برای آبادی؟ برای خوشی و خرمی؟
یا برای خودش؟ برای اینکه یه امام داشته باشیم..نعمت خدا ولی خدا کنارمون باشه؟
اگه برای خوشی و خرمی بخوایمش خب میشیم مثل کوفیا..
مگه امام حسین رو نخواستن که زندگیشون آباد شه؟ بعد دیدن نه کشته میشن اگه یاریش کنن رهاش کردن؟
من طرف حرفم خودمم..چون شاید اینجوری فکر کردم..شاید اینجوری حرف زدم..شاید فقط حرف بودم...فقط حرف زدم..نه واقعا اونی که باید باشم..
واقعا فقط حرف زدم..ولی چیزی ک باید میبودم نبودم..
خلاصه کنم حرفمو
اگه امامو برای خودش بخوایم...
اونوقته که میشیم مثل ۷۲تن..