🔎ده قاب روایت‌ ساز در وضعیت اعتراض و اغتشاش 🔻در جامعه‌ی شبکه‌ایِ امروز، بحران‌ها پیش از آن‌که در خیابان حل یا حاد شوند، در «تصویر»، «ایماژ» و «انگاره» تثبیت می‌شوند. آنچه جامعه را آرام یا ملتهب می‌کند، فقط واقعیت‌های عینی نیست؛ بلکه نحوه‌ی روایت، ترتیب قاب‌ها و نسبت آن‌ها با یکدیگر است. ▫️در چنین وضعیتی، جامعه با مجموعه‌ای از «قاب‌های تفسیری» (Frames) زندگی می‌کند؛ قاب‌هایی که اگر رها شوند، توسط جریان معاند مهندسی می‌شوند و اگر آگاهانه طراحی شوند، می‌توانند جامعه را از فروغلتیدن در آشوب نجات دهند. آنچه در ادامه می‌آید، ده قاب روایت‌ساز ضروری برای #مدیریت_تصویر، معنا و انگاره‌های اجتماعی در وضعیت اعتراض و ناآرامی است. 1⃣ قاب اعتراض؛ مردم نگران و معترض نقطه‌ی آغاز هر روایت سالم، #به‌رسمیت_شناختن_اعتراض است. اعتراض، زبان طبیعی جامعه نسبت به فشار معیشتی، بی‌عدالتی یا ناکارآمدی است. در این قاب، مردم نه «مسئله»، که صاحب مسئله‌اند؛ نه دشمن، که کنشگرانی نگران از آینده. حذف یا انکار این قاب، راه را برای مصادره‌ی اعتراض توسط دیگران باز می‌کند. 2⃣ قاب مهر؛ همراهی حکمرانی، رسانه و جامعه پس از اعتراض، نوبت «همراهی» است. قاب مهر، تصویر گفت‌وگوی اجتماعی و همدلی حکمرانی، رسانه‌ها، نخبگان فکری، نیروهای امنیتی و بدنه‌ی جامعه را بازنمایی می‌کند. در این قاب، دولت در برابر مردم نمی‌ایستد؛ کنار مردم می‌ایستد. این قاب، #ضربه‌گیر_روانی_جامعه در برابر رادیکالیزه‌شدن هیجان‌هاست. 3⃣ قاب مسئولیت (تصمیم)؛ حکمرانی در حال اقدام اعتراض و همدلی اگر به «تصمیم» نرسد، فرسایشی می‌شود. قاب مسئولیت، تصویر دوندگی، پاسخ‌گویی و اقدام عملی حکمرانی برای اصلاح سیاست‌ها، تغییر قوانین و مهار گرانی است. این قاب، موتور #بازسازی_اعتماد است؛ و اگر نباشد، هیچ قاب دیگری کار نخواهد کرد. 4⃣ قاب تحریف؛ بازنمایی صریح مهندسی جریان معاند در خلأ روایت رسمی، جریان معاند با برجسته‌سازی، تکرار و تعمیم، واقعیت را تحریف می‌کند. این قاب، صرفاً افشاگری نیست؛ بلکه #آموزش_سواد_رسانه‌ای جامعه است: نشان‌دادن این‌که چگونه یک اتفاق موضعی، به «تصویر فروپاشی ملی» تبدیل می‌شود. 5⃣ قاب گفتگو؛ تبیین و تحلیل و تولید آگاهی در این قاب، #گفت‌وگو با مردم، بازاریان و گروه‌های اجتماعی و دانشجویان درباره‌ی مسیرهای حل مسئله، چرایی ضریب‌گرفتن خیابان، و اضلاع تحریف صورت می‌گیرد. تبیین یعنی "نه به مصرف هیجان خام" و "تبدیل آن به فهم مشترک اجتماعی". 6⃣ قاب اغتشاش؛ مرزبندی روشن اعتراض و تخریب در این قاب، مرز اعتراض مدنی با خشونت، #لمپنیسم و تخریب عیان می‌شود. نمایش آسیب‌ها، خسارت‌ها و فداکاری‌ها—تا شهادت بسیجی‌ها و نیروهای امنیتی—نه برای تهییج، بلکه برای دفاع اخلاقی از اصل امنیت اجتماعی است. جامعه باید بداند چه چیزی «حق» است و چه چیزی «هزینه‌ی هیجان مصنوعی». 7⃣ قاب اقتدار؛ امنیت هوشمند و تفکیک‌شده اقتدار، خشونت کور نیست. در این قاب، برخورد قاطع، دقیق، هوشمند و تفکیک‌شده با جریان اغتشاشگر و خرابکار به تصویر کشیده می‌شود؛ همراه با نمایش #اشراف_اطلاعاتی و توان عملیاتی. اقتدار، وقتی مؤثر است که «منطقی» و «قابل پیش‌بینی» باشد. 8⃣ قاب زندگی؛ تداوم زندگی اجتماعی و بازنمایی امورات عادی جامعه و روزمرگی ها و شادی ها و بازی ها و روال همیشگی کشور. این قاب، استمرار زندگی، امنیت، کار، آموزش و روال عادی جامعه را نشان می‌دهد. نه انکار بحران، نه بزرگ‌نمایی آن؛ بلکه بازگرداندن #حس_ثبات به ذهن جمعی. 9⃣ قاب ایران؛ بازسازی هویت ملی در میانه‌ی اعتراض و گلایه، نباید «ایران» گم شود. علم، ورزش، #پیشرفت‌های_فناورانه، افتخارات تاریخی و حتی چهره‌هایی که منتقدند اما در زمین دشمن بازی نمی‌کنند، مواد خام این قاب‌اند. این قاب، اعتراض را از «نفرت» جدا و به «دغدغه‌ی ملی» پیوند می‌زند. 🔟 قاب معنوی؛ اخلاق، دین و مردم‌داری و در نهایت، قاب معنا. حضور مردم و خصوصا #نسل_جدید در آیین‌های دینی، #اعتکاف، زیست دیندارانه‌ی اجتماعی، و روحانیتی که کنار مردم ایستاده، از گرانی می‌گوید و مطالبه می‌کند، اما اخلاق و نماز جماعت و مسجد و هیات را کنار نمی‌گذارد. این قاب، ستون معنوی جامعه در طوفان نارضایتی‌هاست. 🔻جمع‌بندی ▫️مدیریت اعتراض و اغتشاش، بیش از آن‌که در خیابان رخ دهد، در «قاب‌ها» اتفاق می‌افتد. قاب‌ها همان انگاره‌های تثبیت‌شده‌ای هستند که جامعه با آن‌ها فکر می‌کند، قضاوت می‌کند و کنش نشان می‌دهد. هر خلأ قاب، به‌سرعت با روایت رقیب پر می‌شود. ▫️این ده قاب، نه ابزار #پروپاگاندا، که نقشه‌ی مهندسی اجتماعی مسئولانه در وضعیت حاد یا بحران‌اند؛ راهی برای عبور از نارضایتی با کمترین هزینه و اعتراضی که به اصلاح برسد، نه به اغتشاش. ✍علیرضامحمدلو 🆔 @asre_tabyin

🔎تکنیک‌های دهگانه #رسانه_های_معاند در بازنمایی اعتراضات بازار ✍علیرضامحمدلو 🆔 @asre_tabyin