۱۱۷ روز گذشت... نبودنت را پذیرفتن آسان نیست؛ فقط هر روز کمی بیشتر یاد می‌گیریم با جای خالی‌ات زندگی کنیم.

خب بریم من هم خواب هامو تعریف کنم

اولین بار بعد 3 ماه که حمید رفته بود و من التماسش کردم که بیاد تو خوابم راهنماییم کنه بعد اومد و انکار باهم خیلی صمیمی بودیم و تو مجلس ختم بودیم بعد برگشتم گفتم حمید نریا گفت باشه گفتم حمید ما بدون تو نمی تونیم تروخدا نرو گفت باشه و همون موقع جنازه اون مسی که مرده بود و آوردن.و حمید با من بای بای کرد و رفت خوابی که من طناز دیدم

سری دوم خواب دیدم که من و مامان بابام و خواهرم و حمید و امیر مقاره تو ویلای شمال ما هستیم بعد انگار حمید داداش بود چون به مامانم می‌گفت مامان و تو خونه هم به من هم به حمید سرم وصل بود بعد من تو بغل حمید بودم انگار خیلی دوسم داشت و گفتم حمید امیدوارم زود خوب شیم و بعد حمید خندید و از خواب بیدار شدم خوابی که من طناز دیدم

سری سوم هم فقط دیدم که تو اینستام دارم اشک میریزم و دیدم حمید استوری گذاشته گفتم یا خدا کی استوری گذاشته مگه حمید نمرده بعد استوریشو دیدم حمید یه شومیز آستین کوتاه سفید پوشیدن بود مثل همیشه دستش لای موهاش بود و داشت می‌گفت با خنده من برگشتم دیگه همه روز های بد تموم شد خوابی که من طناز دیدم

استوری رسولی

وای خدا صداتو داریم خودتو نه

برگرد ببین زِ داغ تو چه آمده به روز ما...🕊

گفتم که فراغِ تو نبینم دیدم؛ آمد به سرم از آنچه میترسیدم...

'میگذرد اما جان میگیرد تا بگذرد'

دلتنگی عجیب‌ترین مهمان دنیاست؛ بی‌دعوت می‌آید، بی‌صدا می‌نشیند و تا مدت‌ها رفتنی نیست...

و اما بعد از تو غم برای همیشه باقی خواهد ماند🦢🖤