بباف دارم را و روزگارم راسیاه کن آنگاه مرا بکش بالا چنان که خرخره ام جریحه دار شود*

انقدر سوزوندم تورو تا اینکه خاکستر شدی...*

اصرار من بیهوده بود خاکسترت با باد رفت من سوختم تا سوختم خاکسترم از یاد رفت...*

باید برخواست دنیا با آنها و مولا با ماست...

محشره.

دوستت "داشتم" با تمام وجودم...

عالی

من در چشمانش نگاه کردم...

چه شبا که با خودم جنگیدم بلکه سرنوشتمو عوض کنم عشق با من متولد شده بود نمیشد سرشتم‌و عوض کنم کاش مهرت به ولم نمی‌نشست تا که مبتلای پاییز نشم عشق من، کاش ندیده بودمت تا با تنهایی گلاویز نشم...*

💔

زندگی.... تیف بهت