شیطان؛اندازه ی یك حبّه ی قنداست ..
گاهی میافتدتوی فنجانِ دلِ ماوحل میشود؛
آرامآرام،بیآنکه مابفهمیم،روحمان سرمیکشدآن فنجان را ..
آن چایِ شیرین را،آن شیطانِ زهرآگینِ دیرین را؛
آنوقت اوخون میشود،میروددررگ های ماجاخشك میکند؛
پمپاژمیشوددرتمامِ ما !
درخانه ی تن میچرخدومیگرددومیماند .
آن وقت است که اومیشودمن؛
من میشوم او،میشوم شیطان ..
- مࢪاقبِ این حبّه قندِزهرآگین باشیم !
#تلنگرانه