امام در جواب عبدالرحمن‌بن ابی‌بکر، عبدالله‌بن زبیر و عبدالله‌بن عمر که گفتن با یزید بیعت کن، همین جواب رو دادن؛ بیعت با یزید به معنای واقعی ِکلمه تعاون در ظلم و جور بوده .

‌ ‌ ‌ از بعضی از صحبت‌های حضرت میتونیم این دوتا هدف رو ببینیم؛ ۱ . نامه‌شون به اهالی بصره ۲ . وصیت‌شون به محمدبن حنفیه .

در نامه‌شون به اهل بصره میفرمان که؛ همانا سنت میرانده شده‌هاست، پس اگر دعوت منو اجابت کنید و امرم رو اطاعت شما رو به راه رشد راهنمایی می کنم؛ شاهد؛ یاری طلبیدن و تعاون بر برّ و تقوا .

در وصیت‌شون به محمدبن حنفیه میفرمان که؛ من فقط برای طلب اصلاح تو امت جدم خروج کردم میخوام امر به معروف و نهی از منکر کنم و به سیره جد خویش و پدرم عمل کنم؛

فرستادن حضرت مسلم به کوفه مصداق امر به معروف و نهی از منکر و عدم تعاون بر اثم و عدوان بوده .

اما طوعه در کمک به حضرت مسلم که مصداق تعاون بر برّ و تقوا بود کوتاهی نکرد .

پایان‌ ِجلسه‌ی اول .

#حامیم #سیزدهمین‌قدم

https://harfeto.timefriend.net/17015461226129 حرکت امام حسین (ع) با تعاون و همیاریشون برای قیامِ عاشورا از نظر شما چطور معنا میشه؟