روز آخر زیر بارون نشستم روبروی گنبد و بارها و بارها اینو گوش دادم )

حرم امام رضا که تکراری نمیشه، تمام عمرتم اونجا باشی بازم با یه نفس کشیدن بیرون از حریم حرم بازم دلتنگش میشی

چنل در آغوش خورشید دوباره میخواد تقدیمی بده )) شما این پیام + یکی پستای چنل رو فور کنید توی چنلتون تا منم یه نقاشی براتون بکشم و یه سناریوی کوچیک بنویسم ~ 🌸 . [ امیدوارم دوباره ایگنور نشم ]

کاش این همه ایده نداشتم. سرم داره میترکه از کلماتی که می‌خوان روی کاغذ ریخته بشن و من توی به نگارش در آوردنش ضعیفم. نمیتونم بنویسم. این فاصله بین من و برگه هیچ جوره پر نمیشه دوباره شروع شده؛ اون سردرگمی. اون ناتوانی. اون حس قدیمی و من نمیتونم ازش فرار کنم

دیگه نمی‌نویسم، حتی برای خودم نقاشی‌هایی که شروع کردم نصفه رها شده برای کتاب خوندن وقت نمی‌زارم دیگه ساعت‌ها به بازی نسیم با درختا نگاه نمیکنم هلن‌ای که بهش افتخار میکردم کجا رفته؟ چه اتفاقی برام افتاده؟