ای ساربان، آهسته ران، کآرام جانم میرود؛ وان دل که با خود داشتم، با دل ستانم میرود.. من مانده ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او؛ گویی که نیشی دور از او، در استخوانم میرود.. محمل بدار ای ساروان، تندی مکن با کاروان؛ کز عشق آن سرو روان، گویی روانم میرود..! #سعدی

اونا با کلمات بازی کردند، اما این روح و روان ما بود که به بازی گرفته شد..

یه خواب هست به نام خواب قبل از شب امتحان، این خواب اینجوریه که اگه نخوابی سنگین تری...! _بعضیا میفهمن چی میگم

حتی در ادبیاتِ فارسی هم، بعد از من و تو، ما نمی‌آید، او می‌آید..

به مردم این دنیا دریا هم بدیم، کویر پس میگیریم..

از چه میکوشی، که مردم را ز خود راضی کنی؟ این جماعت از خداهم اکثراً ناراضی‌اند..!

شب بود وستاره بود و من بودم و ماه شب ماند و ستاره رفت و من ماندم و راه..

بعضی از آدما فکر می‌کنن قوی بودن یعنی اینکه هرگز درد رو احساس نکنی. ولی در حقیقت قوی‌ترین آدم‌ها اونایی هستن که درد رو احساس می‌کنن، درکش می‌کنن و اونو می‌پذیرن.

تو قبلا منو دوست داشتی..

اهمیتی نداره بعد از مرگ کی واسه‌مون گریه میکنه، مهم اینه قبل از مرگ کی پناهِ گریه هامون بود..!

هر که منظور خود از غیر خدا می‌طلبد چون گدایست که حاجت ز گدا می‌طلبد؛