جنگ جهانی تموم شد اومدیم خوابمون رو تنظیم‌کنیم، جام جهانی شروع شد.

قمر بنی هاشم:)❤️‍🔥

قمر بنی هاشم❤️‍🔥✨ #مداحی_عربی

حال و روز دختران سیدالشهدا و مخدرات حرم در این ده روز خیلی سخت و جانسوز بوده است و دائم در اضطراب به سر می‌بردند. سیدبن‌طاووس می‌فرماید: اگر کسی سؤال کند چرا شما از اول دهه محرم و ده روز قبل از عاشورا عزاداری می‌کنید؟ در جواب می‌گویم: چون این ایام دهه اول، ایام حزن و اندوه سیدالشهدا و همراهانشان بود که از آنچه بنا هست واقع شود، خائف و ترسان بودند. در این دهه دغدغه و غصه حضرت سیدالشهدا برای چه بود؟ یک بخش آن به خاطر این بود که می‌دانستند اهل‌بیت و اصحاب شریفشان شهید می‌شوند اما بخش مهم‌تر آن نگرانی و غصه عصر عاشورا بود. غصه حرم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را داشتند. آقا در میدان جنگ می‌فرمودند: «ای پیروان آل ابی‌سفیان! اگر دین ندارید و از قیامت نمی‌هراسید، در دنیای خود آزاده باشید!» شمر گفت: حسین! چه می‌گویی؟ حضرت فرمودند: «من با شما می‌جنگم و شما با من نبرد می‌کنید؛ اما این زنان گناهی ندارند؛ تا من زنده هستم از تعرض لشکریان خود به خانواده من جلوگیری نمایید و به خیمه‌ها حمله نکنید.» همچنین وقتی حضرت وارد شریعه فرات شدند مشتی از آب برداشتند تا رفع عطش کنند؛ مأموری از یزیدیان گفت: حسین! آب می‌نوشی؟ در حالی که حرم رسول خدا مورد تعرض قرار گرفته است؟ حضرت به سرعت به طرف خیمه‌ها رفتند تا از اهل‌بیت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله دفاع کنند. گویا غصه حضرت از این بود که مطلع بودند که در عصر عاشورا قرار است خیمه‌ها را آتش بزنند و این مخدرات در بین این همه نامحرم به چه جسارت‌هایی دچار شوند. آقا در کودکی خود طعم چنین جسارت‌هایی را چشیده بودند. آن زمانی که مأموری به درب منزل امیرالمؤمنین آمد و بی‌بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا پشت درب نیم‌سوخته آمدند. آن روز حضرت فاطمه تنها نبودند! امیرالمؤمنین بودند! حسنین بودند! فضه بود! اما در عصر عاشورا دل زینب کبری و دختران سیدالشهدا که تنها و بی‌یاور بودند چه گذشت وقتی خیمه‌ها را آتش زدند؟ زن‌ها از خیمه‌ها فرار کردند. فاطمه بنت الحسین فرمود: با شلاق بر سر ما می‌زدند و گوشواره‌ها را از گوش ما می‌کشیدند و چادر از سر دختران حرم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله برمی‌داشتند! اکسیر‌محبت‌حسینی/صفحه۲۸_۲۹_۳۰

² اگر کسی برای اهل‌ بیت به قدر یک بال پشه اشک بریزد و چشم او تر شود، خدا گناهان او را می‌آمرزد؛ گرچه مانند کف روی دریا باشد. _بحارالانوار_ اکنون این سؤال پیش می‌آید که چه حساب و کتابی در کار است که اشک ریختن بر مصائب سیدالشهداء باعث می‌شود خداوند از سر همه این تقصیرات بگذرد؟ مشکل اینجاست که ما نتوانستیم رابطه درست دنیا و آخرت را کشف کنیم و نتوانستیم رابطه درست اعمالمان را با ظهور و بروز آن در آخرت بفهمیم. با تأمل در آیات قرآن و روایات اهل‌بیت درمی‌یابیم آن چیزی که در آخرت بیش از همه خود را نشان می‌دهد محبت است.اگر آدمی تمام این‌ها را بفهمد و رابطه دنیا و آخرت را به‌درستی کشف کند، درمی‌یابد که یک عمل کوچک با اخلاصی از سر محبت، اثر بسیار بیشتری از عمل بزرگ بدون محبت دارد؛ چنان‌که در حدیث نبوی آمده است:«إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ»؛ (به‌درستی که اعمال و کارهای انسان به نیت‌ها وابسته است.) مردی خدمت حضرت امام صادق علیه‌السلام عرض کرد: 《فدایت گردم؛ ما از سر محبتی که به شما داریم، فرزندانمان را به اسامی شما و پدرانتان نامگذاری می‌کنیم. آیا این کار برای ما فایده‌ای دارد؟ فرمودند: آری، به خدا قسم، مگر دین چیزی جز محبت است.》 این نامگذاری به ظاهر کاری کوچک است ولی دین یعنی محبت؛ و اصل و اساس دین ـ که رابطه بین ظاهر و باطن و دنیا و آخرت است ـ بر محور محبت می‌چرخد و بقیه اعمال همه مقدمه‌ای برای به‌وجود آمدن این محبت‌اند. بدون محبت، اعمال ما هیچ تأثیری ندارد؛ لذا حضرت می‌فرمایند اصل دین همان محبت است. امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «اگر خدا اراده کند به کسی خیر برساند، قلبش را سرشار از محبت به حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام و زیارتش می‌فرماید❤️‍🩹»

برای بودن تو این لحظه حاضرم همه زندگیمو بدم امام حسین💆🏼‍♀🖤

کوفه‌میا‌حسین‌جان، کوفه‌وفا‌ندارد؛ کوفی‌بــــی‌مُروَت‌، شرمُ‌حیــا‌ندارد...

شب سوم هم گذشت، وقتشه به احترام حضرت رقیه تا آخر ماه صفر گوشواره نندازیم💔

:)))))

بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم...

³ محمد بن مسلم از امام باقر(ع) روایت کرده: «اگر مردم می‌دانستند زیارت امام حسین(ع) چقدر فضیلت و ثواب دارد، به‌درستی که از شوق می‌مردند و نفس‌هایشان از روی حسرت بند می‌آمد. پرسیدم چه ثوابی دارد؟ حضرت فرمودند: هر کس حسین(ع) را از روی اشتیاقی که به او دارد زیارت کند، خدا برایش هزار حج مقبول و هزار عمره مبرور (پاک و خالی از گناه) و اجر هزار شهید از شهدای بدر و اجر هزار روزه‌دار و ثواب هزار صدقه قبول‌شده و ثواب آزاد کردن هزار بنده که به قصد رضایت الهی باشد و... می‌نویسد.» حضرت موسی بن جعفر(ع) فرمودند: «کمترین ثوابی که به زائر اباعبدالله(ع) در کنار نهر فرات داده می‌شود ـ آنگاه که حق و حرمت و ولایت او را بشناسد ـ این است که گناهان گذشته و آینده او آمرزیده می‌شود.» اکسیر‌محبت‌حسینی/صفحه۴۴

_