انسان چقدر حقیره..
چه خیلی زیبا باشی چه پولدار باشی هرجوری ک باشی تهش تجزیه میشی..
چیزی ک میمونه.. علم و چیزاییه که از خودت برای آیندگان باقی گذاشتی:)
حرص این دنیارو نخورید.. نمیگم براش تلاشی نکنید....
اتفاقا باید تلاش کرد.. اما حرص نخورید و دل نبندید
ولی خب خوبه جوری زندگی کنید که چیزای خوبی از خودتون به جا بذارید..
خاطره خوب..علم..معرفت..
اینها موندگاره..
چی بهتر از اینکه درس یخونیم با علممون به اسلام و انقلاب و امام زمان خدمت کنیم
جوری زندگی کنیم که وقتی رفتیم عمر با برکتی داشته باشیم..
مث رهبر که عمر با برکتی داشت.. کلی خدمت کرد...چه دستاوردهاییو از خودش به جا گذاشت:)
اگه نبود خدا بهمون همچین نعمتی نمیداد چقدر بیچاره بودیم..
ولی یوقت نشه شادی نکنیداا
یا غصه بخورید که آره دنیا فلانه.. نهه
اتفاقا باید شاد بود.. البته اگه گاهیم غصه بخوری عیبی نداره..نیازه
اما از لذت های حلال دنیا استفاده کنید..