پاهام نمیتونست این حجم از سنگینی فشار روحی رو تحمل کنه

هرکاری میکردم نمیتونستم گریه ام رو بند بیارم

تا اینکه یاد حضرت زینب افتادم

گفتم من نمیتونم مثل حضرت زینب صبور باشم

ولی میتونم لااقل ادا اش رو دربیارم

اگه تو هم می خوای با خدا و شهدا آشنا بشی این کانالو پیشنهاد می کنم👆

دیشب حدودا ساعت های۱۰:۳۰بود با دوستام در این جای معنوی نشسته بودیم و با خدای خود خلوت کرده بودیم... همون موقع ها یکی دیگه از دوستام اومد بعد از یه سلام مختصر کنار مزار شهید علی رضایی نشست ما هممون جا نشسته بودیم دوستم تا نشست چشماش پر از اشک شد... ما از اونجا بلد شدیم تا اون بتونه به راحتی با خدای خودش و رفیق شهیدش حرفاشو بزنه... اومدیم این ورتر نشستیم از دوستم پرسیدم:اون (منظورم همون دوستمو که کنار مزار شهید علی رضایی تنها گذاشتیم هست) باشهدا و خدا چی بسته که تا هنوز نیومده چشماش پر از اشک شده؟ گفت یه چیز فراتر از عشق...))) اونجا بود که فهمیم آدمایی که زمینی نباشن میشه از رفتارشون فهمید که نیستن...🥺🩹❤️‍🩹 #روزمرگی

آن که از شرم گناه باید کند غیبت منم، تو چرا جور گنه کاران عالم میکشی؟ اللهم عجل لولیک فرج