من نیستم!

خیلی وقته احساس میکنم تو یه دالان بزرگ افتادم

دستام روی‌ گوشهام هست شبیهه دختری که از چیزی ترسیده باشه مچاله شدم تو خودم

همه جا تاریکه

اما صدای تیک تاک ساعت زنگ خورده قصد پاره کردن گوشهام رو داره.

دلهره‌ دارم، کمی شبیهه منتظر‌هام.

منتظرم کسی از راه برسه و من رو از این جا نجات بده.

فریاد می‌کشم، اما شبیهه دست و پا زدن یک لال می‌مونم.

هیس! سکوت میکنم، دستام رو از روی گوشهام برمیدارم

بلند میشم، چشمام رو باز می‌کنم با پشت دست، داغی اشکی که گونه‌هام رو خیس کرده میگیرم.

گاهی لازمه چند صباحی‌ هم که شده به درون آشفته خودت سر بزنی با ترسهات رو به رو بشی گریه کنی، سبک بشی و در آخر، چشمات رو باز کنی و «یاعلی» بگی و باز پا بشی. #یا‌علی

https://harfeto.timefriend.net/16758742361069 -حرف‌های‌‌ مگو بگید. از خودتون بگید. بزارید هم دیگه رو پیدا کنیم.