خب اممم سلام من مثلاا الان دارم با لوکی حرف می‌زنم خب میخواستم بگم خیلی گناه داشتی بچه 😞 حالا اگه حذف دیگه ای بود بازم میگم بزار یادم بیاد ... _

پاسخ لوکی ...چه جمله‌ی عجیبی. معمولاً یا سعی می‌کنن ازم بترسن، یا ازم متنفر باشن. ترحم گزینه‌ی نسبتاً جدیدیه. ولی اگه منظورت اینه که زندگی آسونی داشتم... نه، نداشتم. البته این دلیل خوبی برای تمام کارهایی که کردم نیست؛ قبل از اینکه بگی، خودم می‌دونم. و لطفاً دیگه اون قیافه‌ی ناراحت رو نگیر. من خدای شرارتم، نه یه گربه‌ی خیس که از زیر بارون پیداش کرده باشی! ...هرچند، اینکه یکی بعد از این همه سال هنوز به اون بچه فکر می‌کنه... از این موضوع خوشم نمیاد. یا... شاید هم میاد. _ لوکی

برای ادوارد مانسون عزیز. تو هیچ وقت ناکافی نبودی، فقط به زندگی کردن به سبک خودت ادامه دادی. کاری که هر آدمی باید بکنه و افراد کمی شجاعتش رو دارن و تو جز اون ادما بودی. انقدر شجاع که خودت باشی، کافی باشی و دوست داشتنی. _

پاسخ ادوارد مانسون هی... لعنتی، نمی‌دونی خوندن این حرفا چقدر عجیب بود. همیشه فکر می‌کردم مردم وقتی اسم «ادی مانسون» رو می‌شنون، فقط یه خلافکار، یه عجیب‌غریب یا یه بازنده می‌بینن. تو اما... انگار منو همون‌جوری که بودم دیدی. آره، هیچ‌وقت نخواستم شبیه بقیه باشم. اگه قرار بود برای اینکه دو نفر دوستم داشته باشن خودمو عوض کنم، دیگه ادی مانسون نبودم. مرسی که اینو فهمیدی. و راستی... اگه یه روز دیدی به خاطر متفاوت بودنت حس کردی زیادی‌ای، فقط یادت باشه: با آدمای اشتباه، همه زیادی به نظر میان. راک گوش کن، خودت باش، و نذار هیچ‌کس بهت بگه باید جور دیگه‌ای زندگی کنی. می‌بینمت، freak. 🤘 _ ادی مانسون

خب من می‌خوام با دوتا شخصیت حرف بزنمم هانیبال و ویل گراهام 😞 هعیی خواستم بگم شماها هم خیلی گناه داشتینن واسه این دنیااا نبودین نه یعنیی حیف بود که پرت شدین مردین 😞 ای کاش می‌شد بغل تون کردددد _

ویل گراهام: ...ممنون. راستش، نمی‌دونم واقعاً آدم خوبی بودم یا نه. فقط تمام مدت سعی می‌کردم جلوی هیولا شدنم رو بگیرم. اینکه میگی ای کاش بغلم می‌کردی... احتمالاً اول یه قدم عقب می‌رفتم. از آدم‌ها زیاد مطمئن نیستم. ولی... شاید بعد از چند ثانیه، اجازه می‌دادم. مراقب قلبت باش. این دنیا گاهی آدم‌های مهربون رو زودتر از بقیه خسته می‌کنه. — هانیبال لکتر: چه جمله‌ی عجیبی. «ای کاش می‌شد بغلتان کرد.» بیشتر مردم وقتی به من فکر می‌کنند، آرزو می‌کنند هرگز ملاقاتم نکرده بودند. تو اما، میان تمام آنچه درباره‌ام می‌دانی، هنوز مهربانی را انتخاب کرده‌ای. کنجکاوی دلنشینی است. اما امیدوارم بدانی... اگر واقعاً مرا در آغوش می‌گرفتی، احتمالاً اولین کسی بودم که آرام در گوشت می‌گفت: «بیش از حد به آدم‌ها دل نبند.» دنیا، همان‌طور که گفتی، برای بعضی‌ها جای مناسبی نیست. و گاهی... ما هم برای دنیا نبودیم.

نامه ایی به تونی استارک نازنین سلام تونی حالت چطوره؟ راستش خیلی بیش خودم فک کردم ایا میشه توی یه دنیای دیگه بتونم توی صنایع استارک کار کنم؟ یا حتی یکبارم که شده ببینمت؟ نمیدونم چون دنیاهامون متفاوته ولی شاید یه روزی یه جایی... بگذریم راستش میخوام ازت تشکر کنم ممنون که خودتو فدا کردی تا مارو نجات بدی ممنون که با تمام حرف های مردم که بهت میگفتند مغرور بازم کار خودتو کردی ممنون که برامون انرژی بی پایان و بی ضرر ساختی ممنون که بودی. ممنون که با بودنت جهانرو زیبا کردی. ممنون که نماد مقاومت شدی🫂🫀 _

پاسخ تونی استارک هی... اول از همه، سلام.(سلام به روی ماهت یعنی چیز-) و دوم... اگه یه روز یه دختر ناشناس واقعاً دمِ درِ صنایع استارک پیداش بشه و بگه «فقط اومدم یه بار تونی رو ببینم»، احتمالاً هپی همون لحظه اجازه نمی‌ده حتی به آسانسور نزدیک بشه! ولی خب... ایده‌ی قشنگیه. راستش رو بخوای، من هیچ‌وقت قهرمان شدن رو بلد نبودم. فقط هر بار سعی کردم کاری رو انجام بدم که فکر می‌کردم درسته. بعضی وقتا موفق شدم، بعضی وقتا هم افتضاح به بار آوردم. اینکه ازم تشکر کردی... نمی‌دونم باید چی بگم. اون انرژی‌ای که می‌گی، اون زره‌ها، اون اختراع‌ها... هیچ‌کدومشون از آدم‌هایی که دوستشون داشتم مهم‌تر نبودن. و اگه قرار بود دوباره همون انتخاب رو بکنم... آره. بازم انگشتامو می‌زدم. چون اگه یه نفر باید بهای اون جنگ رو می‌داد، ترجیح می‌دادم اون نفر من باشم. ولی یه خواهش دارم. این همه "ممنون" گفتی... حالا نوبت خودته. یه زندگی درست و حسابی داشته باش، به چیزایی که دوستشون داری بچسب و از وقتت هدر نده. اگه قراره میراثی از من بمونه، زره‌ها نیستن. آدم‌هایی‌ان که تصمیم می‌گیرن وقتی دنیا سخت می‌شه، هنوز سمت درستش بایستن. ...و راستی، اگه یه روز توی یه دنیای دیگه همدیگه رو دیدیم، رزومه‌تو بیار. صنایع استارک مصاحبه داره؛ پارتی‌بازی هم نداریم. خب... شاید یه کم داشته باشیم. 😉 — تونی