از عطش تب داشت اما تاب نالیدن نداشت بی رمق بود ابر چشمش، نای باریدن نداشت بچه که بی شیر شد از حال کم کم میرود شیرخوار تشنه حتی حال خوابیدن نداشت از شتاب تیر فوراً سمت بابا چرخ خورد ساقه‌ی نیلوفری که نای چرخیدن نداشت تیر اصلاً با چه رویی سوی حلقومش دوید؟ باد هم روی گلش را اذن بوسیدن نداشت آه از آن بابا که طفلش روی دست از دست رفت گریه اش الحق و الانصاف خندیدن نداشت.. استخوان گردن شش‌ماهه نرم است و لطیف با سه شعبه دیگر این حلقوم پاشیدن نداشت یک زنِ نوزادمُرده تا ابد افسرده است پیش مادر ذبح طفلش جشن و رقصیدن نداشت ‌

«لالا لالا گلِ بابا دیگه سقا نمیتونه آب بیاره ..»

یه چیزی بگم

آقای حائری امشب گفت

چیه سِر علی اصغر که معیار اندازه گیری همه توی این میدون شده؟

شاعر میگه : مادرش ام بینین میگه به قد و قامت ساقی صلوات

پس چیه که عمو وقتی برگشت قبرش با علی اصغر برابری میکنه؟

از زبون امام حسینه: عباسم نیزه‌زار آمده‌ام،یا تو پر از نیزه شدی؟

یه چیز دیگه بگم تا آخر عمر داغ بشه رو سینت؟ تا ابد بابتش بسوزی؟

بعد رفتن عمو بود که پاشون باز شد به خیمه ها