تازه امشبم....

خیلی وقته نگفتم تایمو

😭🛐

گفتن خونت؟ گفتم،کربلا...

چشمانت مانند غزلی است که مولانا سروده و چاووشی می‌خواند....

من میتونم هر چیز لعنتی ای و از دست بدم غیر از تو وای نه، تو نه..

دوست دارم بدونم بعد من چی میشه خانوادم؟ دوستام؟ چه حالی میشن؟ اصلا براشون مهمه؟ یا حتی آدمایی که دوستشون دارم... شاید از رفتنم خوشحال شن فقط میخوام بدونن من اگه دست خودم بود تا الان رفته بودم پس منو ببخشید برای بودنم برای آزار بودنم و یروزی این بودن تموم میشه انشالله...

فکر میکردم اگر روزی اورا با دیگری ببینم دنیا را به آتیش خواهم کشید اما حالا حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم وی کجاست و چه می‌کند..

به خون آغشته ام آشفته ام ایران‌م انگاری..

یروزی اگه بین من و شخص دیگه ای شک کردی هیچوقت منو انتخاب نکن