آیا میبایست شادیهای کودکانهام را فراموش میکردم؟ و در آن سالهای بلوغ و جوانی به دنیای وحشی بزرگسالان پرتاب میشدم، که مدام دستهایم را ضربدری جلوی سینهام بگذارم، پاهایم را جمع کنم و دور خودم مچاله شوم؟ چقدر وقت داشتم؟ چرا زمین باز نمیشود که مرا بِبلعد؟
–عباس معروفی
ما میرویم و آیا در پی ما یادی
از درها خواهدگذشت؟
ما میگذریم و آیا غمی بر جای ما در سایهها
خواهد نشست؟ _سهراب سپهری
سرنوشت چیزی نیست جز واژهای باشکوه برای نامیدن چیزی که از تغییرش ناتوانیم.
_هیاهوی زمان، جولین بارنز