تفاهم نامه و موضوع لبنان ادعا می شود "اگر اجرای تفاهم نامه ادامه پیدا می کرد، رژیم صهیونیستی به تپه های استراتژیک علی الطاهر در لبنان نمی رسید"؛ بی آنکه بگویند تفاهم نامه از همان آغاز، اجرا نشد. بند اول تفاهم نامه با موضوع خاتمه جنگ، از ابتدا نقض شد. پایان جنگ در لبنان و عقب نشینی رژیم صهیونیستی، جزو تعهدات طرف آمریکایی و متحد صهیونیستش بود. آقای عراقچی وزیر امور خارجه، در آستانه اجرای تفاهم نامه در نشست سفرای خارجی تصریح کرده بود: 🔻"در مرحله اول تفاهم، مهم‌ترین موضوعی که اتفاق می‌افتد اعلام خاتمه جنگ است. این شاید مهم‌ترین موضوعی است که در تفاهم‌نامه وجود دارد؛ اعلام خاتمه فوری و دائمی جنگ در همه جبهه‌ها، از جمله در لبنان. 🔻خاتمه جنگ، مشمول خاتمه اشغال لبنان هم می‌شود. بدون عقب‌نشینی نیروهای اسرائیل از زمین‌هایی که اشغال کرده، خاتمه جنگ کامل نشده. حتماً حمله به لبنان و ادامه اشغال، نقض یادداشت تفاهم به حساب می‌آید". @IMANI_mohammad

مصاف یک به ۲۹۵! آقای علی دارابی، معاون پیشین سازمان صدا و سیما، اردیبهشت ۱۳۹۸ از فعالیت ۲۵۹ شبکه ماهواره‌ای علیه ایران خبر داده بود. برخی منابع، این رقم را تا ۲۹۵ شبکه هم عنوان کرده اند. یعنی صدا و سیما یک تنه باید با چند صد شبکه تلویزیونی رقابت کند که اغلب، استدلال هم نمی کنند؛ بلکه روی غرایز و هیجان های مخاطب انگشت می گذارند. این، یک جنگ کاملا نابرابر است. به اینها علاوه کنید چندین سرویس جاسوسی بزرگ دنیا را که پشت جنگ افزار های تلویزیونی مذکور پناه گرفته اند و آنها را با آخرین شگردهای عملیات روانی اداره می کنند. همچنین هزاران سایت و رسانه و کانال مجازی که شبانه روز، مامورِ زدن صدا و سیمای ایران هستند. در این مصاف ۱ به ۲۵۹، بی انصافی است که در پوشش نقد، از پشت به خط مقدم رسانه ای کشور شلیک شود. اینکه یک مقام مسئول بگوید: "من اصلا صداوسیما را نگاه نمی‌کنم؛ وقتی می‌بینم اعصابم خراب می‌شود. من که زندگی‌ام را می‌خواهم برای نظام بگذارم این نگاه را پیدا کرده‌ام، ببینید مردم چه نگاهی دارند"؛ یا دیگری به جای پاسخگویی درباره نقش خود در ایجاد خطای شناختی بگوید: "در توطئه‌ جدید دشمن، جنگ شناختی کلیدی‌ترین نقش را بازی می‌کند و نقش رسانه‌ ملی بیش از هر زمان دیگر است اما متاسفانه موفقیت‌های لازم را نداشته‌است. تبیین ناکارآمدی‌های‌ساختاری، رویکردی و عملکردی صداوسیما فرصتی مبسوط می‌طلبد"؛ و یا رئیس جمهور سابق ادعا کند صدا و سیما در اختیار یک گروهک است؛ نقد نیست، زیرآب زنی ساختاری است. نقد درست به این است که گفته شود صدا و سیما در فلان موضوع و مصداق، این خطا یا ضعف را دارد و راه حلش هم این است. نه اینکه به صدا و سیما حمله شود، چون عملکردها را نقد می کند. برخی مدیران یا حامیان آنها ممکن است به رسانه ملی، نقد و گلایه به جا داشته باشند. ممکن هم هست که روشنگری به جای صدا و سیما به مذاق شان خوش نیامده باشد. اما هر چه باشد، نباید ریشه رسانه ملی را زد؛ این همان چیزی است که دشمن می خواهد. @IMANI_mohammad

صلح طلبی یا شارژ روحیه دشمن؟! از حسن روحانی تا محمد خاتمی -و هر عمرو و زید دیگر- که در وضعیت فعلی، پالس مذاکره و توافق و توقف جنگ می فرستند، در واقع به طرف آمریکایی می گوید کوتاه نیا، عقب نشینی نکن و به سیاست فشار ادامه بده! ظاهر ادبیات اینها "صلح شرافتمندانه" و "پایان عزتمندانه جنگ" است؛ اما در واقع، به دشمن ناقضِ "برجام، دو دور مذاکرات نهایی شده (قبل از جنگ دوازده روزه و چهل روزه)، آتش بس و تفاهم نامه" می گویند که از هیچ خدعه و عهدشکنی او ناراحت نمی شوند. بلکه با هر خیانت او، خود را به مذاکره (تسلیم) تشنه تر نشان می دهند! آنها با گفتار و رفتار خود، این اَدراک را در دشمن می سازند که خدعه و عهدشکنی نه تنها هزینه ندارد، بلکه تقدیس گنندگان آمریکا و طعنه زنندگان به مقاومت ملت ایران، می توانند همین وضعیت را سوژه و بهانه ای برای ایجاد دو صدایی در داخل کشور و تضعیف مقاومت قرار دهند. جریان مذاکره طلب و مدعی توقف جنگ در میانه عهدشکنی و شرارت دشمن، جریانی بشدت نفوذ زده و کرم خورده است. جریانی که عصا زیر بغل دشمن شکست خورده در جنگ تحمیلی می گذارد تا مبادا از پا بیفتد، یا روحیه در هم شکسته اش کاملا از دست برود. آنها به یک معنا، کارچاق کن های نتانیاهو و موساد در تحمیق ترامپ هستند. @IMANI_mohammad

عقل و عمل کوتاه، و زبان دراز! ملت ما در میانه یک جنگ بزرگ به سر می برد؛ جنگی که می خواست ریشه کشور ما را از جا بکند. اما سلحشوری و مقاومت همین ملت، دشمن را عقب رانده است. جنگ به کشور تحمیل شد، چون برخی عناصر ضعیف النفس و دارای شخصیت های حقیر، در طول دهه گذشته، فقط نالیدند، تصویر ضعف ساختند و با بی عملی و بدعملی و فرصت سوزی، دشمن را امیدوار کردند. غرب وحشی را ملایم و مودب بازنمایی کردند، فناوری هسته ای و توانمندی های دفاعی را اسباب زحمت و درد سر جا زدند، و ادعا کردند ما هم باید مثل ژاپن و آلمان (شکست خوردگان در جنگ جهانی که خلع سلاح نظامی شدند)، بودجه دفاعی را حذف کنیم تا خرج توسعه شود! عجیب این که معدل رشد اقتصادی کشور در دولت هشت ساله همین ها، 6 دهم درصد (نزدیک به صفر) شد! دولتمرد زبان دراز اما کوته فکری را می شناسیم که بر خلاف ادعا، هم چرخ سانتریفیوژها را از حرکت بازداشت و هم چرخ هشت هزار کارخانه را از کار انداخت. رکورد تورم حدود 50 درصدی را به ثبت رساند و ادعا کرد واکسن کرونا، سوهان قم نیست. شوک بنزینی را وارد کرد و پوزخند. وقتی از دولت می رفت، به اذعان حامیانش، فقط 6 درصد مقبولیت عمومی داشت و مورد لعن مردم بود. اما حالا او و شرکای سیاسی کوته فکرش، شیپور را از سر گشاد می نوازند، لاف صلح و پایان جنگ به هر قیمت (تسلیم) می زنند و مقاومت شرافتمندانه را تخطئه می کنند. تصور کنید اینجا ایران نبود و مثلا ترکیه بود؛ با بلندگوهای دشمن چگونه برخورد می شد؟ در ترکیه، به صرف کودتا -و نه جنگی خانمان برانداز- عناصر متهم به شراکت با توطئه بیگانه، زیر ضرب رفتند و به شدت سرکوب شدند. سعدی حکیم، گفته است: "سخاوت با مفسدان، گناه است" و توضیح می دهد: "خبیث را چو تعهد کنی و بنوازی- به دولت تو گنه می‌کند به انبازی/ ترحّم بر پلنگ تیز دندان- ستمکاری بود بر گوسپندان". صائب تبریزی می گوید: "نرمی ز حد مبر که چو دندان مار ریخت- هر طفل نی سوار کند تازیانه‌اش". و حکیم فردوسی هشدار داده است: "اگر بردباری زِ حد بگذرد- دلاور، گمانی به سستی برد". در میان عامه مردم هم ضرب المثل است که می گویند "خوبی که از حد بگذرد، نادان خیال بد کند". باید بر عناصری که روحیه فسرده دشمن را شارژ، و برایش کوچه باز می کنند، سخت گرفت و گزافه گویی را پر هزینه کرد. وگرنه، مردم و کشور خسارت خواهند دید. باید با قدرت، بر خسارت های برآمده از سفاهت و خیانت، نقطه پایان گذاشت. @IMANI_mohammad

صلح می‌خواهید؟ آرام‌شان نگذارید -۱ 1) اگر صلح و همزیستی، نشانه "تفاهم" است، جنگ، از "تخاصم" حکایت می کند. معنای تحمیل جنگ به یک ملت، تحمیل است و نه تفاهم. در چنین موقعیتی نمی توان ادعای تفاهم با متجاوز را داشت. تفاهم بر سر چه چیزی؟ بله، حتما باید به جنگ پایان داد، اما جنگ تحمیلی با بلند کردن پرچم سفید متوقف نمی شود. تنها چاره، مقاومت تا سر حدّ مایوس کردن و عقب راندن دشمن است. 2) جنگ تحمیلی اخیر، به سرانجامی که متجاوزان می خواستند، نرسید. قرار بود "جنگ تفریحی چند روزه" (نهایتا چهار تا شش هفته ای) باشد، زود تمام شود و دونالد ترامپ را "فاتح ترین زمامدار تاریخ آمریکا" کند. کسی که پس از غارت معادن اوکراین و تسخیر ونزوئلا، ایران را به زانو در آورده و منابع و معادنش را غارت می کند. اما در هفتمین ماه جنگ، این اتفاق نظر در دنیا پدید آمده که ایران، با تاب آوری و قدرت نمایی خیره کننده اش، پیروز میدان بوده است. 3) ترامپ و وزیر جنگ او، بالغ بر سی بار ادعا کرده اند که تمام یا 95 درصد توان نظامی ایران را نابود کرده اند. سند هم دارند؛ عقب کشیدن نیروها تا اردن و اسرائیل و اقیانوس هند! در همین حال، شبکه الجزیره دیروز گزارش داد: "ایران در آخرین حملات به ناو ‌های آمریکا، دست به تشدید تنش حساب‌ شده زد. ایرانی ‌ها نه دو ناو معمولی، بلکه یک ناوشکن موشکی و یک ناو هواپیمابر را هدف قرار دادند که ستون فقرات جنگ است. این حملات موفق می ‌تواند بحث ‌هایی را در آمریکا درباره اینکه آیا باید جنگ ادامه پیدا کند یا نه، به راه بیندازد". همزمان با تحلیل نیویورک ‌تایمز مبنی براینکه "ایران پس از ۶ ماه جنگ اعتماد به ‌نفس بیشتری پیدا کرده است"، نظرسنجی اکونومیست/یوگاو نشان می ‌دهد: "۵۷ درصد آمریکایی‌ ها، جنگ با ایران را تصمیمی اشتباه، و فقط ۲۵ درصد، درست می‌ دانند". 4) ژنرال دیوید پترائوس (فرمانده سابق سنتکام و رئیس اسبق سیا) دیروز اذعان کرد: "رویای فروپاشی حکومت شکست خورد. مهم ‌ترین واقعیت این است که هیچ شکافی در ساختار نیرو های نظامی و امنیتی ایران ندیده‌ ایم و هیچ مسئولی هم جدا نشده. امید داشتیم میان نهاد های نظامی شکاف ایجاد شود، اما اتفاق نیفتاد و یک میلیون نیروی مسلح همچنان منسجم هستند. راهبرد استقرار پایگاه‌ دیگر کارآیی گذشته را ندارد؛ ایران با توسعه پهپاد های پیشرفته و موشک ‌های دوربرد، معادلات نظامی را تغییر داده است. پایگاه‌ های آمریکا در خلیج فارس دیگر قابل استفاده نیستند". شش ماه قبل هم، ژنرال مکنزی، فرمانده پیشین سنتکام گفته بود: "دنیا و حتی من فکر نمی ‌کردیم ایران در مقابل تمام توان آمریکا و اسرائیل و پس از ترور آیت الله بتواند بیش از ۲ روز دوام بیاورد. بیش از ۵۰ سال زحمت کشیده شد تا پایگاه‌ های سنتکام در خاورمیانه تقویت شود و همگی از بین رفته است. اکنون برخلاف نقشه ما، دنیا چیز دیگری را مشاهده می‌ کند. ترامپ تصویر امریکا را در دنیا -دارایی که برای آن خیلی هزینه شده بود- بر باد داد". 5) دشمنی که از نیروی نظامی شجاع و پر توان ما سیلی خورد، در اصل از دو رکن مهم و به عبارت دقیق تر، از یک هویت واحد سیلی خورد؛ پیوند رهبری و مردم. رهبر شهید انقلابف سال ها برای چنین روزهای دشواری مهندسی کرده بود. به نیروهای نظامی، جرئت تولید قدرت بخشیده بود، در حالی که برخی سیاستمدارانِ نفوذ زده، ادعا می کردند باید بودجه نظامی را صرف توسعه کرد و توانمندی های دفاعی را در مذاکره به حراج گذاشت. رهبر انقلاب در عین حال به تقویت ساخت اجتماعی و سیاسی و اقتصادی اهتمام داشت و همدلی و تاب آوری ملی را قوت بخشید. دشمنان، او را سیاستمدار حکیمی یافتند که دائما در حال تقویت زیر ساخت های اقتدار و پیشرفت کشور بوده است. چنان که آسوشیتدپرس نوشت: "آیت ‌الله خامنه ‌ای، در طول بیش از سه دهه رهبری، ایران را به یک قدرت منطقه ‌ای و استراتژیک تبدیل کرد". 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad

صلح می‌خواهید؟ آرام‌شان نگذارید -۲ 6) این تکاپوی تحسین برانگیز، با شهادت مظلومانه رهبر انقلاب به پایان نرسید. بلکه همان شهادت شجاعانه، دریای شور و شعور و حماسه آفرینی ملت ایران را به حرکت درآورد. هدف کانونی حمله دشمن، وارد کردن شوک به مردم و نظام و از پادرآوردن ایران بود. اما ایران نه تنها در اثر شوک سنگین جنایت از پا نیفتاد، بلکه بر پا خاست. اینجا، نقطه آغاز کمانه کردن فشار جنگ و سرشکستگی حیرت انگیز دو شرور جهانی (آمریکا و رژیم صهیونیستی) بود. دشمن تحقیر شده پس از معکوس شدن شوک، مجبور بود درباره علت شکست خود بیاندیشد. وقتی نقطه قوت ایران در جنگ، همدلی امت و امام است، دشمن طبیعتا همین نقطه پیوند را هدف می گیرد تا صدای واحد را تبدیل به چند دستگی کند. اما دشمن در میان ملت ایران منفور است و دعوتش به تفرقه، با انسجام بیشتر پاسخ داده می شود. نیرنگ او زمانی می تواند موثر باشد که عناصری در داخل، با زبان فارسی، مقاومت و تاب آوری ملی را به اسم "عقلانیت و صلح طلبی شرافتمندانه و پایان عزتمندانه جنگ"(!) زیر سوال ببرند و در اوج تهدید ها، خواستار توقف (یکطرفه) جنگ شوند و وحدت و همدلی با محوریت ولایت و امامت را بشکنند. 7) این همان خیانتی است که امثال اشعث بن قیس با ادعای صلح و مذاکره و ضرورت توقف جنگ مرتکب شدند، در لشکر امیر مومنان (ع) شکاف انداختند و فتنه خوارج را برساختند. نه تنها جنگ مغلوبه شد، بلکه امام را مجبور کردند به جای تعقیب لشکر شام، با شورشیان بازی خورده دشمن بجنگد. ادعای اشعث، مصلحت اندیشی و صلح طلبی بود، اما امام درباره شخصیت فرومایه او فرمود: "إِنَّ امْرَأً دَلَّ عَلَى قَوْمِهِ السَّيْفَ وَ سَاقَ إِلَيْهِمُ الْحَتْفَ لَحَرِيٌّ أَنْ يَمْقُتَهُ الْأَقْرَبُ وَ لَا يَأْمَنَهُ الْأَبْعَدُ. مردی که شمشیر دشمن را به سوی قوم خود دلالت و راهنمایی كند و مرگ را به سوی آنان کشاند، سزاوار است خویشاوندان و نزدیکان، او را دشمن دارند و دیگران از شر او ایمن نباشند". (خطبه 19 نهج البلاغه) 8) ادعای صلح طلبی و تلاش برای پایان جنگ، در تناقض کامل با کم کاری و سوء مدیریت، یا اظهار ضعف و نداری و "نمی شود" و "نمی توانیم" است. دلیل عمده جرئت دشمن به خیانت در وسط مذاکرات، همین ادبیات ضعف و ناتوانی در کنار عدم رازداری و ندیدن توانمندی هاست. امام صادق علیه السلام در تفسير آيه "وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ‌" (و پيامبران را به ناحق مى ‌كشتند)، فرمود: "اما وَاللَّهِ ما قَتَلُوهُمْ بِاَسْيافِهِمْ وَ لكِنْ اَذاعُوا سِرَّهُمْ وَ اَفْشَوْا عَلَيْهِمْ فَقُتِلُوا؛ به خدا سوگند آنان را با شمشير هايشان نكشتند، بلكه اسرار شان را فاش كردند و سبب قتل آنان شدند". همچنین، امام رضا علیه السلام فرموده است: "بر شما باد راز پوشی در در امور دین و دنیا. روایت شده که "افشا کردن، کفر است" و" کسی که افشای اسرار کند، با قاتل شریک است" . 9)اظهار ضعف، غیر عقلانی ترین رفتار در هر جنگی است. محل اشکال در موضوع اظهار ضعف، فقط عدم رازداری نیست. حتی اگر پای اسرار در میان باشد، باز هم نباید اظهار ضعف کرد. اظهار بی تابی و ناتوانی در برابر فشار، بزرگترین کمک به دشمن است. ریچارد نفیو (از معماران تحریم‌ های فلج‌ کننده) در کتاب «هنر تحریم‌ها»، شکستن «استقامت» را مهم ‌ترین هدف تحریم می‌خواند و می ‌نویسد: «بهترین تعریف استقامت، قاطعیت روحی برای انکار پیروزی کشور تحریم‌ کننده و ادامه دادن مسیر خود است. رصد استقامت کشورها، نمایانگر اولویت‌ ها و نقاط ضعف برنامه مقاومتی دولت ‌ها در مقابل تحریم است. آمریکا برای دستیابی به این تصویر، از اولویت ‌های بودجه‌ای، نگرش‌ های مردمی، اسناد راهبردی و سخنرانی سران کشور هدف بهره می ‌برد. وقتی یک کشور اعتراف می ‌کند که مشکل تحریم دارد، تقریباً نیمی از کار انجام شده. اساساً این نوع اعتراف، دشواری ‌های خاصی برای هر دولت دارد، چراکه به دشمنانش نشان می‌ دهد آسیب ‌پذیری ‌هایی که دنبالش بودند، کاملاً نمود پیدا کرده ‌است". 💢ادامه دارد @IMANI_mohammad

صلح می‌خواهید؟ آرام‌شان نگذارید -۳ 10) رهبر گرانقدر انقلاب (حفظه الله تعالی)، 10 روز قبل به مناسبت هفته دولت تاکید کردند: "یکی از امور ضروری برای دستیابی به «ایران هرچه قوی ‌تر»، علاوه بر تلاش شبانه‌ روزی و ابتکار مستمر، روایت قدرت و قوّت ایران و ملّت عزیز آن می ‌باشد. ضعف و نقص و کمبود، نیازمند روایت و برجسته ‌سازی نیست؛ بلکه نیازمند برنامه ‌ریزی و اقدام برای رفع و حلِّ مشکل است. گاه بیان صادقانه ضعف ‌های خود در وقتی که دشمن به روحیّه نیاز دارد، کمک بزرگی به اوست... بلی، هرگاه شنونده‌ این بیان های صادقانه تنها مردم و دلسوزان ما باشند، اِشکال تقلیل می‌ یابد. امّا قوّت و قدرت و نقاط مثبت به ‌موجب آموزه‌ قرآنیِ «و امّا بِنِعمَة ربِّکَ فَحَدِّث» نیازمند روایت و برجسته ‌سازی است... بی‌ تردید هر سخن نا امید کننده و تضعیف ‌کننده‌ انگیزه‌ های ملّی و هر نوع دوگانه ‌سازی‌ موهوم از قبیل جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی، سازش یا جنگ ‌طلبی که در گذشته به مردم عزیز مان خسارت هایی وارد ساخته، از این پس هم می تواند همان تأثیر را به‌ جا بگذارد. لذا قاطعانه اعلام می کنم که ارتکاب هر آنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است". 11) رهبر شهید انقلاب هم 12 شهریور 1395، ضمن بازخوانی تاریخ، تذکر دادند: "جنگ تحمیلی به‌ خاطر این اتّفاق افتاد که دشمن در ما احساس ضعف کرد. اگر دشمن بعثی و محرّکینش خاطر‌جمع نبودند که سرِ چند روز به تهران خواهند رسید -آنها این‌‌ جوری فکر می کردند- این جنگ انجام نمی گرفت؛ آنها در ما احساس ضعف کردند. احساس ضعف شما، موجب تشویق دشمن به حمله‌ است؛ این یک قاعده‌ کلّی است. اگر می خواهید دشمن را از تهاجم منصرف کنید، سعی کنید اظهار ضعف نکنید. نمی گویم به دروغ بگوییم قوی هستیم، می گویم قوّت خودمان را آشکار کنیم. ما نقاط قوّت زیادی داریم، این نقاط قوّت را آشکار کنیم. اشتباه بزرگ بعضی از ماها در چالش اقتصادی بزرگی که امروز کشور دچار آن است، این بود که اظهار ضعف شد؛ دشمن دید اینجا جایی است که می شود فشار آورد، فشار را زیاد کردند؛ [طوری که] از یک نفر [وزیر خارجه وقت فرانسه] در مصاحبه بپرسند که این رزمایشی که شما دارید فلان ‌جا می کنید و درعین‌ حال مذاکره می کنید، ایرانی‌ ها از این رزمایش ناراحت نشوند که به مذاکرات اقتصادی ضربه بخورد؟! او رویش بشود و خجالت نکشد از اینکه بگوید «نه آقا، تأثیری ندارد؛ ایرانی‌ ها این‌ قدر احتیاج به این مذاکرات دارند که امثال این رزمایش ضرری به مذاکره‌ ما نمی زند»! این اظهار ضعف در مقابل دشمن نباید بشود". 12) جنگ چه زمانی تمام می شود؟ آیا دوباره جنگ می شود؟ با این پرسش ها می شود به دو شکل مواجهه شد؛ یکی تحلیل منفعلانه صرف، که اختیار آغاز و پایان جنگ را دست دشمن می پندارد. و دیگری، تصمیم و اهتمام، علاوه بر تحلیل، که می تواند فعالانه، ورق را برگرداند و دشمن را پشیمان کند. این مهم، نه با ابراز ضعف و ایجاد دو قطبی های جعلی، بلکه به واسطه قاطعیت در ایراد ضربات دردناک به دشمن و در هم شکستن آخرین ترفند های او ممکن است. دشمن نباید تصور کند که در حس سلحشوری ملت یا مسئولان ما خلل افتاده است. هیچ تفاهمی میان ما و شیطان بزرگ وجود ندارد. راهبرد حکیمانه، همان است که امام خمینی (ره) در تاریخ 2 فروردین 1368 فرمود: «امروز بیشتر از هر زمانی، کینه و دشمنی استکبار علیه اسلام ناب محمدی (ص) برملا شده است... غرب و شرق تا شما را از هویت اسلامی ‌تان - به خیال خام خودشان- بیرون نبرند، آرام نخواهند نشست... همیشه با بصیرت و با چشمانی باز به دشمنان خیره شوید و آنان را آرام نگذارید؛ که اگر آرام گذارید، لحظه ‌ای آرام تان نمی ‌گذارند». (جلد 21 صحیفه نور- صفحه 329) 💢 یادداشت روز کیهان @IMANI_mohammad