_یادآوری خاطرات تلخ گذشته اغلب کار معقولی نیست. این خاطرات مثل مین‌های خنثی­‌نشده‌ای هستند که در میدان وسیعی دفن شده‌اند؛ میدانی که دور تا دور آن سیم خاردار کشیده شده‌ است. با این­ حال هر لحظه ممکن است از سر بدشانسی و بی‌­احتیاطی محض کسی برود آن طرف سیم‌­ها و یکی از آن­‌ها منفجر شود و زندگی را -که خیلی هم چیز معرکه‌ای نیست- حداقل برای مدتی، از آن­چه هست تحمل‌­ناپذیرتر کند. بخشی از کتاب «بهترین شکل ممکن»

_روح آدمی ممکن است با یکی از این سه ویران شود: با آن‌چه دیگران در حق تو می‌کنند، با آن‌چه دیگران وادارت می‌کنند در حق خودت بکنی و با آن‌چه خودت داوطلبانه با خودت می‌کنی. برشی از کتاب معروف «هیاهوی زمان»

_در آن شهر ، همه چیز به یکباره تغییر کرد . نه آن‌طور که در داستان‌ها می‌گویند ، بلکه به شکلی که هیچ‌کس انتظارش را نداشت . رنج ، نه به عنوان یک اتفاق بزرگ و نمایشی ، بلکه به عنوان یک واقعیت خسته‌کننده و روزمره بر همه سایه افکند . "طاعون"

_هر بار که از میان جاده‌ای می‌گذری ، یا از جلوی خانه‌ای عبور می‌کنی که قبلاً دیده بودی ، چیزی در تو تغییر می‌کند . تو دیگر همان کسی نیستی که بار قبل از آنجا عبور کردی . دنیا همان است ، اما تو، با هر تجربه‌ای که از آن گذشتی ، کمی متفاوت شده‌ای ؛ گویی تکه‌ای از خودت را در آن گوشه یا آن لحظه جا گذاشته‌ای . "هاروکی موراکامی"