همه شما عزیزان می‌دانید توپ اونجر در A-10، دقیقاً در وسط پرنده و روی محور طولی آن قرار ندارد؛ اما چیزی که کم‌تر به آن توجه شده، این است که توپ با آن لوله‌ای شلیک می‌کند که دقیقاً در ساعت 9 از جلو قرار دارد؛ یعنی همان لوله‌ای که دقیقاً بر محور طولی پرنده منطبق است که اگر غیر از این بود، پرنده با یک شلیک کوتاه با چنین هیولای قدرتمندی، کاملاً از مسیرش منحرف می‌شد و هواپیما در آسمان کله ملق می‌زد.✈️✈️ @IRON_SCREAM #تاندربولت

حجم گازهای ناشی از احتراق این فشنگ‌‌ها، به قدری زیاد است که به راحتی می‌تواند هر دو موتور را Flame Out کرده و خاموش کند! به همین دلیل به محض لمس ماشه توسط خلبان، قبل از انفجار اولین فشنگ، استارترهای الکتریکی موتور روشن شده و با توربین درگیر می‌شوند. استارترها تا 30 ثانیه پس از رها کردن ماشه توسط خلبان، هم‌چنان روشن و درگیر می‌مانند! اگرچه این کار نرخ خرابی استارترها را بالا می‌برد، اما به از دست نرفتن یک پرنده چند میلیون دلاری می‌ارزد.✈️✈️ @IRON_SCREAM #تاندربولت

این راه‌حل البته به هزینه از دست رفتن یک گراز حین آزمایشات پروازی به دست آمد. تصویر فوق واقعی است و مربوط به همین حادثه که خلبانش را تا دم باربیکیو برد، ولی نجات پیدا کرد. گذشته از این مورد، این توپ در ابتدا مشکلات بی‌شمار دیگری هم برای 10-A ایجاد کرد. خیلی خیلی بیشتر از مشکل پیش‌پا افتاده تَرَک خوردن نگهدارنده در F-35A که فقط دقت توپ را کاهش می‌داد و کامل حل شد و رفت پی کارش.✈️✈️ @IRON_SCREAM #تاندربلت

یکی دیگر از مشکلات GAU-8، سوختن بخشی از باروت فشنگ در بیرون و پس از شلیک بود. این مسئله در تصویر بالا کاملا مشخص است. آزمایشات پروازی ثابت کرد که برق نورانی ناشی از این انفجارهای پی در پی، می‌تواند به راحتی بینایی خلبان را در لحظات حساس شلیک به سمت دشمن کاهش دهد! این مشکل هم با افزودن پتاسیم نیترات به خرج فشنگ برطرف شد. یک سیستم شیشه‌‌شور با مخزن 3 گالنی و ترکیب 40% آب/ 60% متانول هم در پرنده تعبیه شد تا Windshield را از کثیفی ناشی از شلیک پاک کند. یک دوره شستشوی این سیستم شامل 6 ثانیه پاشش محلول فوق و 24 ثانیه دمیدن هوای داغ (که از موتورها گرفته می‌شود) می‌باشد که پس از سوراخ سوراخ کردن یک T-72، صورت می‌گیرد.✈️✈️ @IRON_SCREAM #تاندربولت

آخرین فروندی که خط تولید خارج شد، مربوط به سال 1984 بود؛ تولید 42 سال پیش متوقف شد. صحبت‌ها در USAF اکنون در مورد خروج از خدمت این پرنده است که کار درستی هم هست؛ مهم‌ترین نشان آن هم، جور کردن یک هم‌خدمت در کنار M61 بود که در F-35 اتفاق افتاد. این پرنده، دهه آتی را در USAF نخواهد دید. کشورهای دیگر؟ شاید.✈️✈️ @IRON_SCREAM #تاندربولت

F/A 18 🇺🇲 #edit @IRON_SCREAM

لحظاتی با جنگنده های F-15 های نیروی هوایی قطر ملقب به ابابیل. در جنگ 40 روزه خلبانان شجاع نیروی هوایی ارتش با یک دسته پروازی دو فروندی متشکل از دو فروند جنگنده بمب‌افکن سوخو 24 فنسر قصد بمباران پایگاه العدید را داشتند که طبق گفته ها حداقل یک فروند ابابیل قطری اقدام به سرنگونی آن دو فروند فنسر کرده. ارتش قطر لاشه این دو پرنده را در شبکه الجزیره به نمایش گذاشت؛ لاشه ای که آثار یک انفجار بزرگ ناشی از انفجار موشک رهگیر روی آن دیده میشد. متأسفانه تا به امروز از سرنوشت خلبانان ایرانی خبری نیست و دولت هم گویا پیگیر قضیه نیست. مشخص نیست خلبانان در دم به شهادت رسیدند یا توانسته اند اجکت کنند اگر اجکت کرده اند در حال حاضر بازداشت هستند یا به علت جراحات به شهادت رسیدند؛ امیدواریم هرچه زودتر سرنوشت این دسته پروازی برای همگان مسجل شود. @IRON_SCREAM

F-35 lightingII🇺🇲 #edit @IRON_SCREAM

Su-30 #edit @IRON_SCREAM

همه شما، نام پرنده جاسوسی RC-135W Rivet Joint به گوش‌تان خورده؛ پرنده تخصصی شنود و جمع‌آوری سیگنال و امور SIGINT که در نیروی هوایی ایالات متحده خدمت می‌کند و یکی از اعضای خانواده پرجمعیت 135-RC در حقیقت نسخه توسعه یافته بوئینگ 707 است. وظیفه این پرنده، جمع‌آوری و شنود هر نوع موج رادیویی است؛ از مکالمات بیسیم‌ها و واکی‌تاکی‌ها گرفته، تا فرکانس پرتو رادارها و کلاً هر وسیله‌ای که با امواج رادیویی کار کند. ريوت جوینت، می‌تواند از 800 کیلومتر دورتر، سیگنال جمع‌آوری کند و یکی از پرنده‌هایی است که همیشه یکی دو فروندش، مهمان مرزهای ایران است. حضور همیشگی‌شان در اطراف ایران را، اغلب می‌توانید حتی با اپلیکیشن Flight Radar 24 هم مشاهده کنید.✈️✈️ @IRON_SCREAM #شناسایی

قبل از سال 1357 و انقلاب ، نیروی هوایی شاهنشاهی ایران IIAF ، دو فروند Boeing 707-3J9C سوخت‌رسان را به همراه دو فروند 130-C، به آمریکا فرستاد تا جهت ایفای نقش شناسایی، مورد ارتقاء قرار بگیرند. هواپیماهای بوئینگ 707 به رجیسترهای 8305-5 و8307-5، برای این منظور به آمریکا فرستاده شدند. وقتی زمستان 1357 در جریان بود، این دو 707 هم‌چنان در آمریکا در حال گذراندن دوره ارتقاهای‌شان بودند و طبیعتاً دریافت‌شان متوقف شد؛ و اما بخش کمتر شنیده شده. تا مدتی بعد که این دو پرنده، در جریان ماجرای مشهور ایران کنترا، در میانه جنگ ایران و عراق، توسط دولت ریگان به همراه انبوهی از تسلیحات دیگر، تحویل ایران شدند. در لیست تسلیحات دریافتی در ماجرای ایران کنترا، اسمی از این دو پرنده برده نمی‌شود.✈️✈️ @IRON_SCREAM #شناسایی

این دو پرنده بعد از ورود دوباره‌شان به ایران، در پایگاه یکم شکاری مستقر گردیدند، رجیسترهای8316-5 و 8317-5 گرفتند و به ترتیب، بین پرسنل نیروی هوایی، به صدف و سپهر معروف شدند؛ آن لاکهید C-130 هرکولس ارتقا یافته هم، لقب خفاش گرفت. این پرنده‌ها در طول تمام این سال‌ها و حتی همان زمان جنگ ایران و عراق، خدمات زیادی انجام دادند و یکی از آخرین آن‌ها که یادم می‌آید، اعزام آن‌ها در اوایل دهه 90 خورشیدی، به جنوب ایران بود تا تحرکات آمریکایی‌های در آستانه حمله به ایران در آن زمان را بررسی کنند؛ بله، برجام، یک کار مفید کرده باشد، همین به تأخیر انداختن حمله به ایران بود. در سال 2013 سپهر به رجیستر 8317-5 به دلیل کهولت سن و فرسودگی ایرفریم و تجهیزات، از رده پروازی خارج شد و به خواب رفت. اما صدف، همان‌طور که در تصویر می‌بینید، هم‌چنان عملیاتی است و هر از گاهی، شکار عکاسان هوانوردی می‌شود؛ البته به دلیل ماهیت محرمانه صدف نیروی هوایی، از وضعیت سلامتی تجهیزات این پرنده اطلاع دقیقی وجود ندارد ولی به احتمال قوی عملیاتی است. این بار اگر یکی از 707 های IRIAF را دیدید، دنبال رجیستر 8316 بگردید؛ اگر پیدایش کردید، یعنی چشم‌تان به جمال صدف زیبای نیروی هوایی روشن شده و یکی از خاص‌ترین پرنده‌های ایرانی را دیده‌اید؛ بعد به یاد بیاورید که در سال 2025، بسیاری از نیروهای هوایی جهان، هنوز پلتفرم مشابهی ندارند و ایران، 50 سال پیش به فکر آن بود.✈️✈️ @IRON_SCREAM #شناسایی