یکی از زیباییهای کلمات عربی اینجاست که ارزش کلمات همانگونه که هست به ما منتقل میشود. مثلا وقتی میگویم «مثواک فی قلبی» یعنی این سرنوشت محتوم توست که در قلبِ من باشی و من از ازل حکم ابدی تو را پذیرفتهام. چنانکه خاک از ازل مثویٰ ابدیت است.
«مثوی» یعنی: ماوأ، منزل، آرامگاه، مزار!
- تفاوتش هم با مأویٰ این است که مأویٰ صرفا جایگاه یک چیز را نشان میدهد اما «مثوى» زمانی بهکار میرود كه عاقبت امر انسانی را بخواهی به او نشان بدهی.
همین الان استاد گفتن:
نماز رزق بخون
چهارشنبه ها
دو رکعت مثل نماز صبح
فقط بعدش چهل بار سورهی کوثر بخون🦋