بقیه دانشگاه ها و ورودی ها رو نمیدونم ولی توی ورودی ما طبقه بندی اجتماعی بچه ها این طوره:
بومی بی درد
خوابگاهی بدبخت
یعنی کافیه یه جا نظرت باهاشون یکی نباشه
شروع می کنن به آسمون و ریسمون بافتن که شما بومی هستین و مارو درک نمی کنین و فلان
فعلا در این حد بدونین که من همیشه اونیم که سریع می رسم سر قرار و باید یه ساعت معطل بمونم