دلم یه کپی از خودم میخواد که به جام درس بخونه، یه کپی دیگه هم به جام کار کنه و پول در بیاره، یکی دیگه هم همش واسم غذا درست کنه، خودمم فقط بخوابم و سریال ببینم.
زندگی خودش یه بازی بزرگِ که افتادیم توش و نمیتونیم ازش بیایم بیرون، دیگه این وسط حوصلهی آدمایی که بازی درمیارن رو نداریم.
كاش ميشد شب ها قبل از خواب مغزمون رو مثل دندون مصنوعی در بياريم، بزاريم كنار تختمون و تا صبح راحت و بدون فكر بخوابيم