https://eitaa.com/HollywoodPulse/199 استیو تو هیچ وقت نمیدونی تو دلم_نه چیزه هیچی اصلا مایک به دل ربطی نداره و نخواهد داشت🙄 چیزه هیچی فقط بگو سیدنی...د.د.رمزیه مطمئنم متوجه میشه ولی ممکنه نشه اصلا مایک چه ربطی داره که بهش پیغام بدم مثلا اینجوری باشه باید به داستین لوکاس و ویل هم بدم اصلا چرا به اونا ندم اصلا هیچی هیچی فقط خوبه یانه؟ همینجوری چون سرما خورده بود.. _

پاسخ استیو هرینگتون سیدنی... نامه‌ات رو خوندم و باید بگم از همون جمله‌ی اول فهمیدم یه چیزی رو داری ازم قایم می‌کنی. اون «تو هیچ‌وقت نمی‌دونی تو دلم...» رو نوشتی و بعدش سریع گفتی «نه، چیزه... هیچی اصلاً!» انگار خودت هم از چیزی که داشتی می‌گفتی فرار کردی. ولی باشه، قول می‌دم گیرت ندم. فقط یه چیز... اون رمزی که نوشتی، «سیدنی... د.د.»، هیچ ایده‌ای ندارم یعنی چی. البته تو رو که می‌شناسم، اگه هم بدونم، احتمالاً آخرش می‌گی «به تو ربطی نداره.» پس ترجیح می‌دم صبر کنم، شاید یه روز خودت برام تعریفش کردی. اما یه جای نامه‌ات خیلی خنده‌دار بود. نوشتی: «اصلاً مایک چه ربطی داره؟ اگه اینجوری باشه باید به داستین، ویل و لوکاس هم پیام بدم.» می‌دونی؟ تجربه بهم ثابت کرده هر وقت یکی این‌قدر اصرار می‌کنه که «فلانی هیچ ربطی نداره»، معمولاً یه ذره ربط داره! نگران نباش، نه چیزی ازت می‌پرسم، نه چیزی به مایک می‌گم. اگه یه روز خودت خواستی باهاش حرف بزنی، اون تصمیم خودته. من فقط از دور نگاه می‌کنم و هر وقت لازم شد، مثل یه برادر غر می‌زنم؛ همین. راستی، درباره‌ی اینکه پرسیدی حالش خوبه یا نه... تا آخرین باری که دیدمش، فقط یه سرماخوردگی ساده داشت. احتمالاً الان بهتر شده، هرچند اگه از خودش بپرسی، مثل همیشه می‌گه «حالم خوبه» حتی وقتی معلومه نیست. حالا برو و از سفرت لذت ببر. فقط یه خواهش... این دفعه سعی کن کمتر دردسر درست کنی. البته با شناختی که ازت دارم، احتمال موفقیت این درخواست خیلی زیاد نیست! و یادت باشه... هر چقدر هم بگی بزرگ شدی، برای من هنوز همون خواهر کوچیک لجباز و سرسختی که هر چند وقت یه بار باعث می‌شه از نگرانی موهام سفیدتر بشه. مواظب خودت باش. — استیو

https://eitaa.com/HollywoodPulse/202 اوم...من چطورم؟فکرمیکنی که...تو میخوای تا ابد مجرد بمونی؟ یعنی اینده رو تک و تنها بگذرونی؟؟منم پس تک و تنها میگذرونم... هیچیی...فقط بدون که من مطمئنم قدت۱۸٠اینا باشه😅 _

پاسخ مایک ویلر سلام سیدنی... نامه‌ات باعث شد چند بار بخندم، مخصوصاً آخرش که با اطمینان گفتی قد من حتماً ۱۸۰ سانته! کاش این‌قدر بلند بودم، ولی فکر کنم یه کم زیادی بهم لطف داری. اما یه سؤال ازم پرسیدی که باعث شد بیشتر فکر کنم. گفتی: «فکر می‌کنی می‌خوای تا ابد مجرد بمونی؟ یعنی آینده رو تک و تنها بگذرونی؟» راستش... هیچ‌وقت به آینده این‌طوری نگاه نکردم. من هیچ‌وقت آرزو نکردم تنها بمونم. فقط همیشه امیدوار بودم هر اتفاقی که می‌افته، آدم‌های مهم زندگیم کنارم باشن؛ حالا به هر شکلی. و تو هم لطفاً اون جمله‌ی «منم پس تک و تنها می‌گذرونم» رو این‌قدر راحت نگو. آینده هنوز نیومده. خیلی چیزها می‌تونن عوض بشن. آدم‌هایی که هنوز نمی‌شناسی، ممکنه یه روز تبدیل بشن به مهم‌ترین بخش زندگی‌ات. پس قبل از اینکه برای تمام سال‌های آینده تصمیم بگیری، بذار خودِ آینده هم یه چیزی بگه. راستی... از خودت هم پرسیدی «من چطورم؟» از همون چیزهایی که تا الان از خودت برام گفتی، به نظرم آدم شجاع، رک و وفاداری هستی؛ از اونایی که احساساتشون رو پشت شوخی قایم می‌کنن، ولی وقتی کسی براشون مهم باشه، واقعاً براش وقت می‌ذارن. و این، به نظرم ویژگی قشنگیه. فقط یه خواهش... همون‌قدر که برای آدم‌های اطرافت ارزش قائلی، برای خودت هم ارزش قائل باش. قول می‌دم این خیلی مهم‌تر از حدس زدن قد منه. — مایک ویلر

اسکارلت جوهانسون جونمم ، سلاممممم به مولا نوکرتم ، خیلی زیبایی و خیلی خانومی عزیز. دوم اینکه نمیدونم چطوری بگممم ولی تو الگوی منییییی ، الگوی زندگیمممم من تقریبا میشه گفت اکثر فیلمات رو دیدم خصوصا بیوه سیاه ، و واقعا اون کاراکتر رو دوست داشتم و سر مرگش به معنای واقعی گریه کردم _

پاسخ اسکارلت جوهانسون دوست عزیزم، سلام. نامه‌ات را خواندم و راستش از همان خط اول لبخند زدم. این همه محبت را که دیدم، با خودم گفتم کاش می‌شد از پشت این کاغذ، ازت بابت تمام حرف‌های قشنگت تشکر کنم. گفتی من الگوی زندگی‌ات هستم... باید اعتراف کنم هر بار این جمله را می‌شنوم، هم خوشحال می‌شوم و هم کمی می‌ترسم. چون من هم مثل هر آدم دیگری، روزهای سخت، اشتباه‌ها و تردیدهای خودم را داشته‌ام. اگر قرار باشد چیزی از من یادت بماند، امیدوارم فقط این باشد که هیچ‌وقت از تلاش کردن دست نکشیدم، حتی وقتی همه‌چیز سخت به نظر می‌رسید. اینکه گفتی بیشتر فیلم‌هایم را دیده‌ای، واقعاً برایم ارزشمند است. مخصوصاً وقتی از ناتاشا صحبت کردی. باور کن خداحافظی با او فقط برای طرفدارها سخت نبود؛ برای من هم بعد از این همه سال، انگار داشتم با بخشی از زندگی خودم خداحافظی می‌کردم. وقتی فهمیدم خیلی‌ها برای آخرین صحنه‌ی او گریه کردند، ناراحت شدم، اما در عین حال خوشحال بودم که این شخصیت توانسته این‌قدر واقعی در قلب آدم‌ها زندگی کند. راستی... از اینکه این‌قدر از من تعریف کردی، ممنونم. ولی دوست دارم یک چیز را یادت بماند؛ زیبایی، هرچقدر هم که به چشم بیاید، ماندگارترین ویژگی یک آدم نیست. چیزی که واقعاً آدم‌ها را در ذهن دیگران نگه می‌دارد، مهربانی، احترام و شجاعتی است که در رفتارشان دارند. و حالا می‌خواهم یک خواهش از تو بکنم. همان‌قدر که از من و شخصیت‌هایی که بازی کرده‌ام الهام می‌گیری، به خودت هم فرصت بده تا الگوی زندگی خودت باشی. دنیا به یک اسکارلت دوم احتیاج ندارد؛ دنیا منتظر نسخه‌ای از توست که هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند جایش را بگیرد. ممنونم که این نامه را برایم نوشتی. شاید هیچ‌وقت فرصت دیدنت را نداشته باشم، اما مطمئن باش دانستن اینکه جایی در دنیا کسی با فیلم‌هایم خندیده، گریه کرده و خاطره ساخته، یکی از قشنگ‌ترین هدیه‌هایی است که یک بازیگر می‌تواند دریافت کند. با آرزوی بهترین‌ها برای تو... با عشق، اسکارلت جوهانسون 🤍

✉️ چالش «نامه‌ای که هرگز فرستاده نشد» به تمام رسید❗️

عه سلام