ایران اصن کلا فاز دیگه ای داره😂😑✨ @IRAN_BA

واقعا👀👌😍 @IRAN_BA

خطاب به تمام خستگان ایران ‌: - باشد ك اشك بعدیِ شما ‌، اشك شوق باشد ‌. @IRAN_BA

ایرانــــــــــــــم..........🇮🇷 _____IRAN_________ @IRAN_BA

در تاریخ بنویسند.... که فرزندان کوروش فقط بر خدا زانو میزنند.......

غششش😭✨💘

حل🎀

‌بله کشور آرام است ، آرام همچون سردخانه‌ی مردگان .

منم کوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اکد، شاه چهار گوشه جهان . پسر کمبوجیه، شاه بزرگ، شاه انشان ،نوه کوروش ( نام پدر بزرگش) ، شاه بزرگ، …،شاه بزرگ، شاهانشان…ازدودمانی که همیشه شاه بوده اندو فراماروائی اش را « ِ‌بل »و « نبو » گرامی می دارند و [ از طیب خاطر، و ] با دل خوش پادشاهی او را خواهانند . آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم مقدم مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم . مردوک خدای بزرگ دل های مردم بابل را به سوی من گردانید، …، زیرا من اورا ارجمند وگرامی داشتم . اوبرمن،کوروش که ستایشگراوهستم وبرکمبوجیه پسرم،وهمچنین برکَسوکار [و  ایلوتبار] ، و همه سپاهیان من ، برکت ومهربانی ارزانی داشت . ماهمگی شادمانه ودرصلح وآشتی مقام بلندش را ستودیم . به فرمان « مردوک » ، همه شاهان بر اورنگ پادشاهی نشسته اند . همه پادشاهان از دریای بالا تا دریای پائین [مدیترانه تا خلیج فارس ؟] ، همه مردم سرزمین های دوردست ، از چهارگوشه جهان ، همه پادشاهان « آموری » و همه چادرنشینان مرا خراج گذاردند و در بابل روی پاهایم افتادند [ پا هایم را بوسیدند] . از…،تاآشوروشوشمن شهرهای«آگاده»،اشنونا،زمبان،متورنو،دیر،سرزمین گوتیان وهمچنین شهرهای آنسوی دجله که ویران شده بود ازنوساختم . فرمان داد م تمام نیایشگاههایی راکه بسته شده بود،بگشایند. همه خدایان این نیایشگاه ها را به جاهای خود بازگرداندم . همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند، به جایگاههای خود برگرداندم و خانه های ویران آنان را آباد کردم . همچنین پیکره خدایان سومر و اکد را که « نبونید » ، بدون هراس از خدای بزرگ، به بابل آورده بود، به خشنودی مردوک «خدای بزرگ» و به شادی و خرمی به نیایشگاه های خودشان بازگرداندم. باشد که دل ها شاد گردد … بشود که خدایانی که آنان را به جایگاههای نخستین شان بازگرداندم،… [ قبلاز«بل»و«نبو»] هرروزدرپیشگاه خدای بزرگ برایم خواستار زندگی بلندباشند،چه بسا سخنان پُربرکت و نیکخواهانه برایم بیابند ، و به خدای من « مردوک » بگویند: کوروش شاه ،پادشاهی است که تو را گرامی می دارد و پسرش کمبوجیه [نیز]… اینک که به یاری «مزدا» تاج سلطنت ایران و بابل و کشورهای چهارگوشه جهان را به سرگذاشته ام اعلام می کنم که تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد دین و آئین و رسوم ملت هائی را که من پادشاه آنها هستم محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت که حکام و زیر دستان من دین و آئین و رسوم ملت هائی که من پادشاه آنها هستم یا ملت های دیگر را مورد تحقیر قرار بدهند یا به آنها توهین نمایند.من از امروز که تاج سلطنت را به سر نهاده ام تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد هرگز سلطنت خود را بر هیچ ملتی تحمیل نخواهم کرد و هر ملتی آزاد است که مرا به سلطنت خود قبول کند یا نکند و هرگاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند من برای سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم کرد. من تا روزی که پادشاه ایران هستم نخواهم گذاشت کسی به دیگری ظلم کند و اگر شخصی مظلوم واقع شد من حق وی را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم کرد.من تا روزی که پادشاه هستم نخواهم گذاشت مال غیر منقول یا منقول دیگری را به زور یا به طریق دیگر بدون پرداخت بهای آن و جلب رضایت صاحب مال ، تصرف نماید و من تا روزی که زنده هستم نخواهم گذاشت که شخصی دیگری را به بیگاری بگیرد و بدون پرداخت مزد وی را به کار وا دارد. من امروز اعلام می کنم که هر کسی آزاد است که هر دینی را که میل دارد بپرستد و در هر نقطه که میل دارد سکونت کند مشروط بر اینکه در آنجا حق کسی را غصب ننماید و هر شغلی را که میل دارد پیش بگیرد و مال خود را به هر نحو که مایل است به مصرف برساند مشروط بر اینکه لطمه به حقوق دیگران نزند. هیچ کس را نباید به مناسبت تقصیری که یکی از خویشاوندانش کرده مجازات کرد .من برده داری را برانداختم. به بدبختی های آنان پایان بخشیدم . من تا روزی که به یاری مزدا زنده هستم و سلطنت می کنم نخواهم گذاشت که مردان و زنان را به عنوان غلام و کنیز بفروشند و حکام و زیر دستان من مکلف هستند که در حوزه حکومت و ماموریت خود مانع از فروش و خرید مردان و زنان بعنوان غلام و کنیز بشوند و رسم بردگی باید به کلی از جهان برافتد. از مزدا خواهانم که مرا در راه اجرای تعهّداتی که نسبت به ملت های ایران و بابل و ملل چهار جانب جهان بر عهده گرفته ام موفق گرداند.

فراتر از نقش و نگار .. فروهر: فروهر (یا فر کیانی) یکی از نمادهای شناخته‌شده‌ی ایران باستان است. جایگاه این نماد به دوران هخامنشی بازمی‌گردد؛ پادشاهان ایرانی طرح بالدار را نماد خویش دانسته‌اند. فروهر نمادی از فروغ شاهانی، روح، و در برخی روایت‌ها محافظ و بهره‌مندی معنوی فرد تلقی شده است. درخت سرو: درخت سرو در فرهنگ ایرانی نمادی از جاودانگی، استقامت و پیوند بین زمین و آسمان شناخته می‌شود. در ادبیات فارسی نیز به عنوان استعاره‌ای برای قامت دلیر و قامت رعنای محبوب به‌کار رفته است.یکی از مشهورترین نمونه‌های تاریخی این نماد، درخت سرو ابرکوه در استان یزد است. هما: هما در اساطیر ایرانی پرنده‌ای افسانه‌ای است که نماد خوش‌اقبالی و سرنوشت روشن شمرده می‌شود. یکی از باورهای رایج بر این است که اگر سایه‌ی هما روی کسی بیفتد، آن شخص به سعادت، بزرگی و کامیابی دست می‌یابد. سیمرغ: سیمرغ پرنده‌ای اسطوره‌ای و کهن در فرهنگ ایرانی است که در ادبیات و هنر ایران جایگاهی ویژه دارد. این موجود خیالی در آثار کلاسیکی مثل شاهنامه و منطق‌الطیر مورد توجه قرار گرفته و نمادی از خرد، شفقت و فهم عمیق محسوب می‌شود. این نماد در هنرهای تصویری و نقاشی ایرانی بارها تکرار شده و در فرهنگ عرفانی، سیمای پاکی و تجلی نیروهای ماورایی به‌شمار می‌رود. @IRAN_BA