‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما شعله‌های سرڪشِ اندوه بودیم آدم به آدم می‌رسد، ما ڪوه بودیم

گر چه شاعر نیستم اما سلام ساده‌ات یاد من می‌آورد تک بیت‌های ناب را

روحم‌ به‌ تو صد نامه‌ نوشت‌ و نفرستاد ترسید که‌ دیوانه‌ کنی‌ نامه‌رسان‌ را

فیلمِ کوتاهِ "دیدار" حتما ببینیدش خیلی قشنگه

قسمتِ جالب ماجرا اینجاست؛ از «هرچی هست بدیم بره» رسیدیم به «اگه شروطِ ما رو نمی‌پذیری و می‌خوای خواسته‌هایِ یه‌طرفهٔ خودت رو بدونِ هیچ تضمینی بهمون تحمیل کنی؛ ما هم اصراری نداریم. برمی‌گردیم تهران.» سلام بر نظم جدید جهانی.

سریع تر لطفاً

هیچ مادری فرزندش را برای مُردن به دنیا نمی‌آورد، اما جنگ این را فراموش می‌کند. -کتاب‌‌اشعار‌ضد‌جنگ #برتولت‌برشت

خویش را گم کرده‌ام در سنگلاخ زندگی هر چه می‌گردم نمی‌دانم کجا افتاده‌ام

_رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد_

‌از رنج‌های بسیاری زنده عبور کردم، اما رنجِ تو، مرا کُشت..

به گیسوان پریشان خود نگاه بکن که شرحِ حال من است این کلافِ سردرگم