهو ساکت می شد و هیچی نمی گفت؛ گاهی ام روزها جواب تلفن و پیام مارو نمی داد و وقتی نگرانش می شدیم برامون فقط یه نقطه می فرستاد که یعنی فعلا هستم؛ زنده ام ولی کاری به کارم نداشته باشید و پاپیچم نشید لطفاً. دیگه این حالشو می شناختیم و خریدارش بودیم. می دونستیم نباید کاریش داشته باشیم پیگیرش بشیم. با گله و شکایت هامون حوصله شو سر نبریم و بابتِ جواب ندادن تلفن و پیامهامون ازش توضیح نخوایم همین که به فکرمونه و یه نقطه برای دل نگرانیهامون می فرسته کافیه. وقتی حالش خوب می شد ازش می پرسیدیم فلانی چت بود؟ می گفت: یه وقتایی تو زندگیه که خودم نمی دونم چم شده تو چه حالی ام؛ دوست ندارم جواب کسی و بدم با کسی حرف بزنم؛ یا توضیح بدم چون خودمم نمی دونم. ولی تو تمام اون مدتی که بی دلیل حوصله کسی و چیزی و ندارم ذره ای از دوست داشتنم کم نمی شه. گفتیم یعنی چی؟ گفت: یعنی " نمی چمه. " این روزا منم تو نمی چمه ترین حالت ممکنم.

جلوی آینه وایستادم به‌خودم گفتم حوصله کن قرار نیست که تا ابد همین‌طور بمونه؛ درست می‌شه بعد سرم را پایین انداختم؛ از خودم پرسیدم: بابت دروغی که گفتم، خودم را می بخشم؟

بین دو نیم کره ی مغزم، خاطرات شروع به رقصیدن میکنن؛