بعضیا یجوری واسمون غریبه شدن که آدم نمیتونه باور کنه یه زمانی روزامون با همینا میگذشت .
فرق ما این بود شبایی که سرت شلوغ بود و دیر به دیر جواب پیامامو میدادی، من گوشیمو میذاشتم بغلم و صداشو زیاد میکردم تا اگه یه موقع خوابم برد با پیامِ تو بیدار شم .
نبخشید؛ اتفاقا بذارید تاوان پس بدن تا بفهمن
هر اشتباهی یه تاوان داره، شما خودتونید که
تعیین میکنین آدما چندبار دلتونو بشکنن .
.
با تمامِ خودخواهیات روزی فرا میرسد که
در آن به جستجوی چیزی شبیهِ من باشی حتی اگر اندک باشد.