وقتۍ‌مۍگویَم‌:‹مَن‌‌لِۍ‌غَیرُڪ‌‌›یَعنۍ بُریده‌ام‌ا‌زایـن‌‌دنیـٰاۍ‌بۍ‌اَرزِش‌ از‌این‌دُنیـٰاۍ‌بۍ‌مَھدۍ...'!🪴🤍 @Heyam66

🌺🍃🌺🍃🌺🍃 🍃 🌺 🍃 🌺 🍃 #قِـصِّـه_ی_دِلْبَري #پارت_یازده گفت : 《چقدر آینه از بس خودتونو می‌بینید انقدر اعتماد به نفستون رفته بالا دیگه 》 از بس که هول کرده بودم فقط با ناخنام باز می‌کردم شبیه گوشیه در حال ویبره می‌لرزیدم. ولی اون خیلی خوشحال بود و به وسایل اتاقم نگاه می‌کردم . وای خدایا خوب شد عروسک پشمالو و عکس‌هایم را جمع کرده بودم . فقط مونده بود یه قاب عکس چهار سالگیم که اونم انگار روی مغزم رژه می رفت. جلوی همون قاب عکس ایستاد و خندید چه در ذهنش می‌چرخید نمی‌دانم . نشست روبرویم خندید و گفت :《 دیدید آخر به دلتون نشستم 》 زبانم بند امده بود . منی که همیشه حاضر جواب بودم و پنچ تا هم رو حرفش می‌ذاشتم تحویلش می‌دادم. حالا انگار لال شده بودم! خودش جواب خودش را داد 《 رفتم مشهد یه دهه متوسل شدم گفتم حالا که شما بله نمی‌گید امام رضا شما را از دلم بیرون کنه طوری که دیگه به یادتونم نیفتم، نشسته بودم گوشه رواق که سخنران گفت اینجا جاییه که می‌تونن چیزی که خیر نیست و خیر کنن و بهتون بدن . نظرم عوض شد دو دهه دیگه دخیل بستم که دلتونو بدین به من》 نفسم بند اومده بود قلبم تند تند می‌زد ، و سرم داغ شده بود. توی دلم حال عجیبی داشتم حالا فهمیدم الکی نبود که یه دفعه نظرم عوض شد . انگار دست امام بوده و دل من.. گفت از نوزده سالگیش قصد ازدواج داشته اما گزینه مناسب پیدا نکرده . یادمه دقیقاً جمله‌اش این بود که می‌گفت 《 راست کارم نبودن ، گیرا گور داشتن 》منم گفتم :《 از کجا معلوم من به دردتون می‌خورم 》 خندید و گفت :《تو این سال‌ها شما را خوب شناختم》 یکی از چیزهایی که در مورد من خیلی نظرش رو جلب کرده بود کتاب هایی بود که دیده و شنیده بود می‌خوانم همان کتاب‌ های روایت فتح ، خاطرات همسران شهدا و... می‌گفت :《 خوشم میاد شما این کتاب را نخوندین ، بلکه خوردین 》 فهمیدم خودشم دستی بر آتش داره ...می‌گفت :《 وقتی این کتاب را خوندم واقعاً به حال اون‌ها غبطه می‌خوردم اگه پنچ سال یا ده سال یا حتی یک لحظه با هم زندگی کردند ولی واقعا زندگی کردن . اینا خیلی کم دیده میشن ، اصلاً نایابن》 ┏━━━°❀•°:🎀 - 🎀:°•❀°━━━┓ @Heyam66

🌺🍃🌺🍃🌺🍃 🍃 🌺 🍃 🌺 🍃 #قِـصِّـه_ی_دِلْبَري #پارت_دوازده منم وقتی اونا رو می خوندم، به همین رسیده بودم که اگر الان سختی می کشن، ولی حلاوتی رو که اونا چشیدن، خیلیا نچشیدن. این جمله را هم ضمیمه اش کرد و گفت:«اگه همین امشب جنگ بشه، منم میرم، مثل وهب» می خواستم کم نیارم که گفتم:«منم میام!» منبر کاملی رفت مثل آخوندا، از دانشگاه مسئله های جامعه گرفته تا اهداف زندگی اش. از خواستگاریاش گفت و اینکه کجاها رفته و هرکدام را چه کسی معرفی کرده، حتی چیزایی رو که به اون ها گفته بود رو هم گفت. گفتم:«من نیازی نمیبینم اونا رو بشنوم» میگفت:«اتفاقا باید بدونی تا بتونی خوب تصمیم بگیری. گفت:«از وقتی شما به دلم نشستی، به خاطر اصرار خانواده، بقیه خواستگاریا رو صوری میرفتم. میرفتم تا بهونه ای پیدا کنم یا بهونه ای بدم دست طرف، میخندید که:«چون اکثر دخترا... ✧═🍀 ☕ 📖 ☕ 🍀═✧ @Heyam66

🌺🍃🌺🍃🌺🍃 🍃 🌺 🍃 🌺 🍃 #قِـصِّـه_ی_دِلْبَري #پارت_سیزده :«چون اکثر دخترا از ریش بلند خوششون نمیومد و می پرسیدن که آیا ریشتون رو درست و مرتب می کنین؟، میگفتم نه من همین ریختی میچرخم» یادم میاد به مادرم گفته بودم که من پذیرایی نمیکنم. مادرم در زد و چای و میوه رو اورد و گفت:«حرفتون که تموم شد، کارتون دارم.» از بس دلشوره داشتم، دست و دلم به هیچی نمیرفت. یک ریز حرف میزد و لا به لاش میوه پوست می کرد و میخورد. گاهی با خنده به من تعارف میکرد:«خونه خودتونه، بفرمایین.» زیاد سوال میپرسید. بعضیاش سخت بود، بعضیا هم خنده دار. خاطرم هست گفت:«نظر شما درمورد حضرت آقا چیه؟.» گفتم:«ایشون رو قبول دارم و هرچی بگن اطاعت میکنم.» گیر داد که:« چقدر قبولشون دارین؟» در اون لحظه مضطرب بودم و چیزی به ذهنم نمیرسه. گفتم:«خیلی» خودم رو راحت کردم که نمیتوانم بگویم چقدر. زیرکی به خرج داد و گفت:«اگه آقا بگن من رو بکشی، میکشی؟» بی معطلی گفتم:«... ✧═🍀 ☕ 📖 ☕ 🍀═✧ @Heyam66

🌺🍃🌺🍃🌺🍃 🍃 🌺 🍃 🌺 🍃 #قِـصِّـه_ی_دِلْبَري #پارت_چهارده بی معطلی گفتم:«اگه آقابگن،بله».نتونست جلوی خنده اش رو بگیره. او که انگار از اول بله را شنیده ،شروع کرد درباره آینده شغلی اش حرف زد.گفت دوست داره بره تشکیلات سپاه،فقط هم سپاه قدس.روی گزینه های بعدی فکر کرده بود،طلبگی یا معلمی.هنوز دانشجو بود.خندید و گفت که از دار دنیا فقط یک موتور تریل دارد که آن هم پلیس از رفیقش گرفته و فعلا توقیف شده است. پررو پررو گفت:اسم بچه هامونم انتخاب کردم:«امیرحسین ،امیرعباس،زینب و زهرا» انگار کتری آب‌جوش ریختن روی سرم.هنوز نه به باره نه به دار! یکی یکی در جیب های کتش دست می‌کرد.یاد چراغ جادو افتادم.هرچه بیرون می‌آورد، تمامی نداشت.با همان هدیه ها جادویم کرد:«تکه ای از کفن شهید گمنام که خودش تفحص کرده بود»،پلاک شهید، مهر و تسبیح تربت با کلی خرت و پرت هایی که از لبنان و سوریه خریده بود.مطمئن شده بود که جوابم مثبته. تیر خلاص رو زد. صداش رو پایین تر اورد و گفت:« دوتا نامه نوشتم براتون، یکی توی حرم امام رضا یکی هم کنار شهدای گمنام بهشت زهرا»... ✧═🍀 ☕ 📖 ☕ 🍀═✧ @Heyam66

🌺🍃🌺🍃🌺🍃 🍃 🌺 🍃 🌺 🍃 #قِـصِّـه_ی_دِلْبَري #پارت_پانزدهم کنار شهدای گمنام بهشت زهرا برگه ها را گذاشت جلو روم"نامه ها در صفحات جلوتر هست"کاغذ کوچکی هم گذاشت روی آن ها.درشت نوشته بود.از همان جا خواندم،زبانم قفل شد: تو مرجانی،تو در جانی،تو مروارید غلتانی اگر قلبم صدف باشد میان آن تو پنهانی انگار در این عالم نبود،سر خوش!مادر و خاله ام اومدن و به او گفتند:هیچ کاری توی خونه بلد نیست،اصلا دور گاز پیداش نمیشه.یه پوست تخمه جابجا نمیکنه!خیلی نازنازیه. خندید و گفت:من فکر کردم چه مسئله مهمی میخواین بگین!اینا که مهم نیست! حرفی نمانده بود.سه چهار ساعتی صحبت هایمان طول کشید.گیر داد که اول شما از اتاق بروید بیرون.پایم خواب رفته بود و نمی‌توانستم از جایم تکان بخورم. از بس به نقطه ای خیره مانده بودم،گردنم گرفته بود و صاف نمیشد.التماس میکردم:«شما بفرمایین،من بعد از شما میام» ول کن نبود،مرغش یک پا داشت.حرصم دراومده بود که چرا این قدر یک دندگی می‌کند.خجالت میکشیدم بگویم چرا بلند نمی‌شوم.دیدم بیرون برو نیست،دل به دریا زدم و گفتم:«پام خواب رفته» از سرِ لغزپرانی گفت:«فکر میکردم عیبی دارین و قراره سر من کلاه بره.» دلش روشن بود که این ازدواج سر می‌گیره. نزدیک در به من گفت:«رفتم کربلا زیر قبه به امام حسین گفتم؛ برام پدری کنید،فکر کنید منم علی اکبرتون!هر کاری قرار بود برای ازدواج پسرتون انجام بدید،برای من بکنید. دلم را برد،به همین سادگی.پدرم گیج شده بود که به چیز این آدم دل خوش کرده ام.نه پولی،نه کاری،نه مدرکی،هیچ.تازه باید بعد از ازدواج میرفتم تهران.پدرم بااین موضوع کنار نمی‌اومد.برای من هم دوری از خانواده ام خیلی سخت بود.زیاد می‌پرسید:«تو همه اینا رو میدونی و قبول میکنی؟» پروژه تحقیق پدرم کلید خورد.بهش زنگ زد:«سه نفر رو معرفی کن تا اگه سوالی داشتم،از اونا بپرسم.» شماره و نشانی دو نفر روحانی و یکی از رفقای دانشگاهش را داد.وقتی پدرم با آن ها صحبت کرد،کمی آرام و قرار گرفت.نه که خوشش نیومده باشد،برای آینده زندگی مان نگران بود.برای دختر نازک نارنجی اش.حتی دفعه اول که او را دید،گفت:«این چقدر مظلومه».باز یاد حرف بچه ها افتادم.محمد حسینی که امروز میدیدم،اصلا شبیه آن برداشت هایم نبود.برای من هم همان شده بود که همه می‌گفتند. ✧═🍀 ☕ 📖 ☕ 🍀═✧ @Heyam66

قرار بود بیشتر بشید نه کمتر

#آی_نقد پارت دوم : ونزدی 👇 گوتیک را میشناسید ؟ جنبش گوتیک در دهه ۱۹۸۰ در اروپای شرقی شروع شد . این فرهنگ بسیار قدرتمند و تشکیل شده از جوانانی بود که سعی داشتند هنجار های اجتماعی را به چالش بکشند ، مد گوتیک : لباس و موی سیاه رنگ پریدگی شدید مهم ترین آنها بود و کلاه سیلندری ، پوشاک چرمی جواهرات جادویی و ترسناک و ... هم از پوشاک دیگر این گروه بود . اما حالا ونزدی این جنبش اعتراضی و عجیب را احیا و خیلی از نوجوان ها را به خود جذب کرد طوری که ... پیراهن های سفید ، جوراب های بلند تا زانو و لاک های مشکی روی بورس آمد و آمار اپلیکیشن فروش نشان میدهد فروش این لباس ۱۰۰۰ درصد افزایش یافته 😳😳 کالین اتود ( طراح لباس ونزدی ) در این باره میگوید : من احساس کردم که لازم است او به بخشی از دنیای امروزی تبدیل شود ، میخواستم ظاهری شیک و امروزی داشته باشد که مخاطب با آن ارتباط برقرار کند . نمی‌خواستم او فقط همان آدم عجیب و غریبی باشد که همیشه سیاه میپوشد ! ادامه دارد ....... @Heyam66

بعد از یه حمله موشکی چی میچسبه؟! آفررررییییین☕️☕️ ــــــــــــــــــــــ @Heyam66

📲مرگ اسرائیل سر رسیده😂😎 ♻️#انتشارش_با_شما👇🏻 @story_national

🌺🍃🌺🍃🌺🍃 🍃 🌺 🍃 🌺 🍃 #قِـصِّـه_ی_دِلْبَري #پارت_شانزدهم پدرم،کمی که خاطر جمع شد،به محمدحسین زنگ زد که«میخوام ببینمت» قرار و مدار گذاشتن بریم دنبالش.هنوز در خونه دانشجویی اش زندگی می‌کرد.من هم با پدرومادرم رفتم.خندون سوار ماشین شد.برام جالب بود که ذره ای اظهار خجالت و کم رویی در صورتش نمیدیدم.پدرم از یزد راه افتاد سمت روستایمان،اسلامیه،و سیر تا پیاز زندگی اش را گفت:از کودکی اش تا ازدواج با مادرم و اوضاع فعلی اش.بعد هم گف دستش را گرفت طرف محمدحسین و گفت:«همه زندگیم همینه ،گذاشتم جلوت،کسی که میخواد دوماد خونه من بشه،فرزند خونه منه و باید همه چیز این زندگی رو بدونه». اوهم کف دستش را نشان داد و گفت:«منم با شما روراستم» تا اسلامیه از خودش و پدرومادرش تعریف کرد،حتی وضعیت مالی اش را شفاف بیان کرد.دوباره قضیه موتور تریل را که تمام دارایی اش بود گفت. خیلی هم زود با پدرومادرم پسرخاله شد. موقع برگشت به پیشنهاد پدرم رفتیم امامزاده جعفر.یادم هست بعضی از حرف ها را که میزد ،پدرم برمی‌گشت عقب ماشین را نگاه می‌کرد.از او می‌پرسید:«این حرفا رو به مرجان هم گفتی؟». گفت:«بله» در جلسه خواستگاری همه را به من گفته بود.مادرش زنگ زد تا جواب بگیرد.من که از ته دل راضی بودم.پدرم هم توپ را انداخته بود در زمین خودم.مادرم گفت:«به نظرم بهتره چند جلسه دیگه باهم صحبت کنن». کور از خدا چه می‌خواهد دو چشم بينا....قار قار موتورش در کوچه مان پیچید.سر همان ساعتی که گفته بود رسید. چهار بعدازظهر یکی از روزهای اردیبهشت نمی‌دانم آن دسته گل را چطور با موتور این قدر سالم رسانده بود.مادرم به دایی ام زنگ زد که بیاید سبک سنگینش کند.شنیدم با پدرو دایی ام چه خوش و بش کردند.تا وارد اتاقم شد پرسیدم:«دایی تون نظامیه؟». گفتم:«از کجا میدونی؟» خندید که از کفشش حدس زدم!برام جالب بود،حتی حواسش به کفش های دم در هم بود.چندین مرتبه ذکر خیر پدرم را کشید وسط برای اینکه صادقانه سیر تا پیاز زندگی اش را برای او گفته بود. ✧═🍀 ☕ 📖 ☕ 🍀═✧ @Heyam66