محمدحسین هم عاشق سپاه بود و تصمیمش را برای تحصیل در این دبیرستان عملی کرد.‌اما‌ در زمانِ فارغ‌التحصیلی‌اش این قانون برداشته شد و جذب شدنش چند وقتی به تأخیر خورد🚶..

اودر،دانشگاهِ‌آزاد‌اسلامی‌یزدقبول‌شد. روحیه بسیجی و سابقه دانش‌آموزی، پای محمدحسین را در همان روزهای اول به بسیج‌دانشجویی دانشگاه باز کرد!

حضور پررنگ و فعالیت‌های زیاد و خوب باعث شد که او مسئول‌ِ حوزه‌ی‌بسیج‌دانشجویی شد. و تا سالِ ⁸⁴ به فعالیت خود ادامه داد🖇؛

محمدحسین دوره‌های چند ماهه سپاه را در اصفهان گذراند و مدتی هم در دانشکده امام علی(؏) آموزش داد تا اینکه موضوع سوریه و اعزام برای دفاع‌ازحرم و جبهه مقاومت پیش آمد🫀؛

طبق ماموریتِ تعریف شده، ابتدا به عراق اعزام شد و پس از چند ماه، راهی سوریه شد..

رفتنِ محمدحسین به عراق و سوریه بدونِ هیچ‌گونه مخالفتی از سوی خانواده او صورت گرفت(:

حتی تولد پسرش «امیرحسین👼🏻» هم مانع از ادامه حضور او در سوریه و مقابله با تکفیری‌ها نشد و به مسیری که انتخاب کرده بود، ادامه داد.

نقل است که به مادرش گفته بود: «با حضرت زینبۜ عهد کرده‌ام تا هفت مرتبه عازم سوریه شوم. اگر به فیض شهادت رسیدم که فبها. اگر توفیق شهادت نداشتم، بر می‌گردم.»

با اینکه عاشق زن و بچه و زندگی‌اش بود و دلش برای امیرحسین می‌تپید، اما بارش را برای رفتن بسته بود❤️‍🩹؛ طوری که هیچ‌کس و هیچ چیزی نمی‌توانست جلودارش شود!..

مگر می‌شود سال‌ها برای حضرت سینه زده باشی و حالا که حرمش در خطر است، دست روی دست بگذاری؟!

محمدحسین از آنها نبود که شور و شعور زینبی‌اش تا پشت در هیئت و وسط سینه‌زنی خلاصه شود؛ او به عشق اهل‌بیت(؏) زندگی می‌کرد🌱..