آنچه در درون آدم میماند، بینهایت بیشتر از
آن چیزی است که به صورت کلمات بیرون میآید
من آدمی نیسـتم که زود بیخـیال بشم، اما اگه رها کنم دیگه هیچی باعث نمیـشه مثل قبل شم .
لبخند میزد،اما میدانستم گاهی درد آنقدر عمیق است که اشک هم راه گریه را گم میکند.
و در آخر هرروز او را به یاد میآورم مانند یک عتیقه گردو غبارهای او را میگیرم و غم نبودنش را تازه نگه میدارم :))