*پویش روایت‌نویسی| یکشنبه ساعت ۶:۰۴ بامداد ، ۱۰ اسفند ۱۱ رمضان* قاب دوربین فرصت نکرده از جمعیت پا در رکاب ولی فقیه تصویربرداری کند در تلوزیون زیرنویس می‌کند : مردم خودجوش برای عزای امام امت به میدان انقلاب رفتند . به سمت میدان انقلاب می‌روم، بی‌اغراق می‌گویم سیاهی غم زمین را گرفته ولی آسمانِ همیشه آلوده‌ی تهران ، آبی تر از آبی است . به این فکر می‌کنم که حالا به جای شعارهای لبیک یا خامنه‌ای و ابوالفضل علمدار خامنه‌ای نگهدار چه باید بگویم؟ به انقلاب رسیدم؛ خدای من ... محشر کبری به پا کرده است آن سیدعلی . چیزی که می‌دیدم و حس و حال فضا، شبیه هیچ کدام از تشییع هایی که رفتم نبود؛ تشییع حاج قاسم، شهید رئیسی، سردار حاجی زاده و حتی تجمع شهادت سیدحسن هم اینچنین نبود. صدای شیون زنان از نقطه به نقطه میدان به گوش می‌رسید مردان لطمه می‌زدند ، تو کیستی که در غم از دست دادنت مردان ما شبیه زنان گریه می‌کنند؟ خانمی روی زمین افتاده بود و ضجه می‌زد، طلبه سیدی در آغوش رفیقش پناه برده‌بود و شانه‌هایش می‌لرزید مادری به سینه می‌کوبید و ناله می‌کرد و آقایی به سرش می‌زد و گریه می‌کرد هیج جا کسی اعلام تجمع برای عزاداری نکرده‌بود ولی حزن قلوب مومنین این اتصال را برقرار کرد تا سیل جمعیت خروشان شود . خبرها را بررسی می‌کردم ، لبنان عراق هند پاکستان و.. به خیابان‌ها ریخته‌بودند و مثل روز عاشورا عزاداری می‌کردند . اخبار صبح یکشنبه را به گوش پست‌خویان برسانید که مردم ایران نه فقط، بلکه تمام جهان، لازم باشد بدون فراخوان می‌جوشند و یکصدا می‌شوند . پهلوی هرچقدر حنجره‌اش را پاره کند تا هم به چشم آمریکا و اسرائیل بیاید و هم به مردم ایران سلطه پیدا کند نمی‌تواند نمی‌شود که با کمک حرامزاده بر حلال زاده غلبه کرد. مداح روضه می‌خواند و نمی‌تواند تمام کند می‌گوید : حضرت آقا می‌گفت من زیر بیرق ابوالفضلم ، لبیک یا ابوالفضل به جای لبیک یا خامنه‌ای ، لبیک یاابوالفضل گفتند. مداح می‌خواند : با ما اگه دشمن بشه تمام زمانه، این مملکت مملکت امام زمانه.. با اسم امام زمان مردم کمی آرام می شوند، بعد از شنیدن خبر شهادت مدام منتظر شنیدن صدای "یاایهاالعالم اناالمهدی" هستم نمی‌دانم چرا طنین صاحب الزمان به گوش نمی‌رسد صحنه‌ای که در میدان انقلاب دیده می‌شد نشان می‌داد که مردم چقدر به آقاسیدعلی تکیه داشتند و هرچه می‌شد می‌گفتند ایشان هستند؛ شاید خدا خواست با گرفتن سیدِ خراسانی به مردم جهان بگوید آنکس که باید تکیه‌گاه باشد و نگران نبودنش باشید امام زمان است بگردید دنبال گم شده‌ای که ۱۵۰۰ سال است از او بی خبرید ولی اینچنین مضطر و بی‌قرار برای آمدنش نمی‌شوید عادت نکنید به تاخیر در ظهورش سیدعلی عزیز دنیا بود ولی عزیز فاطمه را فراموش می‌کنیم درحالی که تمام امورات‌مان به دستان سیدمهدی است. معصومه سادات میرجابری✍ #روایت #پویش 🔰مرکز نویسندگی دفتر هنر سازمان بسیج فرهنگیان ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ 🖇 ble.ir/join/HskpJev8bb 🖇 https://eitaa.com/Homanevesht