به روضه کار ندارم ، زمین کمی خیس است خدا کند کسی مادرش زمین نخورد ..

تمام شد ؛ . حالا علی ماند ُ یک عمر خاطره ..

دری که بین تو و دشمن است خیبر نیست وگرنه مثل علی هیچ‌کس دلاور نیست بگو به آن ‌که به قصد تو با تبر آمد درخت عمرِ من این‌قدرها تناور نیست برای بغضِ علی وقت دیدنت چیزی به قدر خندۀ تلخ تو گریه‌آور نیست تویی که حضرت ایوب می‌خورد سوگند به جز تو صبر کسی با خودت برابر نیست چه زخم‌ها که پس از زخم‌ها نخواهی خورد که نیست بار نخستین و بار آخر نیست هنوز درد تو را روضه‌خوان نفهمیده‌ست تویی که فاطمه‌ای، اوج روضه‌ات در نیست

دیگرآن‌خنده‌ی‌زیبابه‌لب‌مولانیست؛ همه‌هستندولی‌هیچ‌کسی‌زهرانیست:)💔

ماجرا این بود؛ مادر بود و در و دیوار و چهل نامحرم💔؛

بار شیشه داشت :)💔

اشک‌ آغاز‌ جنون‌ است، تماشا‌ سخت‌ است؛ دیدن‌ بغض‌ علی‌ در غم‌ِ زهرا‌ سخت‌ است..