متن عربی حدیث: أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ: أَخْبَرَنِي حَيْدَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُعَيْمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ النَّهْدِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنِي‏ مُعَاوِيَةُ بْنُ حَكِيمٍ الدُّهْنِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا شَرِيفُ بْنُ سَابِقٍ التَّفْلِيسِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادٌ السَّمَنْدَرِيُّ، قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (عَلَيْهِمَا السَّلَامُ): إِنِّي أَدْخُلُ بِلَادَ الشِّرْكِ، وَ إِنَّ مَنْ عِنْدَنَا يَقُولُ: إِنْ مِتَّ ثَمَّ حُشِرْتَ مَعَهُمْ قَالَ: فَقَالَ لِي: يَا حَمَّادُ، إِذَا كُنْتَ ثَمَّ تَذْكُرُ أَمْرَنَا وَ تَدْعُو إِلَيْهِ قَالَ: قُلْتُ: نَعَمْ. قَالَ: فَإِذَا كُنْتَ فِي هَذِهِ الْمُدُنِ- مُدُنِ الْإِسْلَامِ- تَذْكُرُ أَمْرَنَا وَ تَدْعُو إِلَيْهِ قَالَ: قُلْتُ: لَا. فَقَالَ لِي: إِنَّكَ إِنْ مِتَّ ثَمَّ حُشِرْتَ أُمَّةً وَحْدَكَ، وَ سَعَى نُورُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ.

📝درباره حدیث لولاک 🔹حضرت زهراء سلام الله علیها، در روایات زیادی مورد مدح قرار گرفته‌اند و در جلالت شان ایشان هیچ گونه تردیدی نیست. اوصافی نظیر "سیدة نساء العالمین"، "الصدیقة"، و همچنین "ارتباط با جبرئیل" و... تنها بخشی از اوصاف بلندی است که درباره شخصیت بزرگ حضرت زهراء سلام الله علیها بیان شده است. (نک: کافی، ج1، ص458) 🔸در روایتی از حضرت باقر علیه السلام آمده: زمانی که فاطمه به دنیا آمد، خداوند به فرشته‌ای وحی کرد و آن فرشته نام فاطمه را بر زبان پیامبر جاری ساخت و پیامبر او را فاطمه نامید. خداوند فرمود: تو را به واسطه علم از جهل جدا کردم و از هرگونه آلودگی پاک کردم. سپس حضرت باقر فرمود: این علم و طهارت، در روز میثاق اتفاق افتاد؛ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَمَّا وُلِدَتْ فَاطِمَةُ ع أَوْحَى اللَّهُ إِلَى مَلَكٍ فَأَنْطَقَ بِهِ لِسَانَ مُحَمَّدٍ ص فَسَمَّاهَا فَاطِمَةَ ثُمَّ قَالَ إِنِّي فَطَمْتُكِ بِالْعِلْمِ وَ فَطَمْتُكِ مِنَ الطَّمْثِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ اللَّهِ لَقَدْ فَطَمَهَا اللَّهُ بِالْعِلْمِ وَ عَنِ الطَّمْثِ فِي الْمِيثَاقِ.(کافی، ج1، ص460 و نک: مرآة العقول، ج5، ص344) 🔹اما نقلی به عنوان حدیث قدسی مشهور شده که در آن علت خلقت آسمان‌ها پیامبر و امام علی عنوان شده‌اند و علت خلقت این دو، حضرت زهراء بیان شده است. این نقل چنین است: «ای احمد! اگر تو نبودی افلاک را خلق نمی‌کردم و اگر علی نبود تو را خلق نمی‌کردم و اگر فاطمه نبود شما دو نفر را خلق نمی‌کردم؛ یا احمد لولاک لما خلقت الافلاک و لولا علی لما خلقتک و لولا فاطمة لما خلقتکما.» 🔸آیت الله شبیری زنجانی درباره این حدیث که در فضیلت حضرت زهرا ذکر می‌شود، معتقدند: «اگر چه ایراداتی به سند این روایت وارد است اما از نظر متن قابل دفاع است و برفرض صدور باز این روایت مشکلی ندارد. اگر امام صادق علیه السلام هم نبود خداوند متعال افلاک را خلق نمی کرد. اینها واسطه فیض الهی هستند. اگر حضرت زهرا - سلام الله علیها- و اولاد ایشان نبودند نور هدایت الهی به بشر نمی رسید . اینها واسطه هدایت بین خلق و خالقند. دنیا خلق شده است که مردم به خداوند متعال روی بیاورند و لذا باید همه مقدمات آن طی بشود. باید پیامبری بیاید و یک شخصیتی مانند حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بیاید که از او نسل معصوین به وجود بیاید و همه اینها به هم وابسته است.» @Hadith1398

پاسخ حجت الاسلام حامد کاشانی پیرامون شبهات شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها @Hadith1398

📝دو مانع استجابت دعا 🔹از اهل بیت علیهم السلام نقل شده که خداوند به حضرت عیسی فرمود: ای عیسی! به ظالمان بنی اسرائیل بگو که چیزی از من نخواهید در حالی که مال حرام دارید و بت‌هایی در خانه‌هایتان دارید! (ظاهراً کنایه از اموالی که حق آنها را اداء نمی‌کرده‌اند) من قسم خوردم که دعای اشخاص را اجابت کنم، اما اجابت دعای آنها ملعون شدنشان و دوری از رحمت من است تا دست از دعا بردارند (یا از دنیا بروند) ای عیسی! به آنها بگو که دست از معامله حرام بردارند و شنیدن سخن زشت را بر خود ممنوع کنند و با قلب‌هایشان به من رو آورند؛ چرا که من صورت‌های شما را نمی‌خواهم! (کافی، ج8، ص133 و 138) 🔸از پیامبر نیز نقل شده که فرمودند: هر زمانی که مردم امر به معروف و نهی از منکر نکنند و از صالحان اهل بیت من پیروی نکنند، خداوند اشرار را بر آنها مسلط می‌کند و خوبانشان دعا می‌کنند اما مستجاب نمی‌شود! (همان، ج2، ص374) @Hadith1398

متن عربی احادیث: 🔻عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْهُمْ ع قَالَ فِيمَا وَعَظَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ عِيسَى ع‏ يَا عِيسَى قُلْ لِظَلَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَدْعُونِي وَ السُّحْتُ تَحْتَ أَحْضَانِكُمْ- وَ الْأَصْنَامُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنِّي آلَيْتُ أَنْ أُجِيبَ مَنْ دَعَانِي وَ أَنْ أَجْعَلَ إِجَابَتِي إِيَّاهُمْ لَعْناً عَلَيْهِمْ حَتَّى يَتَفَرَّقُوا...يَا عِيسَى قُلْ لَهُمْ قَلِّمُوا أَظْفَارَكُمْ مِنْ كَسْبِ الْحَرَامِ وَ أَصِمُّوا أَسْمَاعَكُمْ عَنْ ذِكْرِ الْخَنَا وَ أَقْبِلُوا عَلَيَّ بِقُلُوبِكُمْ فَإِنِّي لَسْتُ أُرِيدُ صُوَرَكُم‏. (با تلخیص) 🔻عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِيعاً عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: وَجَدْنَا فِي كِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ ص إِذَا ظَهَرَ الزِّنَا مِنْ بَعْدِي كَثُرَ مَوْتُ الْفَجْأَةِ وَ إِذَا طُفِّفَ الْمِكْيَالُ وَ الْمِيزَانُ أَخَذَهُمُ اللَّهُ بِالسِّنِينَ وَ النَّقْصِ وَ إِذَا مَنَعُوا الزَّكَاةَ مَنَعَتِ الْأَرْضُ بَرَكَتَهَا مِنَ الزَّرْعِ وَ الثِّمَارِ وَ الْمَعَادِنِ كُلَّهَا وَ إِذَا جَارُوا فِي الْأَحْكَامِ تَعَاوَنُوا عَلَى الظُّلْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ إِذَا نَقَضُوا الْعَهْدَ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ وَ إِذَا قَطَّعُوا الْأَرْحَامَ جُعِلَتِ الْأَمْوَالُ فِي أَيْدِي الْأَشْرَارِ وَ إِذَا لَمْ يَأْمُرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ لَمْ يَنْهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لَمْ يَتَّبِعُوا الْأَخْيَارَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ شِرَارَهُمْ فَيَدْعُوا خِيَارُهُمْ فَلَا يُسْتَجَابُ لَهُمْ.

🔻انعطاف و تغافل در مواجهه با برادر ایمانی از امام صادق علیه السلام نقل شده که به شخصی فرمودند: چه کار با آن برادرت داری؟ (ظاهراً بسیار نسبت به کاری از آن شخص حساسیت نشان داده بوده) آن مرد گفت: فدایتان شوم، چیزی به من بدهکار است؛ به همین دلیل، بسیار دقیق حسابرسی می‌کنم. امام فرمود: به من درباره این آیه بگو: «و یخافون سوء الحساب» (و از حسابرسی بد می‌ترسند) آیا آنها می‌ترسند که خدا به آنها ظلمی بکند؟! نه! آنها از حسابرسی دقیق خداوند می‌ترسند! 🔗معانی الاخبار، ص246 @Hadith1398

متن عربی روایت: أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ قَالَ لِرَجُلٍ يَا فُلَانُ مَا لَكَ وَ لِأَخِيكَ قَالَ جُعِلْتُ فِدَاكَ كَانَ لِي عَلَيْهِ شَيْ‏ءٌ فَاسْتَقْصَيْتُ فِي حَقِّي فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ أَ تَرَاهُمْ خَافُوا أَنْ يَجُورَ عَلَيْهِمْ أَوْ يَظْلِمَهُمْ لَا وَ لَكِنَّهُمْ خَافُوا الِاسْتِقْصَاءَ وَ الْمُدَاقَّةَ.

🔻دعایی برای بهتر فراهم شدن اسباب روزی 🔹از معاویة بن عمار نقل شده که از حضرت صادق علیه السلام دعایی برای روزی خواستم، امام به من دعایی یاد دادند که هیچ ذکری را برای جلب روزی بهتر از آن ندیدم: 👈🏻اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ الْحَلَالِ الطَّيِّبِ رِزْقاً وَاسِعاً حَلَالًا طَيِّباً بَلَاغاً لِلدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ صَبّاً صَبّاً هَنِيئاً مَرِيئاً مِنْ غَيْرِ كَدٍّ وَ لَا مَنٍّ مِنْ أَحَدِ خَلْقِكَ إِلَّا سَعَةً مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ فَإِنَّكَ قُلْتَ وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَمِنْ فَضْلِكَ أَسْأَلُ وَ مِنْ عَطِيَّتِكَ أَسْأَلُ وَ مِنْ يَدِكَ الْمَلْأَى أَسْأَلُ. 🔸ترجمه دعا: «خدایا از فضل وسیع، حلال و پاکت، به من رزق واسع، حلال و پاک عنایت کن که برای دنیا و آخرت من کافی باشد! زیادِ زیاد! بسیار گوارا! بدون زحمت طاقت فرسا و منتی از هیچ یک از خلائقت جز از فضل وسیع خودت؛ چرا که خودت گفته‌ای: «از خدا فضلش را طلب کنید» پس از فضلت می‌خواهم! از بخششت می‌خواهم! و از دست پر نعمت تو روزی می‌خواهم!» 🔗کافی، ج2، ص550 @Hadith1398

🔻حق مادر و مقدم بودن نیکی به او بر پدر 🔹از امام صادق علیه السلام نقل شده که مردی خدمت پیامبر رفت و پرسید: ای رسول خدا به چه کسی نیکی کنم؟ پیامبر فرمودند: مادرت! آن شخص پرسید: سپس به چه کسی نیکی کنم؟ پیامبر فرمودند: «مادرت!» دوباره آن شخص پرسید: سپس به چه کسی نیکی کنم؟ پیامبر فرمودند: «مادرت!» آن مرد بار دیگر پرسید: سپس به چه کسی نیکی کنم؟ پیامبر فرمودند: «پدرت!» (کافی، ج2، ص159) 🔸از امام سجاد علیه السلام نقل شده که مردی خدمت پیامبر رسید و عرض کرد: ای رسول خدا هیچ عمل بدی نبوده مگر اینکه من مرتکب شده‌ام! آیا راهی هست که توبه کنم؟ پیامبر فرمودند: «آیا یکی از پدر و مادرت زنده هستند؟» آن شخص گفت بله پدرم زنده است. پیامبر فرمودند: «برو و به پدرت نیکی کن.» وقتی آن مرد رفت، پیامبر فرمودند: «کاش مادرش زنده بود تا به او خدمت می‌کرد!» (الزهد، ص35) 🔹نقل شده که شخصی خدمت پیامبر رسید و گفت: مادرم پیر شده و نزد من هست. او را بر پشتم می‌گذارم و حملش می‌کنم. از درآمدم خورد و خوراک او را فراهم میکنم و هرآنچه را که او به آن اذیت می‌شود، دور می‌کنم، با این حال از روی حیا و تعظیم او سرم را در پیشگاه مادرم بالا نمی‌آورم، آیا خدمات او به خودم را جبران کرده‌ام؟ پیامبر فرمود: «نه! چون شکم او نیز جایگاه تو بود و از سینه او می‌خوردی، پاهایش کفش‌های تو بودند! دستش نیز محافظ تو بود و در آغوش او بودی و در کنار همه اینها او آروزی زنده ماندن تو را داشت، اما تو همه این کارها را برای مادرت می‌کنی اما دوست داری او زودتر از دنیا برود!» (مستدرک الوسائل، ج15، ص180) @Hadith1398

متن عربی روایات: عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ص فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ أُمَّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ‏ أُمَّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ أَبَاكَ. فَضَالَةُ عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ عَنْ حَكَمِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ص فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا مِنْ عَمَلٍ قَبِيحٍ إِلَّا قَدْ عَمِلْتُهُ فَهَلْ لِي مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَهَلْ مِنْ وَالِدَيْكَ أَحَدٌ حَيٌّ؟ قَالَ أَبِي قَالَ فَاذْهَبْ فَبَرَّهُ قَالَ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَوْ كَانَتْ أُمُّه‏. أَبُو الْقَاسِمِ الْكُوفِيُّ فِي كِتَابِ الْأَخْلَاقِ، قَالَ: قَالَ رَجُلٌ لِرَسُولِ اللَّهِ ص إِنَّ وَالِدَتِي بَلَغَهَا الْكِبَرُ وَ هِيَ عِنْدِي الْآنَ أَحْمِلُهَا عَلَى ظَهْرِي وَ أُطْعِمُهَا مِنْ كَسْبِي وَ أُمِيطُ عَنْهَا الْأَذَىَ بِيَدِي وَ أَصْرِفُ عَنْهَا مَعَ ذَلِكَ وَجْهِيَ اسْتِحْيَاءً مِنْهَا وَ إِعْظَاماً لَهَا فَهَلْ كَافَأْتُهَا قَالَ لَا لِأَنَّ بَطْنَهَا كَانَ لَكَ وِعَاءً وَ ثَدْيَهَا كَانَ لَكَ سِقَاءً وَ قَدَمَهَا لَكَ حِذَاءً وَ يَدَهَا لَكَ وِقَاءً وَ حِجْرَهَا لَكَ حِوَاءً وَ كَانَتْ تَصْنَعُ ذَلِكَ لَكَ وَ هِيَ تَمَنَّى حَيَاتَكَ وَ أَنْتَ تَصْنَعُ هَذَا بِهَا وَ تُحِبُّ مَمَاتَهَا.

📝چشم زخم؛ خرافه یا واقعیت؟ 🔹باور بسیاری از متدینین بر تاثیرگذاری چشم زخم است. این باور مستند به برخی آیات قرآن و روایات تلقی شده و بر همین اساس اذکاری برای در امان ماندن از آن توصیه می شود. هرچند اگر به لحاظ دینی چنین امری ثابت شود، لزوماً خلاف عقل نیز نخواهد بود، اما آیا دلیل معتبر تعبدی بر تاثیر چشم زدن وجود دارد؟ 🔸معمولاً آیه ۵۱ سوره قلم برای اثبات این مدعا بیان می شود. در این آیه آمده: «وَ إِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ» در این آیه از ماده ازلاق استفاده شده و چون آن را به معنای آسیب رساندن با چشم معنا کرده اند، بسیاری این را همان معنای چشم زخم دانسته‌اند. اما علامه طباطبایی هرچند ظاهراً تاثیر نفسانی چشم را پذیرفته‌اند، اما این معنا را نیز نقل کرده‌اند که ممکن است مراد تیزی نگاه خشمگین کفار باشد. (المیزان، ج۱۹، ص۳۸۹) 🔹در حکمت ۴۰۰ نهج البلاغة (نسخه صبحی صالح) آمده: «العین حق» یعنی چشم زدن واقعیت دارد. همچنین در کتاب کافی نیز از حضرت رضا علیه السلام درباره چشم زخم روایت شده و راه جلوگیری از آن، اموری مانند قرائت سوره حمد، فلق، ناس و آیة الکسی ذکر شده است. (کافی، ج۶، ص۵۰۳) 🔸البته برای تشکیک در سند این روایات مجال وجود دارد، اما با این حال برای اموری مانند خواندن آیه «و ان یکاد...» در دفع چشم زخم، دلیلی در روایات شیعه یافت نشد. اما از برخی عالمان اهل سنت (حسن بصری) خواندن این آیه برای دفع چشم زخم توصیه شده. (جامع الاخبار، ص۱۵۷؛ ظاهراً برخی گمان کرده‌اند این نقل از حضرت مجتبی علیه السلام است که صحیح نیست.) 🔹امام موسی صدر از جمله عالمان شیعی است که موضع منفی در قبال چشم زخم گرفته است. ایشان چشم زخم را از باورهای شرک آلود قدیمی دانسته و گفته‌اند: «ما نه هر چیزی را انکار می‌کنیم و نه هر چیزی را می‌پذیریم...چشم زدن به این معنا که فردی با چشم خود کسی را ببیند و از قیافه او یا لباس یا خانه یا فرزند یا ثروت او خوشش بیاید و در نتیجه او را چشم بزند و سبب نابودی او شود، چنین چیزی را نمی‌پذیرم و دلیلی برای آن وجود ندارد. اما در مورد حسد به این معنا[ست] که فرد حسود به شما دشنام دهد و بر ضد شما توطئه بچیند. «و من شرّ حاسد اذا حسد» چرا از شرّ حسود به خدا پناه می‌بریم؟ چون به ما زیان می‌رساند؛ نه با چشمش بلکه با زبان و رفتار و توطئه چینی و فعالیت بر ضد ما...اینکه بین مردم رایج است که آیه «و ان یکاد..» را روی قطعه‌ای طلا می‌نویسند و به سینه نوزاد می‌آویزند و می‌گویند که برای جلوگیری از چشم زخم است و پیامبر نیز چشم خورد و...من شخصاً به این چیزها اعتقاد ندارم و آیه مزبور نیز اساساً معنای دیگری غیر از چشم زخم دارد.» (فقه زندگی، ص۲۶۲ به نقل از قولوا لا اله الا الله، ص۶۹) @Hadith1398

🔸دو روایت از امام هادی علیه السلام 🔻تاثیر امامت امام در عبودیت‌شان از هارون بن فضل نقل شده که گفت: در همان روزی که حضرت جواد از دنیا رفتند، حضرت هادی را دیدم. حضرت هادی فرمود: انا لله و انا الیه راجعون، پدرم از دنیا رفت. به ایشان عرض شد چگونه فهمیدید که ایشان از دنیا رفته‌اند؟ فرمود: خودم را چنان در محضر خداوند ذلیل و کوچک می‌بینم که قبلا این چنین نبودم. (كافي ج1، ص381) 🔻به جای چاپلوسی، حُسن نیت نشان بده شهید اول نقل کرده که حضرت هادی علیه السلام به كسى كه در تمجید از ايشان افراط كرده بود، فرمودند: از اين كار خوددارى كن؛ چون چاپلوسی زیاد، موجب بد گمانی می‌شود. [شاید به این معنا که امام را در معرض سوء ظنّ دیگران قرار می‌دهد.] و هرگاه با برادر قابل اعتمادت ملاقات کردی، از تملّق او دست بردار و حسن نيّت نشان بده. (الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة، ص42) @Hadith1398