آخرین سخنرانی آیت‌‌الله العظمی شهید سیدعلی حسینی خامنه‌ای ‌ ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ میداند که چه‌ کار کند. امام حسین (علیه السّلام) فرمود: مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملّت ایران در واقع میگویند: ملّتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ ‌ @Iranova_Media ------------------------------------------ با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

Civilian Impact of the First Days of War ‌ @Iranova_media ----------------------------------------- با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

خانم خاص؛ به بهانه ۸ مارس عاطفه خادمی عضو هیأت علمی موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی اگر امروز به مناسبت هشت مارس می‌نویسم بدین جهت است که هشت مارس فرصتی است جهانی برای شنیده شدن توسط مخاطبی که دل در گرو رهایی او داری. سال‌هاست که هشت مارس در خاورمیانه نه سالروز گرامیداشت مقام زن که تبدیل به سالروز معرفی خانم های خاص شده است . سال‌هاست که تمدن غرب در مواجهه با زن بنا را بر تولید برندی گذاشته که من نام آن را خانم خاص میگذارم. برندی که بتواند بار سنگین تغییر و تحول را در خاورمیانه بر دوش بکشد و سوژه ی تحقق تمامیت خواهی های نظام لیبرال دموکراسی و سرمایه داری گردد. خانم خاص زنی است عموما از طبقه متوسط رو به بالا با تحصیلات دانشگاهی، از جهت تفکری حامل اندیشه غرب، از جهت کنش‌گری فعال در میدان اجتماعی با رویکرد اپوزسیونی که توسط غرب انتخاب می گردد و رسالت تغییر را بر دوش می‌کشد. او بناست تصویر مطلوب برای دیگر زنان گردد. زنی که با مفهوم زنانگی غرابتی ندارد‌ رشد فردی را می پسندد اما تعالی خانوادگی برایش جذاب نیست.نظام معنایی که میسازد تهی از هر نوع وجوه ارزشی است که تقید و تعهد ایجاد میکند . تغییر در مسیر رهایی از قیود جامعه سنتی و تاریخی دال مرکزی ارزشمند گفتمان اوست. او بر مدار تفکر ویترینی لیبرال دموکراسی با شعارهای آزادی، برابری، حقوق مساوی و... میچرخد که لایه های زیرین آن نگاه ابزاری با استیلای مردانه است که هر از چند گاهی این لایه چون جزایر آپستین در این گفتمان دروغین سر باز می‌کند و برای خاموش کردن آتش آن هر کاری میکنند. این خانم خاص با ویژگی های که برشمردم سوژه ی مطلوب غرب برای پروژه تغییر و براندازی در خاورمیانه است. با این شاخص ها فرصت سوژه شدن برای زنان شرقی فراهم می گردد تا در دل التهابات اجتماعی قد الم کنند و توفیق پیدا کنند که رهبران تغییر در جوامع خویش شوند. سال‌هاست هشت مارس برای بزرگداشت این ورژن و برند از زن برجسته می گردد. طبیعی است که در این مدل فریاد هیچ زن دیگری به گوش نخواهد رسید. هیچ حقی به رسمیت شناخته نخواهد شد. هیچ حرکتی ایجاد جریان جهانی نخواهد کرد و هیچ اتفاقی سوژه نخواهد شد ولو کشتار ۱۶۸دختر کودک و نوجوان مینابی چون سناریو طراحی شده تربیت رهبران تغییر بر مدار نظام غربی است و بجز این هیچ رهبری دیگری و هیچ تغییر دیگری اصالت ندارد و این است هیمنه ی پوشالی تمدن غرب در مواجهه با زن. آنجا که عظمت و کرامت و شرافت و عفت، صفات و ویژگی زن تراز نیست. جنسیت زدگی روشنفکرمابی غرب گرای ضد ارزشی میشود اصول اساسی در اندیشیدن پیرامون مسایل زنان، غافل از اینکه خود مسیله زن محل مناقشه است. در بستر چنین قلمرو طراحی شده ای برای جامعه جهانی زنان، چگونه میتوان انتظار داشت که تغییری رخ دهد؟ تغییر در مسیله زن و مسایل زنان در جهان کنونی مادامی رخ میدهد که خیزش های انقلابی از دل ویژگی های ذاتی زنانه مثل مادری مثل شرافت مثل کرامت مثل عفت و عظمت رخ دهد و بتواند پایانی باشد بر سوژگی توخالی زن غربی. اینجا دیگر خانم خاص معنا ندارد اینجا تصویری از الگویی جدید خلق می گردد که در آن صفات زنانه همان شرافت و کرامت و... ایجاد می گردد زنی که نه تنها در متن که در مرکز تحولات عالم است چرا که نقطه یا کانون کنش‌گری او از بستر خانواده تعریف گردیده است و از دل ذات و فطرت او می جوشد و انقلاب اسلامی توانست این رویای رهایی حقیقی زنان را رقم بزند و زنان را از جمود اندیشه های خام و بی اصالتی حرکت های بی پایه و سود و سودا محور غرب رهایی بخشد. حاکمیت این گفتمان است که ارکان سلطه و ظلم و استکبار را در هم میشکند و انسان انقلابی را ویژگی ذاتی زنان می‌کند و حاصل این خیزش حقیقی انقلابی در مسیله و مسایل زنان چیزی نیست جز تقابل گفتمانی با غرب و قد کشیدن درختی تنومند که ریشه در دو اصل کرامت و منزلت حقیقی زنان دارد . بهای این حرکت اصیل رهایی بخش ، چیزی نیست جز ریخته شدن خون صدها دختر و زنی که خطر تبدیل شدن به انسان انقلابی برای تقابل با غرب را نوید می‌دهند. اینها باید در نطفه خاموش گردند و کشتار بی‌رحمانه ی ۱۶۸دختر مینابی گواهی بر این حقیقت است. امروز در هشت مارس دغدغه ی من و تمام زنان آزادی خواه سرزمینم این است که ای کاش زنان در جهان فرصتی پیدا کنند تا گفتمان انقلاب اسلامی را بشنوند و طعم شیرین الگوی سوم را بچشند و بدانند که حریت و آزادگی حقیقی از دل خردورزی و عقلانیت می‌جوشد . به امید رهایی تمام زنان آزادی خواه عالم. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

الحمدلله الحمدلله الحمدلله رهبری امام سید مجتبی خامنه‌ای بر تمام مستضعفان و آزادگان جهان گرامی باد... صالح بعد صالح فرزانه، شجاع، عالم، سیاستمدار، با کیاست، عارف، عالم، غیور محمدی سیرت، علوی مسلک و خامنه‌ای صورت... با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

🟢 بیعت اصحاب علوم اجتماعی ایران با حضرت آیت‌الله امام سیدمجتبی خامنه‌ای ان الذین یبایعونک انما یبایعون الله؛ یدالله فوق ایدیهم رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله امام سیدمجتبی خامنه‌ای سلام خدا بر شما ما اهالی علوم اجتماعی دانشگاه‌های کشور در شرایطی که داغدار فقدان رهبر شهیدمان هستیم و در سوگ او و سایر شهدای جنگ تحمیلی رمضان به سر می بریم، انکشاف حضرتعالی از سوی اعضای محترم مجلس خبرگان را مرهمی بر این داغ می‌دانیم و به عنوان ولی امر مسلمین و مستضعفین جهان دست بیعت شما را می‌فشریم و عهد می‌بندیم تا ظهور حضرت حجت(ارواحنا فداه) بر این عهد وفادار باشیم. عهد می‌بندیم تا توان علمی و عملی خود را برای عبور از گردنه ها تا رسیدن به قله های فتح و پیروزی به کار بندیم و در شناخت و تأسیس جامعه‌ای نوین در جایگاهی نوین در نظمی نوین بر محوریت آرمان های انقلاب اسلامی نقش آفرین باشیم. معرفی جنابعالی مرهمی بود بر آلام فقدان رهبری دلسوز که برای امت اسلامی پدری کرد و به ایران و ایرانی آبرو بخشید. در حالی که حاکمان دوره معاصر با کرنش در برابر اربابان غربی آبرو از ایران و اسلام بردند، امامین انقلاب با اتکال به خدای متعال و ارج نهادن به مردم ایران و منطقه، مقاومت، سربلندی و آینده ای درخشان را برای ایرانیان و جهان اسلام به ارمغان آوردند. معجزه ارتقای توان مادی و معنوی امت اسلامی تا جایی که بتواند پنجه در پنجه بزرگتری قدرت های شیطانی این روزگار بیافکند و پیروزمندانه بر مکر آنان به برکت نصرت الهی فائق آید نتیجه چنین انقلابی و چنان رهبرانی است. امروز بیش از هر دوره شاهد تحولات عظیم در پیکربندی نظم جهانی هستیم و بیش از هر دوره ای اهالی علوم اجتماعی می توانند با بازبینی آموزه های خود بر اساس قرآن و حکمت اسلامی و با بصیرت فراملی حضرت عالی را به عنوان نایب امام عصر در احراز جایگاه جدیدی برای جامعه ایرانی و جبهه مقاومت در جهان کنونی همراهی کنند. در شرایطی که اهالی کرنش در برابر غرب وحشی و سکولاریزم ظرفیت ها و سرمایه های دینی و تمدنی جامعه ایرانی را به دیده اغماض می نگرند، اهالی علوم اجتماعی بر مدار دین و مقاومت بر این باورند که با شناخت و احیای این ذخایر تمدنی، ایران و ایرانی می تواند نقش فعالی در حفظ و تعالی ذخایر بشری و فراهم سازی زمینه های ظهور حضرت ولی عصر ایفا نماید. اینجانبان اعضای هیئت علمی و دانش آموختگان علوم اجتماعی دانشگاه های کشور ضمن بیعت با شما به عنوان امام امت اسلامی متعهد می شویم در این مسیر دلسوزانه همراهی کنیم و حداکثر توان خود را برای فائق آمدن بر مسائل و مصائب امت اسلامی به کار بندیم. انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

🟢 در سوگ رهبر، وداع با نفس قدسی (بخش اول) سهیلا صادقی ، استاد تمام دانشگاه تهران در سپهر پرآشوب تاریخ معاصر، که مرزهای رهبری غالباً در کلیشه‌های تقلیل‌گرایانه قدرت، سیاست، یا کاریزما محصور مانده است، گاه مردانی به عرصه می‌آیند که هرگونه تیپ‌بندی رایج را به چالش می‌کشند و خود به معنایی فراتر از تعاریف محدود بدل می‌شوند. سید علی خامنه‌ای، بی‌شک، از این جنس رهبران بود؛ شخصیتی که تجمیع اضداد را در قامت خود ممکن ساخت و سیمایی از یک «رهبر بصیر و سمیع » را در متن یک جهان پر تلاطم عینیت بخشید. او را نه می‌توان صرفاً یک عارف در خلوت سجاده دید، نه صرفاً یک فیلسوف در برج عاج اندیشه، و نه تنها یک استراتژیست در میدان سیاست. بلکه او منظومه ای بود که تمام این وجوه را در هم آمیخت: حکیمی که سلوکش بویی از عرفان می‌داد، سیاستمداری که ژرفای دیدش از فلسفه تغذیه می‌کرد، و شاعری که اشعارش از لطافت روح برمی‌خاست و مبارزی که در مبارزه جز به رضای خدا نمی اندیشید. مفاهیم در این‌جا، همچون قاصدان ناتوانی می‌مانند که از شرح شکوهی عظیم بازمانده‌اند. این مرد بزرگ، در ۸۷ سالگی، با همتی سترگ و ذهنی بی‌وقفه، روزانه بیش از چهارده ساعت را وقف مطالعه، تدریس، هدایت و گفتگو با مردمش می‌کرد. نگاه نافذ و بینش فراگیر او، هیچ مسئله‌ای را از ریزترین چالش‌های اجتماعی تا کلان‌ترین مناسبات ژئوپلیتیک، از دایره فهم و تدبیرش خارج نمی‌ساخت. این ژرفای دانایی، هرگاه در سخنرانی‌هایش مجال بروز می‌یافت، مخاطبان از هر حوزه را به حیرت وامی‌داشت؛ گویی او پیش‌تر، در باب آن موضوع، به جامع‌ترین تحقیقات کارشناسانه دست یازیده بود. این ظرفیتِ سخن گفتن به زبان هر قشر و هر قومی ، خود شاهدی بر رویکرد حکیمانه او بود: با جوانان، با زبان امید و آینده‌سازی؛ با هنرمندان، با زبان زیبایی و خیال؛ با دانشمندان، با زبان عقلانیت و برهان؛ با زنان، با کرامت و جایگاهِ رفیعشان؛ با کودکان، با معصومیت و سادگی؛ با کارگران، با همدلی و درک رنج؛ و با خانواده‌های شهدا و جانبازان، با زبان تقدیس و پاسداشت ایثار. گویی او در عمق تاریخ، با تمامی قشرها آمیخته بود و هویت اجتماعی هر گروه را می‌شناخت. شاهد این مدعا، حضور در بیت رهبری در سال ۱۳۹۸ بود؛ آنجا که اینجانب، علی‌رغم طرح برخی انتقادات صریح به مناسبات سیاسی، با استقبال گرم و توجهی عمیق از سوی ایشان مواجه شدم. این رخداد، بیش از هر چیزنمایانگر ظرفیت بی‌نظیر او در شنیدن و احترام به دیدگاه‌های متفاوت بود؛ خصلتی که او را به معنای واقعی کلمه، به یک «رهبر دیالوگی»تبدیل می‌کرد که گفت‌وگو را نه تهدید، بلکه بنیادی برای رشد و تصحیح می‌دانست. این سعه‌صدر، فارغ از هرگونه مصلحت‌سنجی زودگذر، ریشه در بینش عمیق دینی، فلسفی و عرفانی او داشت که حق را در گشودگی به دیگری می‌جوید. او، که در مدارا و عطوفت، رحمتی برای مؤمنین بود، در برابر استکبار و ظلم، صلابتی پولادین از خود نشان می‌داد. این پارادوکس ظاهری، در واقع یک خصیصه وجودی بود: مهر درونی در قبال امت و ایستادگی بیرونی در برابر ستم. از اینرو با گذشت و بزرگواری از خطاهای داخلی چشم می‌پوشید و زخم‌زبان رقبای سیاسی را با سعه‌صدر تحمل می کرد و پاسخ می‌گفت، اما هرگز در مقابل حرف زور سر تسلیم فرود نیاورد. او دشمن را خوب می‌شناخت؛ نه از سر کینه‌ورزی، بلکه از منظری تحلیلی که حاصل سالهای سال مطالعه بر پروژه غرب‌شناسی و شناخت عمیق از ماهیت نظام سلطه بود. این بصیرت، او را از افتادن در دام‌های فریب‌کارانه غرب برحذر داشت. با این حال، حتی با آگاهی به بی‌ثمر بودن مذاکره با نظام سلطه‌گر غرب، هرگز رأی خود را بر دولت‌های منتخب مردم تحمیل نکرد و به اختیار مردم‌سالارانه احترام گذاشت. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

🟢 در سوگ رهبر، وداع با نفس قدسی (بخش دوم) سهیلا صادقی، استاد تمام دانشگاه تهران رهبری داهیانه وی برای بیش از ۳۷ سال، نه تنها ایران را از گزند دشمنان حفظ کرد، بلکه مبارزات ضد‌استعماری او را در قلوب مستضعفین جهان جای داد. جهان، در نخستین روزهای پس از شهادتش، گویی از یک نظام معنایی تهی شد؛ فقدانی عمیق که نشان از جایگاه فراملی او داشت. خامنه‌ای، وام‌دار مکتب حسین (ع) بود و از این چشمه جوشان، نه فقط سوگ، بلکه فلسفه مقاومت، عزت و آزادی را آموخت. او استکبارستیزی را از یک شعار سیاسی به یک دین‌داری عام و جهانی بدل ساخت. او تنها یک رهبر سیاسی نبود، بلکه یک مربی بزرگ انسان بود که راه را می‌دانست و انسان‌هایی را در این راه تربیت کرد. دشمن، در جهل مرکب خویش، چه حقیرانه به ترور شخصیت و ترور فیزیکی او دست یازید، غافل از آنکه شهادت، برای مردان خدا، نه پایان که آغاز آشکار شدن حقیقت است. شهادت او، رسواکننده دشمنان و روشن‌کننده مسیر حق است. او، در کنار اعضای خانواده در خانه‌ای ساده و با کمترین تعلقات دنیوی، روزه‌دار و با قلبی پر از مهر و امید نسبت به آینده ایران و با بیزاری از استکبار، پر کشید. یقیناً، میراث فکری و عملی خامنه‌ای، چهره دنیا و نظم جهانی را به گونه‌ای بنیادین تغییر خواهد داد. اگرچه در سوگ او می‌سوزیم، اما مکتبی که او بنیان نهاد، همچنان تربیت‌کننده انسان‌هایی است که درس مقاومت را تمرین می‌کنند؛ انسان‌هایی که می‌دانند شهادت وی، پایان یک مسیر ایمانی و فکری نیست، بلکه آغاز ظهور توانمندی های نهفته در شاگردان آن مکتب است. چنین است که تاریخ، او را نه تنها به‌عنوان رهبر یک ملت، بلکه چونان معمارِ معنا در عصرِ بی‌معنایی، و منادیِ گفت‌وگو در جهانِ پر از خشونتِ گفتار به یاد خواهد آورد. بی تردید جز خلعت سرخ شهادت، برازنده قامت استوارش نبود. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

آقای عراقچی! برای آتش‌بس پایدار تضمین ذهنی مهمتر از تضمین عینی است. 🔸️دکتر میثم مهدیار؛ جامعه شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی پایان‌بندی تعجیلی جنگ ۱۲روزه در تیرماه ۴۰۴ و قبول آتش بس بی قید و شرط پیشنهاد شده از طرف متجاوزین بار دیگر در اسفند ۱۴۰۴ دشمن را به طمع حمله مجددی انداخت. در جنگ ۱۲روزه ایران آتش‌بس را در حالی قبول کرد که برخلاف تصور دشمن و علیرغم شهادت رده‌های اول دفاعی و امنیتی، از روز هفتم جنگ تا حد زیادی ورق جنگ را برگردانده بود و بواسطه خستگی پدافندها و سامانه‌های رهگیری دشمن، در چند روز آخر ضربات مهلکی به رژیم صهونیستی وارد کرده بود به گونه‌ای که شیرازه رژیم صهیونی در مسیر فروپاشی قرار گرفت و از همین رو با فشار آمریکایی‌ها طرح آتش بس روی میز قرار گرفت شد. اما متاسفانه این پیشنهاد از سمت دشمنِ در موضعِ ضعف بدون تمهیدات لازم پذیرفته و زمینه‌ساز تجاوز مجدد شد. در واقع به نظر می‌رسد به واسطه شوک حمله نابهنگامی که به سیستم حاکمه ایران وارد شده بود و نیز حمله ‌های نمایشی آمریکا به تاسیسات هسته‌ای، قبول آتش‌بس تحمیلی بدون گرفتن امتیازات (همچون پرداخت خسارت و رفع تحریم‌ها و...) و یا دیگر تضمین‌های عینی (اقتصادی و نظامی) و ذهنی ( یعنی تنبیه به نحوی که به دور کردن خیال حمله برای همیشه منجر شود) همراه شد. روز آخر جنگ، در میان برخی اصحاب سیاست و رسانه فضا برای قبول سریع آتش‌بس آنقدر احساسی شده بود که هر مخالف آتش‌بسی را به جنگ‌طلبی و ویرانی طلبی متهم می‌کردند. این تعجیل در نهایت زمینه‌ساز جنگ دیگری در رمضان ۱۴۰۴ شد که فارغ از فقدان جبران ناشدنی رهبری انقلاب، خسارات جانی و مادی آن تا کنون بیش از دو برابر جنگ ۱۲روزه بوده است. 🔸️ در واقع برخلاف فانتزی‌های لیبرال‌های ایرانی آنچه مانع جنگ و تلفات می‌شود آتش‌بس و صلح و میز مذاکره نیست بلکه متوازن کردن و عادلانه‌تر کردن صحنه نبرد است. این عادلانه‌ترکردن شامل هزینه‌زا کردن هرگونه خیال حمله در آینده نیز می‌شود. به عبارت دیگر این پیگیری عدالت است که به «صلح پایدار» منجر می‌شود و نه آتش بس موقت. صحنه امروز با توجه به کور شدن چشم‌های پدافندی آمریکا و رژیم صهونیستی در هفته اول حمله اخیر، اینک ضریب نفوذ موشک‌های سنگین ایرانی در سرزمین‌های اشغالی و پایگاه‌های آمریکایی افزایش قابل توجهی یافته است، قیمت افزایش قابل توجهی یافته، اعتراضات جهانی به تورم حاصل از آن و نیز انتقادات به حمله آمریکا روز افزون شده، حزب الله لبنان ضربات متعددی به دشمن صهیونی وارد کرده، مردم ایران زیر موشک‌باران هواپیماهای مهاجم در خیابان‌ها شعار «نه سازش، نه تسلیم» سر می‌دهند. در این میزانسن باید به اتش بس پایدار اندیشید. امید که مذاکره کنندگان ایرانی با درس گرفتن از پایان‌بندی ناعادلانه و تعجیلی جنگ۱۲ روزه با گرفتن تضمین‌های عینی و ذهنی زمینه حمله مجدد دشمن و ریختن خون‌های بیشتری در آینده را سلب کنند. اگرچه با تجربه‌های قبلی (قرارداد الجزایر و برجام و...) می‌دانیم آمریکایی‌ها استاد فریب‌کاری در نقد کردن تعهدات عینی خود هستند از این جهت تضمین‌های ذهنی یعنی تنبیه متجاوز به گونه‌ای که دیگر خیال حمله به مخیله راه ندهد ضروری‌تر است. @Hermes_ir با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

#⃣ #نشست_تخصصی دفتر تبلیغات اسلامی خراسان رضوی با همکاری انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران برگزار می گردد: 💢 سحرگاه سرخ 📍 «سلسله نشست های واکاوی ایستادگی مردم در برابر طوفان» 🎙نشست دوم با حضور: 🔹دکتر علیرضا بلیغ، عضو هیئت علمی پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی ⏰سه شنبه ۱۹ اسفند ساعت۱۲.۳۰ تا ۱۴ 🌐 لینک ورود به جلسه: http://skyroom.online/ch/razaviuni/research با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

در ستایش «ایمان» و «اراده» میدان‌داری مردم از «سوگِ مجاهدانه» تا «بیعتِ حماسی» دکتر ابوالفضل اقبالی عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا(س) 🟢 این سطور را هنگام بازگشت از تجمع میدان انقلاب در لابلای بغض و اشک می‌نویسم. حسی شبیه عذاب وجدان یا بدهکاری نسبت به عظمت مردم ایران که زبان و قلمم یارای توصیف و سخن گفتن درباره آنها را ندارد، آزارم می‌دهد. کاش یک جنبش معرفتی در اهالی علوم انسانی برای توضیح عملکرد همین ده روزه‌ی مردم از سوگ شهادت رهبر عزیز تا بیعت با رهبر عزیز جدیدمان شکل می‌گرفت و اندیشمندان کشور به قدر وسع و توان خود درباره این مردم نستوه و همیشه میدان‌دار سخن می‌گفتند. بگذریم.. 🟢 بگذارید یک مروری بر حوادث این ده روز گذشته بکنیم. صبح روز شنبه 9 اسفندماه تجاوز مجدد آمریکایی-صهیونی به کشور منجر به شهادت رهبر عزیزمان و تعدادی از فرماندهان نظامی بزرگ کشور گردید و آخر شب با انتشار اخبار تایید نشده، صداهایی از خوشحالی فریب‌خوردگان و سحرشده‌گان ایران اینترنشنال در کوچه‌ها و خیابان‌ها شنیده شد و اضطراب و نگرانی خواب از چشم مردم ربود تا اینکه سحرگاه یکشنبه خبر شهادت رهبر امت به طور رسمی از رسانه ملی اعلام شد. 🟢 به گمانم «بُهت» بهترین مفهومی‌ست که می‌تواند وضعیت مردم ایران را در لحظه شنیدن این خبر از رسانه ملی توصیف کند. اما این وضعیت در کمتر از ساعت به یک تجربه جمعی تبدیل شد و همان لحظات ابتدایی صبح در خیابان‌های شهر به نحو گسترده‌ای ظهور کرد که من این تجربه جمعی را «سوگِ مجاهدانه» می‌نامم. غمی بزرگ که با درکی عمیق نسبت به شرایط بحرانی کشور عجین شد و برای محافظت از «خیابان» به عنوان مهمترین میدان جنگ سرنوشت‌ساز با دشمن ظاهر شد و تا همین لحظه نیز پرشورتر از روز قبل ادامه دارد. 🟢 گویی تک‌تک این مردم ساعت‌ها کلاس درس «میدان‌داری» و «بصیرت سیاسی» گذرانده و نسبت به اقتضائات سیاسی و نظامی امروز کشور کاملا آگاه و یکدل شده بودند. وقتی به متن گفتگوهای آنها در گروه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مراجعه می‌کردی یک سخن مشترک میان آنها ردوبدل می‌شد و آن هم حواله دادن اشک و ماتم به آینده و قُرق خیابان در حال حاضر بود. اینگونه بود که سوگ مردم ایران در شهادت رهبر عزیزشان به حماسه تبدیل شد و مهمترین قطعه پازل جنگی دشمن را خنثی کرد. 🟢 تسخیر خیابان توسط مردم میهن‌پرست و متدین جامعه باعث شد که توان نیروهای امنیتی و نظامی ما معطوف به خنثی‌سازی سایر ابعاد نقشه دشمن در این جنگ حساس گردد و فرآیند کشف و خنثی‌سازی تحرکات گروهک‌های تروریستی و تجزیه‌طلب و مزدوران موساد در داخل و اطراف مرزهای کشور سرعت گیرد. این میدان‌داری اما به همین‌جا ختم نشد و دامنه آن به یکی از مهمترین و سرنوشت‌سازترین اتفاقات سیاسی جامعه ایران نیز سرایت نموده و اثر محسوس گذاشت. 🟢 جمهوری اسلامی در بزنگاه مهم انتخاب رهبر آینده قرار داشت و بحران جانشینی که از سال‌ها قبل در فضای سیاسی ایران رخ نموده بود در این روزهای جنگی می‌رفت که کشور را با یک دشواره جدی و غامض مواجه کند. در لحظه‌ای که سازوکارهای قانونی کشور به دلایل مختلف امنیتی و سیاسی در گیرودار تردید و ابهام نسبت به نحوه و زمان تعیین رهبر جدید قرار داشت، مردم ایران مطالبه عمومی تسریع در این فرآیند را شروع کردند. این مطالبه نیز کاملا برخواسته از فهم دقیق آنها از شرایط سیاسی و امنیتی کشور و با هدف تثبیت اقتدار ملی بود. 🟢 درز اخبار و شنیده‌های غیررسمی از نتیجه جلسات مجلس خبرگان و انتخاب قاطع آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای به رهبری جمهوری اسلامی از یک سو یک حس آرامش قلبی مشترک و از سوی دیگر تشدید حمایت و مطالبه قاطع مردم از مجلس خبرگان برای اعلام نظر را به همراه داشت. لذا همانطور که فرماندهان میدان رزم و جهاد به پشتوانه حمایت مردم سنگ تمام گذاشته بودند، خبرگان ملت نیز به پشتوانه این حمایت و مطالبه، بر تمام شک و تردیدها غلبه کرده و انتخاب خود را قاطعانه اعلام کردند. 🟢 اعلام رسمی نتیجه انتخاب خبرگان ملت در شب قدر نوزدهم رمضان شور و حماسه‌ای را در خیابان رقم زد و بهجت و سروری را به بدنه عمومی جامعه و نیروهای نظامی کشور تزریق نمود و موج بیعت‌ها و تهنیت‌ها در همان لحظات نخست اعلام رهبری آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای به سمت ایشان روانه شد و هرآنچه امکان و احتمال ایجاد بحران در امر جانشینی برای تهدید کشور وجود داشت را در نطفه خفه کرد. این بیعت تاریخی و حماسی بیش از هرچیز مدیون میدان‌داری مردم مومن و اراده‌مند کشور ایران بود. الحمدلله. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

دختران میناب سوگ ماندگار دکتر سهیلا صادقی استاد تمام جامعه شناسی و هیئت علمی دانشگاه تهران اسفند ۱۴۰۴ قبلا درمورد سوگ دختران میناب یادداشتی نوشتم، اما نمی‌دانم چرا دلم آرام نمی‌گیرد. شاید چون این بار نمی‌توانم فقط به‌عنوان یک جامعه‌شناس بنویسم… این بار باید به‌عنوان مادری بنویسم که از موهبت داشتن دختر بهره‌مند است؛ مادری که شیرینی هم‌دلی و زمزمه‌ی مهر دختر را با گوشت و جانش حس کرده است. می‌خواهم از دخترکانی بنویسم که صبح‌ها با شور زندگی بیدار می‌شوند؛ با وسواس کودکانه، کیفشان را منظم می‌کنند، موهایشان را با دقت شانه می‌زنند و از بی‌نظمی بیزارند. هر صبح، دست در دستان مادر، راهی مدرسه می‌شوند تا هم دانش بیاموزند و هم دنیای کوچک و صادقانه‌ی کودکی را زندگی کنند — بازی، قهر، آشتی، خنده. و وقتی زنگ آخر می‌خورد، در دل‌شان شادی بازگشت به آغوش مادر می‌جوشد. می‌خواهند زودتر برسند، جلو بزنند، و با زبانهای شیرین پرحرف و چشم‌های درخشان بگویند: «مامان، امروز چی برام آوردی؟» اما در بمباران مدرسه شجره طیبه میناب، حتی فرصت آن فریاد کوتاه «مامان!» را نیافتند. آخرین نگاه‌شان، آخرین ترس‌شان، آخرین ناله‌شان هنوز در هوای آن مدرسه پخش است. آن صداها، وجدان بشریت را تا ابد رها نخواهند کرد. و باید پرسید: بِأیِّ ذَنبٍ قُتِلَت؟ به کدام گناه، کودک بودن چنین سزا یافت؟ لعنت بر استکباری که افتخار خون‌ریزی را با دروغ دموکراس و آزادی می‌پوشاند، و لعنت بر آنان که در برابر فاجعه، سکوت اختیار کردند — سکوتی سنگین‌تر از ننگ. باید از دختران میناب نوشت، از تک‌تک‌شان؛ از آن دفترها و مدادها که نیمه‌تمام ماند، از آن نگاه‌های ناتمام، از رویای ساده مادرانه‌ای که میان خاکستر جا گذاشته شد. باید داستان تک‌تک‌شان را گفت تا حافظه جمعی بشر فراموش نکند که جنایت علیه کودکان، مرز ندارد. ننگ بر جهانی که چشمانش را بسته، گوش‌هایش را گرفته و حقیقت را واژگون روایت می‌کند. این سوگ، فقط سوگ یک شهر نیست؛ سوگ انسانیت است — زخمی سرباز بر جسم وجدان جهانی که دیگر نباید خاموش بماند. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

🟢 اندر احوالات گرامی‌داشتن خویشتن چندیست در این فکرم که چرا بخشی از جامعه ما در حال تخریب جامعه و کشتی‌ای هستند که خود نیز بر آن سوارند. از غریزه مرگ فروید تا نظریه تحقیر و کینه، استحمار حاصل از استعمار و ... به ذهنم می‌آید و هر کدام را در جایی گفته‌ام. اما در این شب قدر مفهومی دیگر به ذهنم تبادر کرد: دوست‌داشتن و کرامت قائل‌شدن برای خود! انسانی که خود را دوست نداشته باشد، به طریق اولی دیگری را هم دوست ندارد. انسانی که خود را تکریم نکند، جامعه و وطنش را هم تکریم نمی‌کند. انسانی که پذیرش دروغ را بر خود روا می‌دارد و از بازیچه‌شدن توسط دیگری معروض شرم و حزن نمی‌شود خویش را دوست ندارد. چند سال پیش بود که شبکه موساداینترنشنال نوشت در حالیکه بازی‌های لیگ برتر بدون تماشاچی است، در ورزشگاه آزادی جشن سلام فرمانده گرفتند. و عجیب بود برایم که تنها دو روز قبلش بازی‌های استقلال، پرسپولیس، تراکتور و سپاهان با تماشاگر برگزار شده بود. نظر مخاطبانش را خواندم، دیدم کسی متعرض دروغش نشده است. جلوتر بیاییم. دروغ‌ها یکی پس از دیگری گفته شد. دروغ‌های شاخ‌دار. پنهان کردن حقایق واضح. دو جین دروغ در دی‌ماه ۱۴۰۴ گفته شد. همه دروغ‌ها برملا می‌شدند، اما مخاطبان دروغ‌ها، دروغ‌های شاخدار بعدی را هم باور کردند. به جنگ رسیدیم دروغ‌های بزرگ بعدی هم برملا شدند. رهبری که در طبقه منفی ۴۴ نبود (منفی ۴۴ یعنی حداقل ۱۵۰ متر زیر زمین!!!!)، رهبری که خانواده‌اش را از ایران خارج نکرده بود و .... . تا به دروغ وحشتناک بعدی رسیدیم: مدرسه میناب و ۱۶۸ کودک تکه‌تکه شده! گفتند خود ایران مدرسه را زده است! چند روز بعد تمام رسانه‌های غرب پس از بررسی‌ها با مدارک واضح می‌گویند کار آمریکا بوده است و این بخش از جامعه آن را نمی‌شنود و همچنان دروغ‌های جدید را می‌پذیرد. تنها به جامعه‌ای می‌توان دروغ گفت که پذیرای دروغ است. بر خویشتن این را می‌پذیرد. و عجیب برای من این است که در سنت تاریخی ما دروغ بزرگترین گناه است، چه آنکه در شاهنامه نشان دیو، دروغ‌گویی است. و در روایت صحیحی از حضرت صادق امکان هر گناهی برای شیعیان دانسته شده، مگر دروغ. و دروغ‌پذیری است که جا برای دروغ‌گویی باز می‌کند. القصه! خواستم بگویم یک جایی، یک نقطه‌ای، برای کرامت خویش قائل شوید و بگویید دروغ‌های رسانه‌های ضدانسان را نمی‌پذیرم. نمی‌گویم مخالف حمله خارجی باشید (که حداقل انسانیت است) و نمی‌گویم جلوی حمله خارجی بایستید (که حداقل شرافت است)، بلکه می‌گویم برای کرامت و احترام به خود، دروغ را باور نکنید. و وقتی کلام راست را شنیدید چنان نباشید که دشمن پیامبر اکرم گفت خدایا اگر این فرد فرستاده توست سنگی از آسمان بر سرم بینداز. که در این نقطه توهین به خود می‌کنیم، خود را خوار می‌کنیم و لذا خوار شدن جامعه و دست‌اندازی به کشور برایمان سهل می‌شود. الغرض حضرت امیر فرمود: ای انسان خدا تو را آزاد آفرید، پس بنده دیگری نباش! سحر ۲۱ رمضان ۱۴۰۴. به وقت مقاومت. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران