حالا باز اتاقهای خالی و تنهایی . آونگ ساعت میرود و میآید ، کار دیگری که ندارد ، دلش برای چیزی نسوخته ، غمی ندارد . مصیبت اینجاست که بعد از این دیگر کسی نیست .
_داستایوفسکی
- لطفاً پر پروازم باش، چرا که زندگی قبل از تو به اندازهیِ کافی بالهایم را چیده.