بعضی حرفا هست که اصلا گفتن نداره،برای همین ترجیح میدی همه رو بریزی تو دلت،یه نفس عمیق بکشی و بگی:مهم نیست.
_تو را فراموش میکنم؛ زندگی بهتر میشود و دیگر هیچکس آنچنان مرا غمگین نمیکند. تو منتهای غم را به من چشاندی.
« نوشتن از تو ، شبیه گفتن از نفس است ؛
چیزی که بیآن ، ادامهای در کار نیست. »
از زخمهایش چیزی نگفت؛و من میفهمیدم گاهی درد، آنقدر عمیق میشود که زبان، فقط سکوت را بلد است.
تو را میدیدم و از اشکهایم لبخند میرویید
ك حضور تو ، جبرانِ غمهای طولانی من بود .