نات: به من یه کم وقت بده، میشه یه روز دیگه بمیرم؟ مرگ: امکان نداره، من اجازه ندارم. نات: فقط یه روز... یه بیست و چهار ساعت ناقابل. مرگ: به چه دردت میخوره؟ نات:رادیو همین الان اعلام کرد که فردا هوا بارونیه...

وقتی‌باهات‌خوب‌رفتارمیکنه‌حس‌میکنی‌کل‌دنیا دوست‌داره،وقتیم‌کمی‌کم‌توجهی‌میبینی‌ازش‌حس میکنی‌کل‌دنیاباهات‌قهره؛چیزعجیبیه‌این"دلبستگی".

یه روز یه نفر تورو میبینه و هر روز بیشتر از قبل، از دیدنت خوشحال میشه. یه روز یه نفر تورو انتخاب میکنه و هر روز بیشتر از قبل، از انتخابش مطمئن میشه. یه روز یکی بهت اعتماد میکنه، رازِ مهم زندگیش رو بهت میگه، باهات دردودل میکنه و هر روز بیشتر از روز قبل مطمئن میشه که کار درستی کرده. یه روز یکی بهت ابراز علاقه میکنه، تورو به قلبش راه میده، عاشقت میشه و ترکت نمیکنه، و هر روز بیشتر از قبل مطمئن میشه که تو همون آدمِ درستِ‌ای هستی که باید باشی. یه روز یکی‌ قیافتو میبینه، صداتو میشنوه، اخلاقت رو میفهمه و با همه اینا تورو قبول میکنه، و هر روز بیشتر از قبل از اینکه تورو انتخاب کرده، خوشحال‌تر میشه. یه روز یکی وقتی خیلی غمگین بود، با صدای تو، با حرفای تو، با بغلِ تو و با وجود تو آروم میشه و هر روز بیشتر از روز قبل بخاطر داشتنت خداروشکر میکنه. یه روز یکی میاد به زندگیت که با همه‌ی آدمایی که تا حالا اومدن توو زندگیت و از زندگیت رفتن، فرق داره. اون میاد که بمونه، میاد که وقتایِ غمگین بودنت برات بشه آغوشِ باز، دستی که اشکاتو پاک کنه، صدایی که قلبتو آروم کنه، درمانی برای همه‌ی دردات بشه و با بودنش بهت خوشبختی رو هدیه بده. یه روز یکی میاد که بهت حسِ نابِ آدم‌درستِ زندگی یه نفر بودن رو ببخشه، بهت بفهمونه که توام دوست‌داشتنی هستی، توام قابل اعتمادی، توام خیلی زیبایی، توام خیلی عاشقی، توام خیلی با لیاقتی. یه روز اون یه نفرِ زندگیت میاد که بعدِ اومدنش، زندگیت به دو بخشِ قبل و بعدِ بودنِ اون آدم توی زندگیت، جدا میشه. یه روز یکی میاد که تورو همینجوری که هستی خیلی دوست خواهد داشت، خیلی بهت اعتماد میکنه و بی‌نهایت عاشقت میشه که هیچوقت هم قرار نیست ترکت کنه و بره. یه روز آدمِ درستِ زندگیت میاد؛ که وقتی بیاد، تو هم خیلی عاشقش میشی.

‏ولی‌هيچوقت‌جلوترازسنتون‌زندگی‌نكنين،يهوبه خودتون‌مياين‌می‌بينين‌هم‌سِناتون‌ازكارايی‌لذت میبرن‌که‌شماازانجام‌دادنش‌حالتون‌بهم‌ميخوره..

•••

ولی چرا مقایسه؟ چرا همیشه از همون بچگی تو گوش ما خوندن که فلانی، فلان درسش بهتره؛ چرا ما تو هرچیزی اولین حرکتمون همیشه قیاسِ کاش میشد همه متوجه باشن که برای بهترین بودن، با تنها کسی که باید مقایسه بشن، دیروزِ خودشونه نه آدم های دیگه.

آیافکرمیکنی‌به‌همین‌سادگیست‌که‌برای‌رهایی‌ازیک زخم،آن‌راببندی؟