مگر نه آنکه بر قلب نازنین محمد‌‌امین فرمود: الا بذکر الله تطمئن القلوب -پس چرا آرام نگرفته‌ دلهایمان هنوز؟!

نمیدانم، اما هرچه هست، یقین دارم که هنوز به بلوغ نرسیده‌ است دل! ورنه این همه تکانه در آن نفی ذات دل‌های متصل است. #مُلا‌هلال

#اگر‌قرار‌بود اگر قرار بود در این عالم هستی من رحمتی از خدا بودم بی شک «قطره‌ای‌باران» می‌شدم!

و تو چه میدانی قطره‌ی باران بودن یعنی چه؟!

تو از آن بالا با شوق یافتن زمین می چرخی و فرود می آیی

به زمین هرچه نزدیکتر می‌شوی غوغایی تر می‌شوی

با صدای رعد به محل آمدنت نگاه میکنی! کمی دلتنگ میشوی که آیا باز به خانه بر می‌گردی؟!

سرعت فرودت بیشتر می‌شود، زمین برایت واضح تر می‌شود گوشه‌ای سبز گوشه‌ای خاکی گوشه‌ای دیگر موجوداتی تازه در حال دویدن! اما سرنوشت تو کجای این کره‌ است؟

سرنوشتت دامنه‌ی سبز کوه است!

یا کله‌ی فرفری گوسپندان بازیگوشه مشتی حسن!

یا شاید هم لمس دستان مادر بزرگی که از پنجره رو به بالا دستانش را بیرون کشیده!

یا چاله‌ی آبی که دختر کوچولوی مو مشکی با چکمه‌های سرخ و سفیدش در ان تالاپ تلوپ میکند و صدای خنده‌ اش لبخند بر چهره‌ی خسته‌ی پدرش می نشاند!