اگه یه تیکه ابر بودم ، به‌جای گریه‌ کردن همیشه بهت لبخند میزدم.

see you next summer.

نه دور میشد و نه اجازه‌ی نوازش می‌داد.

my life was black and white but she’s the painter.

تو چشمات پناهِ من بی‌پناه‌و جا میده.

حقیقتش رو بخوای دلم خیلی میخواد که بهت پیام بدم. بهت بگم دلم خیلی برات تنگ شده و ازت ناراحتم. بهت بگم که خیلی وقت‌ها نیاز داشتم باهات حرف بزنم. بهت راجع‌ به احساساتم بگم. اما اهمیتی نمیدی ، میدی ؟ خودتم میدونی که فایده‌ای نداره.

گفتی از عشق من گذشتی ، در حالی‌که من با آغوش باز اومده بودم.

قشنگ‌ترین لبخند دنیا رو داره

چون تو نوری و من تاریکی‌ام.

I wish I could stop thinking about you.

+ تو هیچی در مورد من نمیدونی. – پس از خودت برام بگو. از عطر موردعلاقت ، از اهنگی که همیشه زیر لب زمزمه میکنی ، از چیزی که بهش آلرژی داری ، از سلیقه‌ات توی موسیقی و کتاب ، از خال‌های روی تنت ، از چیزی که دلت میخواد تتوش کنی ، از عادت‌های خوابیدنت ، از خشمت ، از سکوتت ، از دردت. من میخوام همه چیز رو در موردت بدونم و تمام جزئیاتتو به یاد داشته باشم ، مخصوصا اونایی که از همه قایم میکنی.