حالا که صحبت از کتاب و کتابخوانی شد، شما را به دیدن تصاویری از بزرگترین کتابخانه شناور جهان که در سال 2010 در یکی از بنادر مالزی پهلو گرفته بود، دعوت می کنم.
(17)
اهمیت روابط
در بین روانشناسان معاصر William Glasser بیش از دیگران توجه مرا به خود جلب کرده است. وی معتقد است به غیر از بیماری، فقر و کهنسالی تقریبا سایر مشکلات ما آدم ها از جمله خشونت، بزهکاری، بدرفتاری با کودکان، بدرفتاری با همسر، اعتیاد به الکل و مواد مخدر و روابط نامشروع... همگی ناشی از روابط غیر رضایت بخش هستند.
اگر ما انسانها بتوانیم این چهار رابطه مهم را یعنی "رابطه زن و شوهر" ، "رابطه والد و فرزند" ، "رابطه معلم و شاگرد" و "رابطه مدیر و کارمند" را بهبود بخشیم، می توانیم اکثر مشکلات را حل و فصل کنیم.
متاسفانه مشکل اینجاست که ما بیشتر وقت و انرژی خود را صرف قضاوت و تجسس در امور دیگران می کنیم و از خودمان غافلیم. اگر خواهان یک زندگی آرام و با نشاط هستیم، باید بر روی اصلاح امور خود و روابطمان با دیگران تمرکز کنیم.
البته بهبود هرکدام از این چهار رابطه روش های خاص خود را دارد که انشاالله در آینده به آن ها خواهم پرداخت.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(18)
اندر حکایت کنترل بیرونی و درونی(1)
یکی از دلایلی که کیفیت رابطه ما با دوستان صمیمی بسیار خوبست، این است که هیچ اصراری به ایجاد تغییر در دوستمان نداریم و او را با همه ویژگی هایش پذیرفته ایم، تلاشی برای کنترل او نمی کنیم و به سادگی از اشتباهات و تقصیراتش چشم پوشی می کنیم. اگر کدورتی پیش آید، عذرخواهی اش را با کمال میل می پذیریم و یا در صورت لزوم عذرخواهی می کنیم. تنها دلیل خوش بودن با دوستان در همین گذشت است، به راحتی می بخشیم و فراموش می کنیم.
اجازه دهید سوالی از شما بپرسم. آیا همسر، فرزندان و دانش آموزانمان لیاقت این کیفیت از رابطه و دوستی را ندارند؟؟؟
چرا سعی می کنیم بهترین اشخاص زندگیمان را کنترل کنیم؟ چرا خطاهای آنان را نمی بخشیم و فراموش نمی کنیم؟
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(19)
کنترل خشم در مقابل کودکان
تقریبا همه ما با کودکان سر و کار داریم. اگر از زوایه دید یک فرد بالغ به رفتار کودکان نظر کنیم، در اکثر موارد حق داریم در مقابل رفتار اشتباه آنان عصبانی شویم. کودکان رفتارهایی دارند که با معیارهای یک فرد بالغ سازگار نیست. عصبانیت و در پی آن خشونت، در اثر نارضایتی از وضعیت موجود مانند بی نظمی های کودکانه، سر و صدای بیش از اندازه، مزاحمت های پی در پی و موارد بیشمار دیگر بروز می کند.
اما فراموش نکنیم که کودکان معصوم ما اصلا و ابدا با منطق بزرگسالان زندگی نمی کنند. دنیای کیفی آنان با دنیای بزرگسالان بسیار متفاوت است.
معیار سنجش رفتار کودکان، دنیای منطقی بزرگسالان نیست. در دنیای زیبای کودکان، خستگی، خواب آلودگی، عصبانیت از اتفاقات روزمره، ترافیک شهری، گرانی، تورم، بیماری والدین و .... اصلا جایگاه معناداری ندارد. آنها درکی از این مشکلات ندارند.
کودکان همواره نیازمند دریافت عشق، محبت، و مهربانی هستند. اگر بنا به هر دلیلی ناراحت، خسته و یا عصبانی هستید، در مواجهه با کودک، خودتان را کنترل کنید و از تکنیک های کنترل خشم استفاده کنید.
رفتارهای غیر منطقی ما تا ابد در ذهن کودکانمان ثبت و ضبط می شود و در آینده نتایج ناگواری به همراه خواهد داشت.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(20)
راه سوم (تربیت سالم)
والدین و مربیان مدارس معمولا در انتخاب دو شیوه تربیتی مرددند و گاهی یکی را بر دیگری ترجیح می دهند: یا تنبیه می کنند و یا بیش از حد آسانگیر می شوند.
در کوتاه مدت هر دو انتخاب (تنبیه و آسانگیری) جواب می دهد، اما هیچ تضمینی برای نتیجه بخش بودن این دو راه وجود ندارد. ضمن آنکه ضررهای هر دو روش از نظر علمی اثبات شده است.
معمولا فرزندان این والدین حس مسئولیت پذیری ندارند. مسئولیت پذیری فرزندان محصول فرصت هایی است که به فرزندانمان برای یادگیری مهارت های زندگی و اجتماعی می دهیم تا به شخصیتی مطلوب و محبوب در محیطی که مملو از مهربانی، قاطعیت، متانت و احترام است، دست یابند.
در تربیت سالم که خانم نلسون یکی از پیشگامان آن در دنیای معاصر است، شیوه ای میانه و محترمانه پیشنهاد می شود که در آن نه از تنبیه خبری هست و نه از آسانگیری. تربیت سالم از روشی حمایت می کند که در آن والدین هم مهربان هستند و هم قاطع. ضمن اینکه در این راستا مهارت های ارزشمند زندگی و اجتماعی هم به فرزندان آموزش داده می شود.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(21)
اشتباه کودکان، بهترین فرصت یادگیری است.
در اکثر جوامع، فرهنگ اجتماعی به شکلی است که شما از اشتباهات خود دچار خجالت و شرم می شوید. در مورد کودکان وضعیت بدتر است. انتظار ما بزرگ ترها این است که کودکانمان به هنگام خطا و اشتباه هم شرمنده شوند و هم نادم و هم متنبه.
اجازه دهید تا از بزرگ ترها سوالی بپرسم. در کودکی وقتی اشتباه می کردید و والدین یا معلم ها متوجه اشتباه شما می شدند، چه بازخوردی دریافت می کردید؟ غالبا صفاتی چون نالایق، بی عرضه، بد، دست وپا چلفتی و.... قسمت ما می شد و در پی این حملات بی رحمانه، آن احساس بدی که سراغ همه در چنین شرایطی می آید، به سراغمان می آمد.... می دانم اصلا حس خوبی نیست، ولی اکثر ما آن را تجربه کرده ایم.
شاید بزرگسالان معتقد باشند که نیتشان کاملا خیر است و اگر از ترس ، تهدید و تحقیر استفاده نکنند، فرزندشان اصلاح نخواهد شد. اما آسیب های این روش فرزندپروری اثبات شده است.
یکی از بهترین روش ها در مواجهه با کودک خاطی این است که آن اشتباه را تبدیل به یک فرصت یادگیری کنیم. به جای اینکه فرزندمان را تحقیر کنیم، بهتر است از او سوال کنیم: از این اشتباه چه درسی می توانیم بگیریم؟ اجازه دهید خود کودک فکر کند و جوابی پیدا کند.
بنا به پیشنهاد صاحبان خرد برای جبران اشتباه باید سه مرحله طی شود:
1- قبول کنیم اشتباه کردیم.
2- عذرخواهی کنیم.
3- راه حلی پیدا کنیم تا آن اشتباه را تکرار نکنیم.
ظاهرا این راه حل ها به درد بزرگ ترها هم می خورد، اینطور نیست؟
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(22)
جبران اشتباه
بعضی والدین و مربیان از اشتباهاتی که در فرایند تربیت مرتکب شده اند، بسیار ناراحت و نادم هستند و در بعضی موارد آن قدر پیش می روند که خودشان را نمی توانند ببخشند.
آخرین موردی که در این مورد از من راهنمایی و مشاوره می خواست، پدری بود که در کودکی به خاطر تنبیه و زندانی کردن فرزندش ، وی دچار لکنت زبان شده بود. در این که اشتباه فاحشی رخ داده است، شکی نیست. اما این به منزله پایان راه و فرایند تربیت نیست، بلکه آغازی است برای اصلاح خود و تربیت سالم کودک.
تلاش های شما به عنوان پدر و مادر ستودنی است. دست از توبیخ خود بردارید و در مسیر اصلاح گام بردارید. نباید تسلیم شوید! مرتب مشاوره بگیرید، کتابهای خوب مطالعه کنید، دوستان جدید پیدا کنید و در کارگاه های تربیتی شرکت کنید.
اگر اشتباهی کردید، تسلیم نشوید. هر چه زودتر برگردید به مسیر اولیه خودتان و به راهتان ادامه دهید!
اگر به خودتان گوشزد کنید که شکستی وجود ندارد، مشکلات پیش رو نمی توانند مانعی برای ادامه مسیرتان باشد. هر شکستی عامل یک پیروزی است.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(23)
تجسم خلاق
اگر چه خودسازی شرایط و مراحل خاص خود را دارد، این روزها که سرعت تولید علم شتاب خاصی گرفته است، میانبرهایی نیز در حوزه خودسازی در حال بروز و ظهور است.
اگر طالب یک زندگی سرشار از اتفاقات خارق العاده هستیم، باید تصورات الهام بخش، مثبت و هیجان انگیز داشته باشیم.
اگر هر روز فقط چند دقیقه را صرف تفکرات مثبت و خلاق کنیم و خودمان را همانطوری که دوست داریم، تصور کنیم، در آینده ای نه چندان دور، همانی می شویم که خودمان را مدام تصور می کردیم.
کافی است که در ذهن خود مشخص کنیم چه می خواهیم و مدام به آن فکر کنیم. فکر کردن مداوم به یک موضوع خاص باعث می شود تا از تفکرات زائد فاصله بگیریم و بر روی هدف خاص تمرکز کنیم. طبیعی است که تمرکز بیش از حد بر روی یک موضوع، راه رسیدن به آن را هموار می کند.
در قرآن نیز توصیه می شود که از گمان های بد پرهیز کنیم. در همین راستا انیشتین معتقد است " تخیل از دانش برتر است."
بهتر نیست مثبت اندیش باشیم تا منفی نگر؟
و اما درمورد کودکان، فراموش نشود که مهارت خلاقیت آموزش دادنی نیست، بلکه کودکان از طریق مکاشفه به خلاقیت می رسند. خلاقیت یک امر بیرونی نیست که آموزش داده شود! خلاقیت امری درونی است.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(24)
افزایش اعتماد به نفس، یکی از بهترین راه های مقابله با چالش های نوین!
دنیای اطراف ما پر از چالش های جدید است و لازم است که خود را برای رویارویی با این چالش ها آماده و مجهز کنیم. افزایش اعتماد به نفس یکی از بهترین ابزار مقابله با چالش های نوین است. کودکی که احساس خوبی در مورد خودش دارد، در مواجهه با مشکلات پیرامون عملکرد بهتری خواهد داشت. در این جا چند روش برای افزایش اعتماد به نفس در کودکان پیشنهاد می شود:
1. تشویق و تقویت: با تقدیر و تشکر و تشویق فعالیتها و تلاش کودکان، آنها را به ادامه کارهای مثبت و تلاش برای رسیدن به اهدافشان تشویق کنید.
2. ایجاد فرصتهای موفقیت: فراهم کردن فرصتهایی برای کودکان برای تجربه موفقیت و دستیابی به اهداف کوچک و بزرگ، باعث افزایش اعتماد به نفس آنها خواهد شد.
3. ارائه چالشهای مناسب: ارائه چالشهایی که قابلیت پیشرفت و یادگیری دارند و منطبق با توانایی کودکان هستند.
4. ارتباط موثر: برقراری ارتباط باز و موثر با کودکان، شنیده شدن و فهمیده شدن توسط والدین و مربیان، احساس ارزشمندی و اعتماد به نفس را در کودکان تقویت میکند.
5. اشتباهات را به عنوان فرصت یادگیری ببینید: به کودکان بیاموزید که اشتباهات جز فرایند یادگیری است.
6. توجه به عواطف: پذیرش و توجه به احساسات و عواطف کودکان، به آنها اعتماد به نفس بیشتری میدهد. ایجاد فضایی که کودکان بتوانند آزادانه در مورد احساسات و تجربیات خود صحبت کنند، از اهمیت زیادی برخوردار است.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
(25)
چگونه خشم را انتخاب نکنیم؟
شما نمیتوانید گذشته را تغییر دهید یا کنترل کنید. اتفاقاتی که افتاده و پاسخی که به آنها دادهاید، به تاریخ پیوسته است. با این حال از این لحظه به بعد، میتوانید به آنچه برای شما رخ میدهد و یا به رفتاری که دیگران با شما میکنند کاملا آگاهانه و هوشمندانه، پاسخ بهتری بدهید. پاسخی که با آن بتوانید توانایی و تاثیرگذاری خود را به حداکثر برسانید و در جهت منافع خود گامی موثر و مسئولانه بردارید. برای جلوگیری از انتخاب خشم، میتوانید از راههای زیر استفاده کنید:
5. مدیریت استرس: تلاش کنید استرس خود را کاهش دهید تا احساس خشم کمتری داشته باشید. تمرین تکنیکهای تنفس عمیق، مدیتیشن، یا ورزش میتواند به شما کمک کند.
2. تفکر مثبت: سعی کنید به جای تمرکز بر روی موقعیتهای منفی، به جنبههای مثبت و موفقیتهای خود توجه کنید.
3. ارتباط با دیگران: اگر با مشکلی روبرو شدید، به جای نشان دادن خشم، با دیگران به صورت محترم و صادقانه برای حل مسئله صحبت کنید.
4. مهارتهای ارتباطی: یادگیری مهارتهای ارتباطی موثر میتواند به شما کمک کند تا احساس خشم را کاهش دهید و بهتر با دیگران ارتباط برقرار کنید.
5. خواستهها و مرزها: به خوبی به خواستهها و مرزهای خود آگاه باشید و آنها را به دیگران معرفی کنید تا احساس خشم کمتری پیدا کنید.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
با سلام و عرض ادب،
ایزد منان را سپاسگزاریم که در غمناکترین روزهای زندگیمان ما را از نعمت حضور دوستان و سرورانی مهربان بهرهمند ساخت که همدردیشان التیامی است بر دلهای داغدیده ما. ابراز همدردی و بذل محبت شما عزیزان که با حضور در مراسم و مجالس ترحیم پدرم و یا ارسال گل و پیامهای تسلیت موجبات غرور و افتخار این حقیر را فراهم نمود، سزاوار قدردانی و سپاسگزاری است.
اگر چه آرزو میکنم در مجالس و محافل شادی عزیزان جبران زحمت نموده و تلاش میکنم تا حضوراً توفیق عرض تشکر داشته باشم، چنانچه به دلیل تألمات روحی امکان ادای دِین و وظیفه فراهم نگردید، تقاضای عفو و بخشش دارم.
با احترام، کاویانی
(26)
چه زود دیر می شود!
اینکه عیادت مریض و زیارت قبور در اسلام توصیه شده است، بیش از آن که به روحیه مریض کمکی کند و یا ثوابی برای متوفی جمع کند، برای خود فرد برکاتی دارد که با یک تحلیل ساده می توان به آن پی برد. اکثرا فکر می کنیم بیماری و مرگ مختص دیگران است، درصورتی که همه انسانها در معرض آن قرار دارند.
معمولا عمیق ترین حرف ها از زبان افرادی که در حال احتضار هستند، شنیده می شود. از گفته های آن ها چنین برداشت می شود: کسانی می توانند طعم خوشبختی را در این دنیای فانی و زودگذر بچشند که زندگی ساده ای داشته باشند. برای داشتن یک زندگی پر از معنی لازم هست که آرامش ذهنی داشته باشیم. با داشتن یک زندگی ساده امکان لذت بردن از شگفتی های اطرافمان بیشتر خواهد شد. خیلی از ماها برای داشتن یک ماشین آخرین مدل از نعمت سلامت پاهایی که ما را به اطراف و اکناف می برد، غافل می شویم. برای داشتن یک خانه باغی، از گلهای باغچه منزلمان لذتی نمی بریم. ارزش با هم بودن و در کنار عزیزان بودن را از دست می هیم. فراموش نشود که به قول قیصر امین پور " چه زود دیر می شود". ساده بودن به معنای تعطیل کردن کار و تلاش نیست، بلکه باید دنیا را خیلی جدی نگیریم و تک تک لحظات این دنیا را زندگی کنیم ....
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind
ویکتور هوگو:
"برای نابود کردن یک فرهنگ نیازی نیست که کتابهایشان را بسوزانید، کافیست کاری کنید که مردم آنها را نخوانند."
(27)
سفر در آفاق و انفس
یکی از فیلم های خوبی که تا کنون دیده ام، فیلم "جنگجوی صلح طلب" است. یک فیلم درام به کارگردانی ویکتور سالوا . این فیلم بر اساس واقعیت و برگرفته از کتاب "Peaceful Warrior" است. بانوی موفق، سرکار خانم فریده مهدوی دامغانی از مترجمین برجسته ایرانی، آن را به زبان فارسی ترجمه کرده است.
محور اصلی این فیلم پیرمرد خردمندی است که نگاه خاصی به دنیا و زندگی دارد. معتقد است که باید در لحظه زندگی کرد و به افکار مزاحم و منفی اجازه ورود به ذهن را نداد. تعبیری که برای این نوع افکار به کار می برد، کلمه" Trash" به معنای "آشغال" است. تاکید او بر" در لحظه زندگی کردن" است و تلاش می کند تا مخاطب از مسیری که در زندگی برای خود انتخاب کرده است، لذت ببرد و همه عمر را در رویای رسیدن به هدف تلف نکند؛ هدفی که شاید هرگز به آن دست نیابد!
این اواخر که افتخار همصحبتی با پدر را بیشتر داشتم، تاکید می کرد که زندگی را خیلی جدی نگیرید، چون اصلا جدی نیست. توصیه اش بر سیر در آفاق و انفس بود و با زیرکی خاصی که نگاه خیام را برام تداعی می کرد، تاکید خاصی بر سیر در آفاق داشت. روحش شاد.
سفر کنید و از تک تک لحظات زندگی لذت ببرید.
حواسم بهت هست!
https://eitaa.com/HeartVSmind