۲. با پتو نشستن توی روزای طوفانی یا بارونی ، غذا پختن توی روزای سرد و ابری اونم توی طبیعت ، کتابایی که پایان غمگین دارن ، زندگی کردن با نور خورشید ، بیدار شدن توی یه خونه قدیمی با صدای پرنده‌ها ، ایستادن توی سبزه‌ها وقتی نسیم می‌وزه ، شبایی که با بابام از کلاس برمیگردم و هوا بارونی میشه ، خاطرات ، وقتی مادربزرگام رو بغل میکنم ، خوابیدن با صدای رعد و برق ، راضی بودن از چیزی که نوشتم / کشیدم ، مرور همه نامه‌ها و خاطرات قدیمی ، نوشتن مخصوصا توی شمال ، تنها خوابیدن روی تخت دو نفره ، نفس کشیدن توی هوای آزاد ، شبایی که با دختر دایی‌هام میگذره چیزای بیشتری هم هستن اگه یادم اومد اضافه میکنم

۳. خیلی کتابا هستن که دوستشون دارم؛ امیلی، چلنجر دیپ، قصر آبی، دختری که به اعماق دریا افتاد، واقعا زیادن 😭

۴. چیزی که یه مکان رو خاص می‌کنه خود اون مکان نیست. خاطراتی هستن که اونجا ساخته میشن؛ پس شاید بشه گفت مکان های زیادی هستن که دوستشون دارم و هیچوقت نمیتونم دوباره ببینمشون. خونه‌ی قدیمی مادربزرگم، اتاق قدیمیم، ویلای شمال، مدرسه‌مون و خیلی جاهای دیگه. دلم براشون تنگ میشه مکانای مورد علاقم توی خاطراتم هستن. دور و لمس نشدنی

۵. بیلی آیلیش رو که همه میشناسن، نیازی نیست معرفی کنم بیلی یه معجزه‌ست وای 😭😭😭

۶. راستش تک فرزند بودن به نظر جالب میاد ولی خب من تجربش نکردم. تقریبا از سه چهار سالگی با خواهرم بازی میکردم و خب بزرگترین بخش کودکی من طوری شکل گرفت که قطعا تک فرزندا نمیتونن اون رو تجربه کنن. گرچه الان فکر میکنم واقعا نیاز دارم از دست خواهر برادرم فرار کنم چون خیلی رو اعصابن 🙏 SOS

"let me down slowly"🎼

۷. قطعا قطعا آن شرلی 😭 این فیلم انقد قشنگه که میتونم براش بمیرم 😭

۸. اغلب سبکای غمگین و آروم گوش میدم (نمی‌دونم چطوری توصیف کنم 😭) مثل آهنگای بیلی آیلیش یا چیزایی که به سبک اون نزدیکن

۹. شادی، گاهی توی لحظه‌های گذراییه که بهش بی اهمیتیم. گاهی می‌تونه نسیم ملایم باشه و گاهی توی پرواز یه پرنده. اونقدر بهمون نزدیکه که نمیبینمش. فقط باید دست دراز کنیم تا بتونیم لمسش کنیم همینقدر نزدیک و واقعی. مثل هوایی که نفس نفس به ریه میکشیمش .

۱۰. قبلنم گفته بودم. توی اکیپمون با همه صمیمی ام و اینطوری نیست که با یکی بیشتر اوکی باشم

خیلی وقت بود ستاره‌ها رو ندیده بودم