کسانی را وطن فروش خطاب میکنند ،که از همه وطن دوست ترند ،آری این است جهان ما...

سیزدمونم گذشت

غروب سیزده،تاسیانه...

تئاتر ، معبد عشق و آرامش.

خیلی بده خیلی ،اون همه خاطره ....

هیچی بدتر از این نیست که با خونه ایی خداحافظی کنی که ¹⁷سال توش خاطره داری🫠💔

-اون خونه ، هرسال عید وقتی میومدیم ،اولین جایی بود که می‌رفتیم ،امیدی بود برای هرسال اومدنمون ، امیدی بود برای اینکه اون همه راه بیایم تا برسیم به اونجا ، (اما حال ، حال دیگر خانه ای نیست و امید ما ناامید میشود) (اما میشود چه کار کرد ،باید زندگی کرد آخرین باری که از در آن خانه خارج شدم قلبم به تپش افتاد و چشمانم سرشار از اشک شد،اشکی که برای آن همه خاطره ریخته میشود ، چیزی میان گلویم است اما از بین بردن آن سخت است ... اما نمیتوانم کاری بکنم بجز مرور خاطرات...)

....

کنسر ، واقعا داری اذیت میشی .. درحالی که قرار نبود اینجوری بشه.

کاش...

هرکاری‌ میکنم نمیتونم از این خونه دل بکنم خونه‌ایی‌ کی از عزیزانم توش زندگی کرده و دیگه پیشم نیست هر وقت وارد این خونه میشدم یاد خاطره هاش می‌افتادم و انگار جلوی چشمام دوباره داره رخ میده:) این خونه با تمام داستان های تلخ و شیرینش برام خیلی عزیز بود... به قول شاعر خونه مادر بزرگه هزارتا قصه داره:) بیشتر‌خاطره‌های‌دوران‌کودکیم‌توی‌خونه‌اتفاق‌افتاد:)) توی‌‌ گوشه گوشه این خونه پر خاطره ست ،خاطره هر کدوم تداعی‌کننده ی‌ داستانه:)) ولی این خونه همیشه بهم یاد آوری میکرد که اعضای خانواده ممکن قهر کنن و ممکن دعوا کنن ولیی هیچوقت پشت همدیگرو خالی نمیکنن من‌ از اعماق ‌وجودم‌ این خونه رو دوست داشتم ،کاش میشد ازش دل نکند:)))💔

🛐🛐🛐🛐