تو دنیا همچی دست به دست هم میده که تو از زندگی لذت نبری خواه و ناخواه یه رنج و سختی ای هست، هیچ وقت نمیشه همه چی همیشه صد و پرفکت باشه چون ذات دنیا همینه ، که بالاخره یه جا کوچیک هم که شده تلاشش رو می‌کنه ناراحتت کنه ، یه غمی رو همراهت کنه که رنج بکشی غصه بخوری پس دنیا قرار نیست باهات راه بیاد ولی تو هم قرار نیست باهاش راه بیایی فقط باید سعی کنی چیزی که ناراحتت می‌کنه رو نادیده بگیری چون اون هدفش ناراحت کردن توعه ، درسته ناراحت کنندست غیر قابل تحمله ولی میشه برگشت میشه ادامه داد میشه نادیدش گرفت هرچند سخت چون این تویی که اگه نادیدش نگیری اذیت میشی نه اون زندگی یه چرخست ، تو وقتی ناراحت میشی و غم دنیا بهت غلبه می‌کنه اون چرخه وانمیسته این تویی که از چرخه جا میمونی همچی تو دنیا امتحانه ، شاید این غم و رنج ها احتمالا که نه صد در صد امتحانه تو چطوری از پس این امتحان بر میایی ؟ می‌دونی چیه ؟ من یه عقیده ای دارم اینکه که اگه تو تحمل این رنج و سختی رو نداشتی خدا اونو سر راه تو نمیزاشت یعنی ظرفیت تحملش رو داشتی فقط باید سعی کنی بگذری با فکر کردن به رنجی که میکشی اون تموم نمیشه فقط تو رو نابود می‌کنه پس بزارش کنار سعی کن فاصله بگیری و اول حال دلت رو خوب و بعد به روال زندگیت برگرد _ترشحات‌مغز #دل‌نوشت

واقعا عاشق یگانه ام ( دوستم نیست اد یه چنله)

خدایا شکرت