+++++++

و چه آرام خیالت به دلم هست هنوز..

من واقعا نمیدونم چجوری الان زنده‌‌ام..!

چندین ساعت نخوابیده باشی، از فشار زیادِ ازدحام مردم نفست بند بیاد، آفتاب مستقیم بخوره تو صورتت و حس کنی داری بخار میکنی، کیلومتر ها پیاده‌روی کنی تا حدی که دیگه پاهات رو حس نکنی و.... همه ی اینارو تجربه کنی تا فقط بتونی قبول کنی که آقا سید علی دیگه تو این دنیا نفس نمیکشه، که ایندفعه تو باید تو نماز میت براش بخونی"اللهم انا لا نعلم و منه الا خیرا"💔 با وجود همه ی اینا، من هنوزم نمیخوام باور کنم که دیگه نیستی... به امان الله آقای شهید..🥀

از مصلی که خارج شدم، حس میکردم ازین به بعد قراره کل زندگیم رو پیاده‌روی کنم و هیچوقت قرار نیست به خونه برسم. از بس که هی میرفتیم و هی نمیرسیدیم:/

یه چیزی فراتر از پیاده‌روی اربعین رو تو ۸ ساعت تجربه کردم؛

ماهم همینطور..💔🥀🥺

اما عزیزِ رفته‌ی من! مگر چمدانت چقدر بود که تمام زندگی‌ام را با خود بردی..؟

این چند وقت، واقعا چای داره به زنده موندنم و روی پا ایستادنم کمکِ بزرگی میکنه؛☕️

سهم ِما از خاک وقتی مستطیلی بیش نیست جایِ ما این‌جاست یا آن‌جا چه فرقی می‌کند..؟

درسته همه چی میگذره، ولی هیچ چیز فراموش نمیشه؛