به هنگام باران می ایستاد تا سر و محاسن و لباس هایش خیس میشد به او می گفتند به پناهگاهی بروید تا از باران در امان بمانید پاسخش اما نهایت عشق به خدا بود ، میفرمود : این آبی است که هنوز فاصله ای با عرش نداشته و تازه از نزدیکیِ عرش فرود آمده است . و چه کسی جز علی(ع) می تواند گویندهی عاشقانه با خداوند خویش باشد .
هنـٰاس .
' نمیداند که عشقِ او ؛ رگی با جانِ من دارد 🫀'
ز تو کِی کنار گیرم؟
که تو در میانِ جانی🤍🌚.
درمیان ویرانههای این قلـب تو یک آبادی قشنگی
تورا تا جـان در بدن دارم دوستت دارم♥️:)
" پس آدم دلش را به کی بسپـارد ؟
به کسی که سکـوتت را هم بفهمد ؛ نه فقط حـرفهایت را "
‘فاجعه آن جاست که رنج عادی میشود، و انسان ها یاد میگیرند با چیزی کنار بیایند که هرگز نباید پذیرفته میشد.’