شايد زندگی همين باشه؛
پذيرفتن چیز هايى كه نمى تونيم تغيير شون بديم،
دوست داشتن همينى كه هست،
و با اميد، ساختن چیزی كه هنوز نيومده.
شبا زودتر بخواب، صبح زودتر بیدار شو، بیشتر آب بخور، کمتر فک کن، با خودت مهربون باش، نفس عمیق بکش، از ته دل ببخش، پیاده روی کن، برای خودت شکلات بخر، بزن بیرون، کتاب بخون، غذای سالم بخور، صاف بشین، پادکست گوش بده، راحت تر ببین، بگذر، خط بزن، توجه نکن، پای گوشی که هستی گاهی فاصلهی دور رو نگاه کن و بیشتر پلک بزن، به خودت برس و غصهی کسیو و چیزی رو نخور، تو هنوز مسیر طولانیای داری که باید طی کنیش.
من اونجایی برنده شدم که دیگه به احساساتم توجه نکردم، در عوض حواسم به این بود که لیاقتم چیه.
دلتنگی طولانی آدمارو عوض میکنه، بیحوصله و بدخلق و حواسپرت میکنه، یهو به خودت میای میبینی دیگه خودتم نمیدونی اومدن اونچیز یا کسی که منتظرش بودی حالتو خوب میکنه یا نه، آدمارو تو دلتنگی نزارین، یهو برمیگردین میبینین هیچی سرجاش نیست مخصوصا خود اون شخص.