مشکل این است که از خویشتنم نیست اثر.

قول داده بودم به اختیار که جز از «امید»، همین واژه خسته‌ی‌ نا‌امید سخن به میان نیاورم، ولی روزگار چنان چنگ بر گوله‌ام زده که جز سخن از «امید» چاره‌ای دیگر برایم نمانده است. -✍️

این زندگی ناجالب در شأن آدم جالبی مثل من نیست دیگه!🫴

خدایا! تو که میدونی من هرچیزی نمیخوام. -از اینا لطفا..

به قول حامد‌ عسکری:

دور پنج سالگیتان بگردم، خدا پدرتان را رحمت کند. اینجوری زانوهایتان را بغل کرده اید دق میکنیم که. از امشب جهان منتظر شماست، کلی کار دارید. می دانم غصه دارید اما به خودتان قسم همه دلخوشی ما شمایید... ما که حنایمان رنگی ندارد خودتان دعایمان کنید: جهان مزخرفی داریم... تصدقتان آقا

پارازیت

ردای امامت مبارک قامت سبزت آقا جان🌿